Litera P
2621 słów, strona 1 z 11.
- p., ib., por., cf., l.c
- skróty stosowane w przypisach i bibliografii naukowej: patrz, ibidem (tamże), porównaj, confer (porównaj, zobacz), loco citato (miejsce cytowane).
- Pa russki umiejesz czitat' ros.
- umiesz czytać po rosyjsku. „— Pa russki umiejesz czitat'?” Syzyfowe prace
- pachciarski
- odnoszący się do pachciarza, powiązany z pachciarzem: pachciarz : osoba dzierżawiąca pomieszczenia, budynki (np. karczmę), maszyny itp.; por. daw. pacht : dzierżawa. „— Ty, Gumowicz, akurat tyle umiesz z arytmetyki, co pachciarska kobyła...” Syzyfowe prace
- pachciarz
- w daw. Polsce: dzierżawca (np. karczmy, bydła, ziemi). + 1 inne znaczenie „Byli nawet ze sobą kilka dni dobrze i nawet Kazio na rachunek posagu zrealizował nowy weksel u pachciarza, gdy wtem...” Lalka to słowo w 2 lekturach →
- pacholczyk
- zdrob. od pachołek; daw. chłopiec, służący. „Idą — w żal i z powrotem, jak te pacholczyki,” Napój cienisty
- pacholę daw.
- chłopiec. + 1 inne znaczenie „Niedaleko więc zaszedłszy, ujrzeli obóz cały małych dzieciątek i pacholąt gnanych na Sybir, które odpoczywały przy ogniu.” Anhelli to słowo w 2 lekturach →
- pachołek daw.
- człowiek spełniający różne posługi lub pomocnik. „— krzyknął w pełnym galopie podróżny na swego pachołka, który rzuciwszy parę sztuk srebra pod nogi oberżysty, podążył za swoim panem.” Trzej muszkieterowie
- pacholik
- chłopiec. „Zaroiła się izba, bo za pannami ukazało się kilku dworzan i małych pacholików.” Krzyżacy
- pachołkowi
- midrasz wskazuje, że był to Iszmael, którego Abraham przyuczał do wypełniania przykazań, zob. Raszi do 18:7.
- pacht
- dzierżawa. „…osiem folwarków ze śliczną glebą, a w tych folwarkach, jak u Pana Boga w spiżarni, wszystkiego pełno: lasy, stawy, ogrody, pachty, młyny, dwie gorzelnie, dawniej fabryka czegoś tam była i przynosiła dużo, a choć upadła, znowu powstać może i dużo przynosić.…” Nad Niemnem
- pacierz
- dawniej nazwa odnosząca się również do zwyczajowej miary czasu, określanej na podstawie czasu potrzebnego do odmówienia modlitwy Ojcze Nasz i wynoszącej ok. pół minuty. + 1 inne znaczenie „Skończył wrychle jeść i wstał, bych się nieco przyogarnąć, ale takie ociążenie poczuł w sobie, takie ciągotki w kościach, taką senność, że jak stał, rzucił się na łóżko, by się z pacierz przedrzymać.” Chłopi, Część pierwsza - Jesień to słowo w 2 lekturach →
- pacierze daw.
- kręgosłup. „Którym wzdłuż krzyża wodził przez pacierze;” Boska Komedia to słowo w 2 lekturach →
- paciorecznik bot.
- wysoka roślina ozdobna o długich, sztywnych pędach, dużych, lancetowatych liściach i asymetrycznych kwiatach, zebranych na szczycie pędów w kłosy, w różnych odcieniach barwy czerwonej, pomarańczowej, różowej albo żółtej. „Po parkach kwitły wszelkimi kolorami dalie i pacioreczniki, z płaskiej zieleni trawników mknęły ku górze jasnokore, wysokopienne drzewa i ostatnie gałęzie rozkładały już w samej głębi nieba.” Granica
- paciorek
- zdrobnienie od „pacierz", modlitwa (pochodzi od łac. Pater noster — Ojcze nasz); po paciorek (...) przychodziła : przychodziła wspólnie odmawiać modlitwę. „Jaka więc po paciorek do mnie przychodziła,” Treny
- paciorki
- koraliki. „Chłopi obstąpili stragany, gdzie były buty i czapki; kobiety targowały garnki i miski, dziewczęta kupowały wstążki i paciorki, dzieci piszczały na glinianych kogutkach, gryząc pierniki i czepiając się matczynych spódnic.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- pacjencja z łac.
- cierpliwość. „Niemiec, Francuz, Angielczyk albo smagły Hiszpan od razu do oczu skoczy, a Polak pacjencję wrodzoną mając, siła zniesie, długo się choćby takiemu Szwedzinie szarpać pozwoli, ale gdy się miara przebierze, jak huknie w pysk, to ci się taki Szwedzina trzy razy no…” Potop wszystkie 2 wystąpienia →
- pacta łac.: uzgodnione warunki
- umowa podpisywana podczas sejmu koronacyjnego przez każdego króla wybranego poprzez wolną elekcję, począwszy od 1573 r. Pacta conventa wraz z tzw. artykułami henrykowskimi uzależniały ściśle władzę królewską od woli szlachty, zapewniając jej wszystkie dotychczasowe przywileje; zobowiązując monarchę do regularnego zwoływania sejmów, ustanawiając u boku króla radę szesnastu senatorów-rezydentów, z którymi król miał uzgadniać wszelkie decyzje polityczne; uniemożliwiając przekształcenie monarchii elekcyjnej w dziedziczną, a wreszcie zezwalając na wypowiedzenie królowi posłuszeństwa poprzez wywołanie rokoszu, gdyby król naruszał przywileje szlacheckie. Przy okazji dokument zapewniał również wolność wyznania. „— Kondeusz pacta musiałby poprzysiąc jak i każden inny, a wódz to ma być wielki, akcjami wojennymi wsławiony.” Pan Wołodyjowski
- pacta conventa łac.: uzgodnione warunki
- umowa podpisywana podczas sejmu koronacyjnego przez każdego króla wybranego poprzez wolną elekcję, począwszy od 1573 r. Pacta conventa wraz z tzw. artykułami henrykowskimi uzależniały ściśle władzę królewską od woli szlachty, zapewniając jej wszystkie dotychczasowe przywileje; zobowiązując monarchę do regularnego zwoływania sejmów, ustanawiając u boku króla radę szesnastu senatorów-rezydentów, z którymi król miał uzgadniać wszelkie decyzje polityczne; uniemożliwiając przekształcenie monarchii elekcyjnej w dziedziczną, a wreszcie zezwalając na wypowiedzenie królowi posłuszeństwa poprzez wywołanie rokoszu, gdyby król naruszał przywileje szlacheckie. Przy okazji dokument zapewniał również wolność wyznania. „— Carolus — rzekł — podpisze pacta conventa, jako i poprzednicy podpisywali, a po jego śmierci obierzem sobie, kogo zechcem...” Potop
- pacyfikator
- tu: zwolennik ugody. „On to przecie, jako Rusin z krwi i kości, pierwszy wziął na się rolę pacyfikatora w tej bezprzykładnej wojnie — on występował wszędy, w senacie i na sejmie, jako najgorętszy stronnik układów, on popierał politykę kanclerza i prymasa, on potępiał najsilniej Jer…” Ogniem i mieczem
- pacyfikować
- tu: uspokajać, łagodzić nastroje. „— Mości pułkowniku czerkaski — rzekł do Barabasza — powinien byś waszmość na Sicz jechać, wpływy Chmielnickiego równoważyć i pacyfikować, pacyfikować!” Ogniem i mieczem
- pacyfizm z łac.
- pogląd głoszący konieczność zaprowadzenia trwałego pokoju między państwami, zaprzestania wojen, militaryzmu i przemocy; pacyfizm jako ruch społeczno-polityczny powstał na pocz. XIX w., w 1848 odbył się pierwszy kongres stowarzyszeń pacyfistycznych, zaś w 1901 przyznano pierwszą Pokojową Nagrodę Nobla; ruch pacyfistyczny nasilił się po krwawej i wyniszczającej I wojnie światowej. „Tutaj rozważania genewskie, pacyfizm, Paneuropa już były groźną nowoczesnością.” Granica
- paczesny a. pacześny daw.
- utkany z wyczesanego lnu lub konopii. „Płótno cieniuśkie, paczesne, że kupne nie byłoby lepsze...” Chłopi, Część trzecia - Wiosna
- pada gw.
- powiada. „Jedźcie, pada, Ignacy, do Obrzydłówka po wielmożnego doktora.” Siłaczka
- Pada do nóg
- o względy wybieranych co roku sędziów trybunalskich (tzw. deputatów) ubiegali się nawet wielcy panowie. „Pada do nóg jegomość dobrodziej” Satyry
- Paderewski, Ignacy Jan 1860–1941
- pianista i kompozytor, działacz niepodległościowy, mąż stanu i polityk; bezpośrednio pod wpływem Paderewskiego w ultimatum Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczącym podpisania traktatu pokojowego prezydent Woodrow Wilson umieścił sławny punkt trzynasty domagający się zgody stron na utworzenie niepodległego państwa polskiego, co zostało zapisane w wersalskim. „Rycerz muzyczny, Paderewski —” Kwiaty polskie
- padlèc ros.
- człowiek podły. „padlèc — ale mi świecisz ty sławo, urodo,” Noc listopadowa
- padli przed nim na ziemię
- «Cała dziesiątka [braci] a wraz z nimi i Binjamin, tak spełnił się sen o jedenastu gwiazdach, które składały pokłon [Josefowi] ( Ks. Rodzaju 37:9)», zob. Rebeinu Bachja do 44:14. „Tedy rozdarli szaty swoje, i objuczywszy każdy osła swojego, wrócili do miasta.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- padlina
- hebr. נְבֵלָה ( newela ): padlina . „A po zachodzie słońca czystym będzie; po czym pożywać może ze świętości, bo to pożywienie jego.” Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra
- padlinę
- hebr. נְבֵלָה ( newela ): padlina . „Gdyż życie wszelkiego ciała we krwi jego — z duszy jego jest; powiedziałem przeto synom Israela: krwi żadnego ciała nie pożywać wam, gdyż życie wszelkiego ciała we krwi jego jest; ktokolwiek by ją pożywał, wytraconym będzie.” Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra
- padliny
- u Cylkowa: zdechliny . „Ale wszelki inny rój skrzydlaty, czworonożny — obrzydliwością będzie dla was.” Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra wszystkie 2 wystąpienia →
- padło daw.
- padlina. „Koniuchów natroczę, końskim padłem żyjących, roli niezwyczajnych!” Krzyżacy to słowo w 2 lekturach →
- padły Niemcy
- dziś popr. padli Niemcy. „Jako szarańcza pada na posiew zbożowy, aby go wyniszczyć do źdźbła, tak na te pola lechickie padły Niemcy, a ich książę chciał gwałtem naszą panią brać i sam nad nami panować.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- padnąc gaśnie
- gaśnie zapadając (za horyzont), zachodząc. „Lubo padnąc, słońce gaśnie,” Treny
- padnie
- zachodzi. + 1 inne znaczenie „Słońce jednako i padnie, i wschodzi,” Pieśni wszystkie 2 wystąpienia →
- padnie wedle jego chęci
- wypadnie po jego myśli. „Co mu też czasem padnie wedle jego chęci.” Treny
- padyszach
- tytuł władców tureckich i perskich. + 1 inne znaczenie „Moja kochana, żebyśmy się chcieli, ja i Michał, ze wszystkimi żenić, które całować się przygodziło, tedy trzeba by nam zaraz Mahometową wiarę przyjąć i mnie być padyszachem, a jemu chanem krymskim, co, Michale, co?” Pan Wołodyjowski to słowo w 3 lekturach →
- Pafijej
- Pafia, przydomek Wenus od miasta Pafos (jednego z głównych siedlisk jej kultu); Lais (IV w. p.n.e.) — słynna z piękności kurtyzana grecka. „Pafijej swe zwierciadło Lais poświęciła.” Fraszki
- pagoda
- buddyjska świątynia w kształcie zwężającej się wieży z dachem na każdym piętrze. „Minarety, świątynie, pagody, tygrysy, węże, bajaderki!” W osiemdziesiąt dni dookoła świata
- pagody
- modne w osiemnastowiecznych salonach porcelanowe figurki chińskie, poruszające głowami. „Ten ustawia pagody chińskie na kominie,” Satyry
- pągwica daw.
- agrafa. „Podbitą, a na złotą pągwicę spinaną” Odyseja
- pain de gibier fr.
- pasztet z dziczyzny. „Za chwilę Krzysztof z błyszczącymi oczyma krajał na ćwierci pain de gibier, mrugając na Rafała, żeby czasu nie tracił.” Popioły
- paiża
- rodzaj małej, metalowej tarczy. „Hektor wpada na czele na ten mur paiży.” Iliada wszystkie 4 wystąpienia →
- Pajon mit. gr.
- bóg sztuki lekarskiej, później identyfikowany z Apollinem. „Tylko że zna te leki — istny ród Pajona.” Odyseja
- pajuk daw., z pers.
- bogato ubrany służący. „Służby tej używano tylko w domu, w pokojach; dobierano do niej ludzi wysokiego wzrostu, pleczystych, z dużymi wąsami”. (J. D. Ochocki, Pamiętniki , s. 96.) + 2 inne znaczenia „Przed kolaską postępował oddział janczarów stanowiących przyboczną straż książęcą, tuż za kolaską paziowie przybrani z hiszpańska, na dzielnych koniach, dalej wysocy urzędnicy dworscy, dworzanie rękodajni, pokojowcy, na koniec hajducy i pajucy.” Ogniem i mieczem to słowo w 5 lekturach →
- pakamera
- pomieszczenie służące do przechowywania towarów, niewielki magazyn. „Więźniowie sami musieli rano wynosić trupy z pakamery.” Medaliony
- pakłak
- gruby lniany lub bawełniany materiał, z jakiego szyto worki na mąkę lub zboże. „Wszyscy ubrani w szare kapoty z samodziału albo rosieńskiego pakłaku, podbite baranami, w pasy skórzane, przy szablach w czarnych żelaznych pochwach; przez tę jednostajność ubioru czynili pozór wojska.” Potop
- pakliby daw.
- jeśliby. „— Pakliby który z was dwóch albo z innych ludzi rycerskich w izbie będących przeciwił się temu, iże najcudniejsza i najcnotliwsza dziewka na świecie jest panna Danuta Jurandówna ze Spychowa, tego pozywam na walkę konną albo pieszą do pierwszego klęknięcia alib…” Krzyżacy
- pakta konwenta z łac.
- umowa, ugoda. „Córki mi swoje chcieli w Krymie oddawać, żeby się potomstwa pięknego doczekać, a żem to był młody i paktów konwentów nie zawierałem ze swoją niewinnością, jako imć Podbipięta z Myszykiszek, więcem tam siła figlów napłatał.” Ogniem i mieczem
- Paktol
- rzeka w Lidii, w Azji Mniejszej, niegdyś złotodajna. Według mitologii, król Frygii Midas otrzymał od Bachusa dar zamieniania wszystkiego, czego dotknął, w złoto. Gdy jednak potrawy i napoje również za jego dotknięciem stawały się złotem, prosił Midas Bachusa, by ten odebrał mu drogocenny dar. „Zezwala łaskawie Bacchus i aby się w Paktolu, rzece lidyjskiej obmył, rozkazuje. I od tego to czasu, którego się Midas w paktolskich kąpał wodach, złote ta rzeka poczęła mieć piaski”. (F. Pomey, Pantheum mithicum , s. 65). „Wody siarką zaprawne stały się Patolem.” Satyry
- Paktol a. Paktolos
- rzeka w starożytnej Lidii (dziś Turcja), której piasek obfitował w złoto i srebro. „Ludzie piaskiem Paktolu węże ścieżek sieją,” Kordian
- pakuły
- krótkie włókna słomy lnianej a. konopnej używane do uszczelniania itp. + 1 inne znaczenie „Czasem go wiatr wydymał, jak żagle wielkiego statku; czasem rozrywał, niby kłęby pakuł; czasem pędził, jak tuman czarniawy.” Dym to słowo w 2 lekturach →
- pałać
- być rozpalonym, rozgrzanym. + 1 inne znaczenie „I dopiero spostrzegł, że oczy jej są nieprzytomne i błyszczące, a policzki pałają.” Krzyżacy to słowo w 2 lekturach →
- Pałac Luksemburski
- pałac w Ogrodzie Luksemburskim w Paryżu, zaprojektowany przez Salomona de Brosse dla Marii Medycejskiej, małżonki Henryka IV; budowany w latach 1610–1630. + 1 inne znaczenie „…h, na prawo Palais Royal, bank i giełda; na lewo Institut de France i mennica, na prawo Hale Centralne; na lewo Pałac Luksemburski, muzeum Cluny i Szkoła Medyczna, na prawo plac Republiki, z koszarami ks.…” Lalka to słowo w 2 lekturach →
- Pałac Sprawiedliwości fr. Palais de Justice
- zespół budynków na wyspie Île de la Cité na Sekwanie, stanowi siedzibę najważniejszych organów wymiaru sprawiedliwości we Francji. „Nie podpala się Pałacu Sprawiedliwości dla byle kogo, Eminencjo.” Trzej muszkieterowie
- Pałac Towarzystwa Przyjaciół Nauk
- Towarzystwo Przyjaciół Nauk stanowiło główne ognisko polskiego ruchu naukowego i literackiego w latach 1800–1831. Mieściło się w pałacu na Krakowskim Przedmieściu. Pałac został wzniesiony staraniem Stanisława Staszica w r. 1823; stąd zwany jest pałacem Staszica. Po zamknięciu Towarzystwa przez władze carskie gmach został przebudowany i zamieniony na gimnazjum rosyjskie (zniszczony w powstaniu warszawskim, obecnie odbudowany jest siedzibą instytutów Polskiej Akademii Nauk). „…ku, odwrócił się tyłem do słońca, które na dzień wychodziło spoza domu Karasia, wznosiło się nad pałac Towarzystwa Przyjaciół Nauk i kryło się za dom Zamoyskich jakby na przekór aforyzmowi: „Wstrzymał słońce, wzruszył ziemię.” Wokulski, który w tym właśnie kie…” Lalka
- pałace
- wśród nich i Pałac Elizejski zbudowany w w. XVIII, siedziba prezydenta republiki. „Po obu jej stronach ciągnęły się skwery i pałace, a daleko, na wzgórzu, wznosiła się ogromna brama.” Lalka
- palące szkło
- najprawdopodobniej: soczewka, czyli krążek szkła o odpowiednim kształcie, który ogniskuje promienie słoneczne tak, że stają się bardzo gorące i mogą rozżarzyć łatwopalny materiał. „— Dam ci za ten papier łyżwy, dwie lanki, album z markami, palące szkło i magnes.” Król Maciuś Pierwszy
- pałace... jusupowskie
- Jusupowowie: rosyjska rodzina książęca (w pałacu ich zamordowany został w roku 1916 Rasputin). „…zbrodni, a skończy się na wielkich i świetnych karierach nowych panów Rosji, którzy zamieszkają w pałacach carskich i jusupowskich, odzieją się w miękkie szaty i stworzą nową, czynowniczą i komisarską arystokrację, nową nawet plutokrację, lubującą się w zbytku…” Przedwiośnie
- pałączasty
- (o nogach) wygięty w pałąk, krzywy (częsta przypadłość u osób dużo jeżdżących konno). „…kość ramion i powagę Zawiszy Czarnego, jego kruczy włos spadający na ramiona — podziwiano krępą, kwadratową postać oraz pałączaste nogi Zyndrama z Maszkowic i olbrzymi, nadludzki niemal wzrost Paszka Złodzieja z Biskupic, i groźną twarz Bartosza z Wodzinka — i…” Krzyżacy
- Palafox, José 1775–1847
- hiszpański generał, obrońca Saragossy podczas oblężeń francusko-polskich w latach 1808–1809. „A jednak wszyscy jak jeden byli w danym razie posłuszni wodzowi, na jakiego z woli ludu wyrósł don José Palafox.” Popioły
- Palais Royal
- wspaniały pałac z XVII w., naprzeciw Louvre'u, z pięknym parkiem, niegdyś rezydencja książąt orleańskich, później siedziba Rady Państwa i słynnego teatru Komedia Francuska. „Potem idzie (wciąż ku ogonowi) na lewo Szkoła Sztuk Pięknych, na prawo Palais Royal, bank i giełda; na lewo Institut de France i mennica, na prawo Hale Centralne; na lewo Pałac Luksemburski, muzeum Cluny i Szkoła Medyczna, na prawo plac Republiki, z koszarami…” Lalka
- Palais-Royal
- pałac w centrum Paryża, 150 m na północ od Luwru, wybudowany XVII w. dla kardynała Richelieu; niekiedy nazywany także Palais-Cardinal. „— Powiedział, że przychodzi od Jego Eminencji, który bardzo panu sprzyja, i chce zabrać pana ze sobą do Palais-Royal.” Trzej muszkieterowie
- pałąkowaty
- (o nogach) wykrzywiony; częsta przypadłość ludzi spędzających dużo czasu na koniu. „W ogóle przypominał Zyndrama z Maszkowic, słynnego rycerza, którego Maćko i Zbyszko poznali swego czasu w Krakowie, miał bowiem równie ogromną głowę i takie same pałąkowate nogi.” Krzyżacy to słowo w 2 lekturach →
- palanka
- gatunek wódki. + 1 inne znaczenie „Gruntów nie wyrabiali dla niebezpieczeństwa od ordy, żywili się rybą i zbożem dostawianym z Ukrainy, pili palankę z prosa, a trudnili się rzemiosłami, dla których w zamku ich ceniono.” Ogniem i mieczem to słowo w 2 lekturach →
- pałanka a. polanka
- obóz kozacki. „— Będzie z ośm tysięcy, nie licząc Kozaków, co po pałankach stoją.” Ogniem i mieczem
- palankin
- lektyka używana na Wschodzie. „Staś oddawszy sztucer Chamisowi siadł przy niej, albowiem siodło było obszerne i mające kształt palankinu, tylko bez dachu.” W pustyni i w puszczy
- pałasz
- broń sieczna o długiej, prostej i szerokiej klindze; używany w Europie do XIX w., przeważnie przez ciężką jazdę. + 1 inne znaczenie „Umiejąc nieco sztukę wojenną, opisałem mu obszernie nasze armaty, karabiny, proch, kule, bagnety, pałasze.” Podróże Guliwera to słowo w 4 lekturach →
- Pałata ros.
- dosłownie: izba; nazwa niektórych instytucji państwowych w Rosji carskiej; tu: gubernialna izba sądowa. „Jakże mógł ośmielić się na wyznanie miłosne, jej, pannie z „domu" siedleckiego, on, biedny kancelista z „Pałaty", a nadto pochodzący z chłopów podlaskich czy tam z jakiejś drobnej zagonowej szlachty.” Przedwiośnie
- palba
- strzelanina. „Na ów widok powstawały nowe krzyki, nowe wiwatowania, ciskanie czapek w górę i palba z bandoletów.” Potop
- palcat daw.
- gruby kij; używany dawniej do nauki szermierki. + 1 inne znaczenie „Dla zabicia czasu ścinał się w palcaty z panem Wołodyjowskim, wielkim mistrzem w tej sztuce, lub dzirytem do pierścienia rzucał.” Ogniem i mieczem to słowo w 2 lekturach →
- Palemon
- legendarny wódz rzymski, który miał założyć państwo litewskie. „Jak gdyby wszystkie ziemie Palemona” Konrad Wallenrod
- Paleń 1746–1826
- minister rosyjski, organizator spisku, który doprowadził do zamordowania cara Pawła I w 1801 r.. „Zrodzi się Paleń dla cara.” Dziady, część III
- palestra z łac.
- w Polsce szlacheckiej zgromadzenie prawników oraz ich pomocników (dependentów) i uczniów przy trybunałach. + 2 inne znaczenia „Zmieści się i palestra, i goście proszeni.” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie to słowo w 2 lekturach →
- palestrant daw.
- członek palestry, czyli adwokat. + 1 inne znaczenie „Jadąc jako palestrant, to własne swe sprawy” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie to słowo w 2 lekturach →
- Palestyna
- region geograficzny na Bliskim Wschodzie; obecnie obszar, położony między wybrzeżem Morza Śródziemnego a doliną rzeki Jordan, w granicach dwóch państw: Palestyny i Izraela. „— I nagle rzekła prawie szeptem: — Panicznie się boję, że pojadę do Palestyny.” Pożegnanie z Marią
- paliatywa z łac. pallium : płaszcz
- środek przynoszący ulgę, nieleczący choroby, ale łagodzący jej objawy. „— Co do mnie — rzekł — znam jedną tylko paliatywę, która niechybnie o wczesną śmierć przyprawia, ale chwilowo przynajmniej zaspokaja potrzebę wrażeń i daje zapomnienie...” Nad Niemnem
- paliców
- dziś popr.: palców. „Ma też ów samochwał pawi czub na hełmie, a ja nasamprzód takich trzy ślubował, a potem, ile paliców u rąk.” Krzyżacy
- palisada
- ogrodzenie z grubych, zaostrzonych u góry, drewnianych pali. „W kieszeni lewej była jakaś wielka machina płaska, uzbrojona w dwadzieścia bardzo długich zębów, podobnych do palisady przed pałacem Jego Cesarskiej Mości.” Podróże Guliwera
- palisander
- drewno z drzew południowo-amerykańskich (jacarandy), używane na forniry. „Sypiała w puchach, odziewała się w jedwabie i hafty, siadała na rzeźbionych i wyściełanych hebanach lub palisandrach, piła z kryształów, jadała ze sreber i porcelany kosztownej jak złoto.” Lalka
- paliusz
- szata liturgiczna przysługująca biskupowi metropolicie (zwierzchnikowi kościelnej metropolii, czyli archidiecezji z zależnymi od niej diecezjami). „Otrzymawszy wbrew woli króla paliusz na arcybiskupstwo gnieźnieńskie, chciał je zająć zbrojną ręką, za co wyzuty z godności i wypędzon, związał się z Krzyżakami, którzy dali mu na Pomorzu ubogie biskupstwo kamieńskie.” Krzyżacy
- paliwoda daw., starop., przestarz.
- zawadiaka; człowiek gwałtowny, nerwowy, niepohamowany w swych reakcjach. + 2 inne znaczenia „Nagle całkiem nowe widoki otworzyły się przed oczyma młodego paliwody.” Krzyżacy to słowo w 3 lekturach →
- Pałkonia
- żart. o Arkonii, korporacji studenckiej zał. w 1879 r. na Politechnice w Rydze, skupiającej męską młodzież akademicką narodowości polskiej, po I wojnie światowej przeniesionej do Warszawy, blisko związanej z obozem narodowym. „Draby z «Żylecji» i «Pałkonii»,” Kwiaty polskie
- Pallada mit. gr.
- przydomek Ateny, bogini mądrości i sprawiedliwej wojny, w Iliadzie sprzyjającej Grekom. + 2 inne znaczenia „By do Pallady z modłami się zwrócić.” Antygona to słowo w 3 lekturach →
- Pallada Atena mit. gr.
- bogini mądrości, rzemiosł i wojny, przedstawiana zwykle w pełnym rynsztunku bojowym; stąd przydomek Pallas, Pallada: potrząsająca włócznią. „Widać w chropawej ramie okna ze sczerniałego marmuru tę głowę niewysłowionej piękności, oblicze boskie, kształt córy Diosa, Pallady Ateny.” Popioły
- palladium daw.
- talizman. „— Dowiódłbym ci, gdybyś zdrowie miał lepsze, że te twoje palladia były jak owa żaba Lafontena.” Popioły
- Pallas mit. gr.
- przydomek Ateny, bogini mądrości i sprawiedliwej wojny. + 1 inne znaczenie „Gdy Pallas umarł, by państwo dać jemu.” Boska Komedia to słowo w 4 lekturach →
- Pallas Atena
- grecka bogini mądrości, rzemiosł i wojny, przedstawiana zwykle w pełnym rynsztunku bojowym; stąd przydomek Pallas, Pallada: potrząsająca włócznią. „Blade liczko stało się teraz twarzą dziewiczą o rysach tak pięknych, jakby to z nich właśnie czerpano wzór do boskich profilów Pallady-Ateny w sztychowanych winietach starego wydania rapsodów Homera.” Syzyfowe prace
- pallotyni
- właśc. Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego, katolicka wspólnota księży i braci, założona przez św. Wincentego Pallottiego (1795–1850) w XIX wieku. „Zwykle ją mijał, dochodził do małego kościółka księży pallotynów (częściowo spalonego we wrześniu i odnawianego pieczołowicie a nieustannie w ciągu całego sezonu materiałami z naszej firmy), skręcał pod gnijącym murem schroniska dla bezrobotnych, mieszczącego…” Pożegnanie z Marią
- Palma Nuova
- chodzi o włoską miejscowość i gminę Palmanova. „Ten bezludny, zapadający się świat kamieni pełen był jeszcze wojsk republikańskich, które pod dowództwem Massény, Guyeux, Chabota, Séruriera i Bernadotte'a z wolna cofały się ku Palma Nuova, opuszczając Gorycję i Karyntię.” Popioły
- palma rzymska
- miara nieco większa od stopy paryskiej. „Mieć miar trzydzieści wielkiej rzymskiej palmy.” Boska Komedia
- palmy
- zwycięstwa. „Lecz wątpię, żebyś takiej palmy” Iliada
- palmy podobne do olbrzymich wachlarzy
- borassus flabelliformis . „Przed zeribą rosły pojedyncze kępy drzew, a dalej zbity i powiązany pnączami las, ponad którym wystrzelały wysoko korony jakichś dziwacznych palm, podobne jakby do olbrzymich wachlarzy albo do rozwiniętych pawich ogonów.” W pustyni i w puszczy
- palmy rodzące dzikie daktyle
- phoenix senegalensis . „Po przespaniu się i posiłku niektórzy Murzyni poczęli włóczyć się pomiędzy drzewami nad rzeką upatrując palm rodzących dzikie daktyle i tak zwanych łez Hioba, z których robi się naszyjniki.” W pustyni i w puszczy
- palmyż
- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że , skróconą co -ż ; znaczenie: palmy więc. „Palmyż teraz.” Romeo i Julia
- paltot przestarz.
- okrycie wierzchnie; palto. „Ale Różyc zdawał się wcale nie spostrzegać kłopotu, którego był przyczyną, i twarzą ku wieszadłom zwrócony, bardzo powoli, z pomocą lokaja paltot zdejmował.” Nad Niemnem
- pałuba
- jak chochoł, słomiana osłona krzewu, może być również upleciona z trzciny. „przed tą pałubą słomianą” Wesele
- palus, paludis łac.
- bagno; tu M. lm paludes : bagna. „Febris opuściła mnie zupełnie, ile że tu wszędy wysokie i suche równie, nie takie paludes jako na Żmudzi.” Potop
- Pamela
- tytułowa bohaterka sentymentalnego romansu (1740) angielskiego pisarza Samuela Richardsona. „Nad nieszczęściem Pameli albo Heloisy...«” Satyry to słowo w 2 lekturach →
- pamfil daw.
- dama atutowa w grze w mariasza. „Aż gdy skończono powieść, pamfila położył,” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- pamfil a. panfil , kinal , pancerola
- nazwy kart w chapance, które w układzie atutowym odpowiadały waletowi treflowemu, waletowi kierowemu i szóstce pikowej. „Zdarł pamfila z kinalem, spalił pancerolę,” Bajki i przypowieści
- pamfila skinalą
- waleta treflowego zamienią w atutowego (kinala). „Co pamfila skinalą, a gdy karta zmyka,” Satyry
- pamiątka daw.
- upamiętniający znak (dziś znaczenie węższe); nieszczęsna pamiątka : znak świadczący o nieszczęściu i upamiętniający je. + 1 inne znaczenie „Zeszły ze sceny życia politycznego i Litwa, i najsroższy jej nieprzyjaciel, Zakon Krzyżowy; stosunki narodów sąsiednich zmieniły się zupełnie; interes i namiętności, które zapalały ówczesną wojnę, już wygasły; nawet pamiątek nie ocaliły pieśni gminne.” Konrad Wallenrod to słowo w 3 lekturach →
- pamięć
- tu: znak upamiętniający lub pamiętanie. „Żalu ciężkiego pamięć i znak nieszczęśliwy.” Treny
- pamięć haniebną wuja i brata
- Jakub, król wysp Majorki i Minorki, wuj, a Jakub, król Arragoński, brat Fryderyka, króla sycylijskiego. „Wuja i brata, przez których spodlony” Boska Komedia
- pamiętają [ją] „tylą" dziewczynką
- tzn. pamiętają, jak była „taką małą" dziewczynką. „Patrzyły rozmarzonymi oczami na tę żonę dygnitarza, mówiły, że ją pamiętają „tylą" dziewczynką, dziękowały, prosiły i przepraszały, wzruszone, że raczy sama się trudzić.” Granica
- pamiętał, że pisze do Wiśniowieckiego
- Samoił Weliczko, str. 79. Pisał Chmielnicki do księcia: „żeby tedi o toje, szczo sia z hetmanami koronnymi stało, on, kniaź Wiszniewiecki, ne urażałsia i gniewa swojeho k'nemu, Chmielnickomu, prostyraty ne izwolił"; [z ukr.: „żeby tedy o to, co się z hetmanami koronnymi stało, kniaź Wiśniowiecki nie obrażał się i gniewu swojego przeciw niemu, Chmielnickiemu, kierować nie raczył"; Red. W.L.]. „W Chmielnickim, lubo już po Korsuniu, lis wziął górę nad lwem, wąż nad orłem, bo pamiętał, że pisze do Wiśniowieckiego.” Ogniem i mieczem
- pamiętne
- podarunek dla sędziego. „Albo pamiętne, którym luby” Odprawa posłów greckich
- pampasy
- południowoamerykańskie stepy. „Nade wszystko lubiliśmy polować, on mi więc opowiadał, jak to w pampasach krajowcy polują na tygrysy i bawoły z pętlicami po prostu, które zarzucają na karki tych zwierząt.” Trzej muszkieterowie
- Pan
- duch i bóg przyrody, duch lasów, gąszczów i dolin. „Czyś ty był ojcem, o Panie,” Król Edyp
- pan chcesz
- dziś popr. forma grzecznościowa: pan chce. „— A cóż pan chcesz, panie ministrze, żebym ich prosił o pokój?” Król Maciuś Pierwszy
- pan de Chalais 1599–1626
- faworyt Ludwika XIII; oskarżony o spisek przeciwko kardynałowi Richelieu i skazany na śmierć przez dekapitację. „— Co myślicie o opowiadaniu koniuszego pana de Chalais?” Trzej muszkieterowie
- pan de Tréville
- pierwowzorem tego bohatera była postać francuskiego oficera, hrabiego de Troisville (1598–1672). „Mówię tu o panu de Tréville, który ongiś był moim sąsiadem, a dzieckiem już miał zaszczyt dzielić zabawy z królem naszym Ludwikiem XIII — niech go Bóg najdłużej nam zachowa!” Trzej muszkieterowie
- pan Koniecpolski
- Stanisław Koniecpolski (1591–1646), hetman wielki koronny w latach 1632–1646, kasztelan krakowski, uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich wodzów. „Powiedziałem mu to w oczy, gdyśmy z panem Koniecpolskim nieboszczykiem w Prusach byli.” Potop
- pan krakowski
- Stanisław Warszycki herbu Abdank (1599–1681), kasztelan krakowski, brał udział w obronie Jasnej Góry i innych walkach ze Szwedami; właściciel jedynej w Polsce ufortyfikowanej wsi, Szwedzi nie zdołali jej zdobyć; w legendach ludowych zachował się jako diabeł, chciwy i okrutny. + 2 inne znaczenia „Czuł bowiem jasno Zbyszko, że zawziętości nikt prócz Krzyżaka przeciw niemu nie żywił — i że sam surowy pan krakowski tylko jakoby z musu skazał go na śmierć.” Krzyżacy to słowo w 3 lekturach →
- pan krakowski, Stanisław
- Koniecpolski, Stanisław (1591–1646), hetman wielki koronny, kasztelan krakowski, uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich wodzów. „Poznałem go, gdy był młodym jeszcze panięciem, na dworze pana krakowskiego, Stanisława.” Potop
- pan Leon
- postać ta jest literackim portretem brata pisarza, Leona Głowackiego. Starszy od Aleksandra o dwanaście lat, po ukończeniu uniwersytetu kijowskiego został nauczycielem. Uczestniczył w przedpowstańczej działalności konspiracyjnej. W r. 1861 był współzałożycielem Miejskiego Komitetu Czerwonych w Warszawie. Pod wpływem wydarzeń 1863 r. dostał pomieszania zmysłów. Zmarł w r. 1904. „Spośród tej młodzieży wyróżniał się niejaki pan Leon, chłopak jeszcze młody (nie miał nawet dwudziestu lat), piękny, a mądry...” Lalka
- pan łubniański
- chodzi o księcia Jeremiego Wiśniowieckiego. „Mieszkańcy albo pouciekali do Chmielnickiego, albo przyjmowali pana łubniańskiego na klęczkach, z chlebem i solą, wyjąc o miłosierdzie.” Ogniem i mieczem
- pan nieba
- Zeus. „Na postrach ludzi Hefajst dał ją panu nieba;” Iliada
- pan obraziłeś
- dziś popr. forma grzecznościowa: pan obraził. „— Panie ministrze, pan obraziłeś przemysł narodowy.” Król Maciuś Pierwszy
- Pan świętobliwy
- król Zygmunt August. „Pan świętobliwy, któremu nie miała” Pieśni
- Pan święty
- Święty Piotr. „Gdy tak Pan święty ze mną rozumował,” Boska Komedia
- pan Wojski
- Wojski ( tribunus ) bywał niegdyś z urzędu opiekunem żon i dzieci szlachty w czasie pospolitego ruszenia. Od dawnego czasu urząd ten bez obowiązków stał się tytularnym. W Litwie jest zwyczajem, iż osobom poważnym nadaje się przez grzeczność jakikolwiek tytuł dawny. Mianują na przykład sąsiedzi przyjaciela swego Oboźnym, Stolnikiem lub Podczaszym. Rząd rosyjski zabraniał podobnych tytułów i pragnąłby je śmiesznością okryć, a wprowadzić na ich miejsce tytułowanie podług rang swojej hierarchii, do której Litwini dotąd wielki wstręt mają. „Słudzy czekają, nim się pan Wojski ubierze,” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- pan z swą panią i rodziną całą
- Św. Franciszek z ubóstwem i swymi współzakonnikami. „Tak pan z swą panią i rodziną całą,” Boska Komedia
- Pan-Dziad z lirą
- tak właśnie zjawia się Wernyhora w Śnie srebrnym Salomei , z lirą, w płaszczu dziadowskim (tu jest jednak w typowym „stroju polskim"). Księżniczka mówi u Słowackiego: „Ten koń, z lirą grającą u siodła, I z dumkarzem zapomnianym (...)". Wernyhora zaś zapowiada: „Aż kiedyś — gdy na godzinie Stanie miesiąc o północy, To koń znowu z siodła skinie Mego ducha na kurhany, Taj znów zagra dziad z powagą (...)". „Pan-Dziad z lirą...” Wesele
- pan-em
- skrócone: panem jestem. „— teraz pan-em złotej tajemnicy;” Balladyna
- pana
- tu: męża. „Że sobie swym posagiem pana nie kupiła?” Treny
- pana Pociej
- Alexander hrabia Pociej, wróciwszy po wojnie do Litwy, wspierał rodaków udających się za granice i znaczne sumy przesłał do kasy Legionów. „Bronić pana Pocieja, który odbieżany” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- pancerny
- tu: okryty pancerzem. „A świecą mocno, muszą być pancerni.” Grażyna
- Pandar
- jeden z drugoplanowych bohaterów Iliady Homera. „— Bądźże mi Pandarem!” Ogniem i mieczem
- pandekty
- zbiór fragmentów z pism prawników rzymskich sporządzony na rozkaz cesarza bizantyjskiego Justyniana, zatwierdzony przez niego w r. 533, włączony do obowiązującego kodeksu praw. „Co to kradną z pandektów?” „On z nich nic nie kradnie”.” Satyry
- Pandemos mit. gr.
- „należąca do całego ludu", przydomek Afrodyty jako opiekunki wolnej miłości. „A przecież nie była to Pandemos, nie była nawet żona Hefajstówa ani kochanka Anchizesa, a tylko jasny i dobry symbol życia, córka nieba i dnia...” Ludzie bezdomni
- Pandora mit. gr.
- pierwsza kobieta, wysłana na ziemię jako kara dla Prometeusza.
- panegirysta
- osoba przesadnie wychwalająca kogoś; twórca panegiryków, tj. utworów pochwalnych. „Zeszli Prawdę satyryk i panegirysta.” Bajki i przypowieści to słowo w 2 lekturach →
- Panem et circenses! łac.
- zawołanie ludu o chleb i igrzyska. „— Panem et circenses!...” Quo vadis
- panem owego ogrodu
- w tym znaczeniu Werter będzie jedynym jego gościem. „Niebawem stanę się panem owego ogrodu.” Cierpienia młodego Wertera
- panem postanowiłem go
- «To było siódme [w kolejności] błogosławieństwo, [które wypowiedział dla Jakuba], a tu wymienia je jako pierwsze? Raczej tak oto powiedział [Icchak do Esawa]: cóż za pożytek przyjdzie ci z błogosławieństwa? Cokolwiek nabędziesz będzie należało do [Jakuba], gdyż „panem postanowiłem go nad tobą”, a to, co nabywa niewolnik, należy do jego pana», zob. Raszi do 27:37. „Gdy usłyszał Esaw słowa ojca swojego, krzyknął krzykiem wielkim, i gorzkim niezmiernie, i rzekł do ojca swojego: „Pobłogosław i mnie, ojcze mój!"” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- Paneuropa z gr.: wszech-Europa
- koncepcja zjednoczenia polityczno-ekonomicznego państw europejskich we wspólnotę o charakterze federacyjnym, opracowana i propagowana od 1922 przez austriackiego dyplomatę Richarda Coudenhove-Kalergiego; w celu promowania tej idei w 1926 powołano Unię Paneuropejską, organizowano kolejne Kongresy Paneuropejskie (1926, 1930, 1932, 1935), ruch miał swoją sekcję także w Polsce. „Tutaj rozważania genewskie, pacyfizm, Paneuropa już były groźną nowoczesnością.” Granica
- panewka
- w dawnej broni palnej zagłębienie w tylnej części lufy, na które sypano proch; skrzesana przez strzelającego iskra padała na proch, który zapalał się i przenosił ogień dalej, przez zapał (otwór prowadzący do lufy) do ładunku umieszczonego w lufie, powodując jego odpalenie. „…nia od kółka przy okiennicy, przekonał kilkoma słowami giermka o potrzebie pojechania naprzód, obejrzał starannie proch na panewce pistoletu, wziął szpadę w zęby i poleciał jak potępieniec drogą prowadzącą do obozu!…” Trzej muszkieterowie
- Pani Barska
- Cześnik tak nazywa szablę, której używał w czasie konfederacji barskiej (1768–1772). „He, he, he, Pani Barska!” Zemsta
- pani de Chevreuse 1600–1679
- francuska arystokratka i awanturnica. „Ty chodzisz do pani d'Aiguillon i umizgujesz się do niej; bywasz także u pani Bois-Tracy, krewnej pani de Chevreuse, i powiadają, iż bardzo posunięty jesteś w łaskach u tej pani.” Trzej muszkieterowie
- pani Olimpu mit. gr.
- Hera, żona Zeusa, władcy bogów olimpijskich. „Lecz tym zuchwalstwem pani Olimpu” Iliada
- panią swojej będąca postaci
- panując nad sobą. „Lecz panią swojej będąca postaci,” Grażyna
- paniątko
- tu: dziecko. „Z gęby czyste paniątko, ale chłop pleczysty...” Krzyżacy
- paniczów
- dawna forma mianownika l. poj. rodzaju męskiego przymiotników dzierżawczych (pozostałość tzw. rzeczownikowej odmiany przymiotnika) kończyła się na -ów; dziś: panicza. „Jeszcze śniadania nie ma na stole, a gość, taki gość, paniczów największy przyjaciel, czeka!” Przedwiośnie
- Panie
- «Zwrócił się do najważniejszego spośród nich […]». Midrasz wyjaśnia, że «zwrócił się tu do Boga, [który przed chwilą mu się ukazał], aby Ten zaczekał na niego, gdy Abraham pobiegnie, by ugościć wędrowców», zob. Raszi do 18:3.
- panie Branecki
- Branicki lub Branecki Franciszek Ksawery (ok. 1730–1819), hetman wielki koronny, współtwórca konfederacji targowickiej wraz z Sewerynem Rzewuskim i Szczęsnym Potockim; podczas powstania kościuszkowskiego zaocznie skazany na śmierć jako sprzedawczyk i zdrajca narodu. „Hej, panie, panie Branecki,” Wesele
- Panie, nie jestem godzien
- przytoczenie fragmentu tekstu liturgii mszy, wypowiadanego przez wiernych w najbardziej podniosłym jej momencie: przemienienia chleba (hostii) w ciało Chrystusa. „— Panie, nie jestem godzien...” Doktor Piotr
- paniej starop. forma
- dziś popr.: pani. „Mówił mi także, że każdy rycerz śluby jakoweś czyni, że będzie swojej paniej służył...” Krzyżacy to słowo w 2 lekturach →
- panis , piscis , crinis
- wyrazy łacińskie: chleb, ryba, włos — wyjątki w gramatyce łacińskiej; są to rzeczowniki rodzaju męskiego, choć mają końcówkę –is, właściwą rzeczownikom żeńskim. „Chociaż i dziś jeszcze dostaję bicia serca na widok greckich liter albo łacińskich wyjątków: panis, piscis, crinis...” Lalka
- panis bene merentium łac.
- dosł. chleb dobrze zasłużonych, przen. nagroda za dotychczasowe zasługi, owoce pracy. „Stokroć mniej zasłużeni pożywali już panem bene merentium, dochodzili do honorów, urzędów, starostw.” Pan Wołodyjowski
- Pankiewicz, Józef 1866–1940
- polski malarz, grafik i pedagog. „Mówiło się, że to zawodowo, gdyż handlował fałszywymi Corotami, Noakowskimi i Pankiewiczami.” Pożegnanie z Marią
- Pankracy: Nic
- tylko pięć kul w twoich piersiach — W wyd. BN kwestia ta jest przypisana Przechrzcie, co stanowi oczywisty błąd, nie tylko ze względu na treść wypowiedzi, ale choćby i dlatego, że postać ta już opuściła scenę. „Tu szpiegów nie ma, a potem cóż?...” Nie-Boska komedia
- panna
- hebr. נַעֲרָה ( naara ): ‘młoda dziewczyna’. „Zdarz-że przede mną dzisiaj, i uczyń łaskę panu mojemu Abrahamowi!” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- panna czci
- panna posiadająca cześć. „Zacnie skłamała: panna czci bez końca” Pieśni
- panna młoda bot.
- ludowa nazwa hodowlanej odmiany begonii (begonia stale kwitnąca). „Nisko stały garnki, szklanki i talerze, a na najwyższej desce pod oknem dwie doniczki z kwitnącą „panną młodą", która nie lubi za dużo światła.” Granica
- panna na respekcie
- kobieta niezamężna, szlachcianka, pozostająca na utrzymaniu bogatych krewnych lub pracodawców. „— Słyszałem i ja o tym, ale owo dlaczego pytam: jest na respekcie u siostry mojej jedna panna, która się Borzobohata-Krasieńska nazywa...” Potop
- panna respektowa
- niezamężna kobieta, mieszkająca na stałe u bogatego krewnego lub u pracodawcy oraz będąca na jego utrzymaniu. + 2 inne znaczenia „Oczy te należały do Anusi Borzobohatej-Krasieńskiej, panienki respektowej księżny Gryzeldy, najpiękniejszej dziewczyny z całego fraucymeru, bałamutki wielkiej, za którą przepadali wszyscy w Łubniach, a ona za nikim.” Ogniem i mieczem to słowo w 3 lekturach →
- panna wysokiego urodzenia
- Maryla Wereszczakówna, pochodząca z zamożnej rodziny ziemiańskiej. Z woli rodziców Wereszczakówna wyszła za mąż za hr. Wawrzyńca Puttkamera. Nieszczęśliwa miłość Mickiewicza do Wereszczakówny pozostawiła silne ślady w jego twórczości (poezje liryczne, IV część Dziadów ). „Bo on, tak jak i ja, kochał pannę wysokiego urodzenia, która mogła stać się nagrodą nie rozumu, nie pracy, nie poświęceń, nawet nie geniuszu, ale...” Lalka
- panneau fr.: płaszczyzna
- dekoracyjna płaszczyzna (malowidło, tkanina, płaskorzeźba) na ścianie, suficie, boazerii, meblu. „— Panneau na ścianie, malowane” Kwiaty polskie
- Panno Mądra
- jedno z określeń Matki Boskiej, występujące w litanii. „— Panno Mądra!” Potop
- Panno Można
- jedno z określeń Matki Boskiej, występujące w litanii.
- Panno święta w Ostrej świecisz Bramie
- Wszyscy w Polszcze wiedzą o obrazie cudownym N. P. na Jasnej Górze w Częstochowie. W Litwie, słyną cudami obrazy N. P. Ostrobramskiej w Wilnie, Zamkowej w Nowogródku, tudzież Żyrowieckiej i Boruńskiej. „I w Ostrej świecisz Bramie!” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- Panopeus
- miasto w Fokidzie na granicy Beocji. „Panopej przechodziła, do Pyto w podróży.” Odyseja
- panorama
- rozległy obraz wewnątrz okrągłego budynku, dający widzom złudzenie rzeczywistości. „To służąca, to drwal, jejmość w kapturze, to chłopak od szewca, to jegomość w rogatywce szli w jedną i drugą stronę jak figury w ruchomej panoramie.” Lalka
- Panorama Racławicka
- wielki olejny obraz, namalowany na płótnie rozpiętym w okrąg w budynku specjalnie zbudowanej rotundy, przedstawiający panoramę wybranych epizodów bitwy pod Racławicami (1794), stworzony w latach 1893–1894 przez zespół malarzy pod kierunkiem Jana Styki i Wojciecha Kossaka; eksponowany we Lwowie, wystawiony po raz pierwszy podczas odbywającej się tam Powszechnej Wystawy Krajowej (1894); od 1964 we Wrocławiu. „Powolne koleje wojny okręciły się wokół dworu w Boleborzy sposobem dekoracyjnym, zaledwie łudząco podobnym do rzeczywistości — jak okropna Racławicka Panorama.” Granica
- panoszyć się
- bogacić się, wychodzić na panów. „Z szelągów się, nie złota, ubodzy panoszą.” Satyry
- panował wtedy Lech
- nawiązanie do legendy o trzech braciach: O Lechu, Czechu i Rusie , którzy wyruszyli ze swoimi współplemieńcami w poszukiwaniu ziemi obfitej w pożywienie. W trakcie wędrówki bracia rozdzielili się. Najdłużej wędrował Lech, który w końcu dotarł do pięknej i bogatej krainy, dzisiejszej Wielkopolski, i postanowił się na niej osiedlić. Zauważył orle gniazdo na czubku drzewa i na jego pamiątkę nazwał nowo budowaną siedzibę, Gnieznem. „Jeszcze nad tym tu krajem panował wtedy Lech, który ufundował miasto Gniezno na tym miejscu, gdzie gniazda białych ptaków znalazł.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- panowie Rada
- zwrot staropolski na oznaczenie senatu. „Przy nim książęta i panowie Rada;” Ballady i romanse
- Panowie szlachta! Bije grom!
- cytat z wiersza Carmagnola Antoniego Słonimskiego, jednego z utworów prezentowanych w kawiarni artystycznej „Pod Picadorem", istniejącej od 29 listopada 1918 r., początkowo na ul. Nowy Świat 57 w Warszawie, a następnie w podziemiach Hotelu Europejskiego i będącej miejscem spotkań i prezentacji twórczości uformowanej ok. 1916 r. wokół czasopisma „Pro Arte et Studio" grupy literackiej „Skamander" (w której skład wchodzili Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński i Jan Lechoń). „BIJE GROM! — — —” Kwiaty polskie
- panowież to nie dopomożecie
- konstrukcja z partykułą -ż ; inaczej: czy panowie nie dopomogą. „A panowież to nie dopomożecie ich znaglić do pośpiechu?” Hamlet
- Pański
- tu: Boski; (pochodzący od) Pana Boga. „Choć o tym dawno w Pańskim pisano Zakonie,” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- panslawizm z gr.
- ruch polityczny w XIX w., dążący do zjednoczenia wszystkich narodów słowiańskich; jedna z najważniejszych odmian panslawizmu propagowała przywództwo Rosji carskiej wśród zjednoczonych Słowian. „Niektórzy z „maleńkich uczonych" zanurzali się samochcąc w tak zwany panslawizm, nabijali sobie głowę ogromnymi dziełami różnych zakazanych Czechów, czytali stuwiorstowe utwory poetyckie uwielbiające caryzm, a z tego materiału snuli na piśmie monita pouczające…” Syzyfowe prace
- państwa multańskie
- Mołdawia i Wołoszczyzna, księstwa naddunajskie, zhołdowane za Władysława Jagiełły Polsce, która jednak utraciła tu wszelkie wpływy na rzecz Turcji od czasu klęski cecorskiej (1620). „Odbieramy Inflanty i państwa multańskie,” Satyry
- państwo
- tu: status wielkiego pana. „Pan znaczniejszy, gdy państwem wzgardzę, niżbych wszytki” Pieśni
- Państwo Środka
- Chiny. „Na brzegach roiły się salangany, których gniazda są ulubioną potrawą mieszkańców Państwa Środka.” W osiemdziesiąt dni dookoła świata
- Pant
- ojciec Euforba i Hyperenora. „Nie mają tej wściekłości, co Panta” Iliada
- pantalony daw.
- spodnie. „W kurtkach, w butach stryflastych, w pantalonach białych:” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- Panteon
- okazała budowla (z drugiej połowy XVIII w.), pierwotnie kościół Św. Genowefy, później groby zasłużonych. W Panteonie jest pochowany Wolter, Rousseau, Hugo, Zola i inni. Z kopuły Panteonu (wys. 80 m), wznoszącego się na górze Św. Genowefy, rozciąga się malowniczy widok na Paryż. + 1 inne znaczenie „w Cyrku, w Panteonie?” Kordian to słowo w 2 lekturach →
- Pantera ...
- Pantera, lew i wilczyca, są to symbole trzech grzechów głównych, co zwykle każą trzy pory wieku człowieka: młodość, wiek dojrzały i starość. Pantera oznacza rozpustę zmysłową, lew pychę, a wilczyca łakomstwo czyli chciwość. „Biegła okryta skórą cętkowaną;” Boska Komedia
- pantercza daw.
- dziś popr.: panterza, przym. od wyrazu „pantera". „Ani ich ogolone twarze i głowy, ani wyleniała skóra pantercza nie imponowały mieszkańcom.” Faraon
- pantomima
- widowisko teatralne, w którym treść sztuki przekazywana jest tylko poprzez gest, mimikę, taniec. „Po czym następuje pantomima.” Hamlet
- pantomina z gr.
- przedstawienie o akcji dramatycznej, wyrażanej za pomocą mimiki, gestów i ruchów ciała. + 1 inne znaczenie „— Cóż to, panie, mają znaczyć pańskie pantominy?” Lalka to słowo w 2 lekturach →
- panu
- w wyd. I, II i III: „panie". Czubek objaśnia, że w kopii pierwszą wersję: „panu" poprawiono na: „panie", skąd błąd przeszedł do edycji drukowanych. Skażony tekst poprawił Tarnowski, za nim Czubek i następne wydania. „Mów panu, co czujesz.” Nie-Boska komedia
- ...panujący nad dziewięcioma narodami
- nagrobek autentyczny. „…on-Ra, przybrany za syna przez Horusa, a spłodzony przez Hormacha, król Egiptu, władca Fenicji, panujący nad dziewięcioma narodami."…” Faraon
- pany się mianować
- nazywać się panami. „Dawnyć to grecki tytuł pany się mianować,” Odprawa posłów greckich
- Papieńka! ros.
- Tatusiu! Tatusiu! Tu mnie obrażają! „Mienia zdieś obiżajut!” Przedwiośnie
- papier mâché fr.
- masa papierowa, używana do wyrobu opakowań i dekoracji. „Trajkotał o przygotowaniach do Tygodnia Nienawiści — jego szczególny entuzjazm wzbudzała szeroka na dwa metry kopia głowy Wielkiego Brata z papier mâché, przygotowywana na tę okazję przez zastęp Szpiegów, do którego należała jego córka.” Rok 1984
- papier welinowy
- luksusowy papier, bardzo gładki i cienki. „Błysnął francuskiej książki papier welinowy;” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- papier-maché
- masa z rozdrobnionego papieru połączonego z klejem lub gipsem, służąca m. in. do wykonywania masek bądź kukieł. „Pozwoliłem mówić dalej temu Mefistofelesowi z papier-maché i zdawało mi się, że gdybym chciał, mógłbym przebić go palcem i nie znalazłbym w środku nic — chyba może trochę sypiącego się brudu.” Jądro ciemności
- papieros
- dziś popr. forma B.: papierosa. „Gdy wjechaliśmy w las, poprosiłem konwojenta o papieros.” Medaliony
- papierowe czasy
- okres dewaluacji pieniędzy papierowych, drukowanych w nadmiarze przez rząd rosyjski w czasie wojny z Turcją. „Jakie to imponujące w papierowych czasach i — jakie to dorobkiewiczowskie...” Lalka
- papista
- katolik, zwolennik papieża. „— A wasza książęca mość nie zna papistów?” Potop
- Pappe satan! pappe satan! aleppe
- wers rozpoczynający Pieśń VII części Piekło w Boskiej Komedii Dantego; pełni on funkcję inwokacji skierowanej do Szatana, formułę przyzywającą władcę piekieł albo niezrozumiałe przekleństwo, którym Pluton wita przybyszów (Dantego i Wergiliusza) w czwartym kręgu piekielnym, przeznaczonym dla skąpców i rozrzutników. Z trzech słów składających się na ów wers „satan" jest jedynym rzeczywiście istniejącym i rozpoznawalnym wyrazem; pozostałe są zniekształcone i różnie interpretowane. „Pape" może być kojarzone ze znaczeniem „ojciec", zaś „aleppe" niektórzy badacze uznają za zdeformowane „alef", czyli nazwę pierwszej litery hebrajskiego alfabetu.
- Papuasi
- tubylcy Nowej Gwinei oraz innych wysp Oceanii. „Potrafi to samo byle obywatelka z rodu Kafrów czy Papuasów.” Ludzie bezdomni
- par
- opar, para. „Par obficiej wyszedł z nozdrzy końskich.” Pan Wołodyjowski
- par excellence fr.
- w pełnym znaczeniu tego słowa. „Zwolennicy panslawizmu, rusofile par excellence, bali się ze względu na skutki czytywać Buckle'a ostentacyjnie albo lekceważyć spowiedź.” Syzyfowe prace
- par exemple
- na przykład. „Par exemple — nic o tym powiedzieć nie mogę — gdyż — mój panie — ja nic o tym nie wiem!” Lord Jim
- par force fr.
- siłą. „Do tego wziął się par force.” Ludzie bezdomni
- par le moulinet fr.
- młyńcem; z użyciem okrężnego zamachu bronią. „Uczył się tylko jeszcze pod Tudelą od mistrza Gajkosia najtrudniejszych napaści par le moulinet, zadawanych z wysoka, sponad głowy, kiedy się lancę trzyma lekko między palcami, a cała moc cielesna i siła ciosu spoczywa w palcu wskazującym.” Popioły
- parademarsz z niem.
- parada wojskowa. „Z trzaskiem parademarsz odchodzi.” Kwiaty polskie
- paradny
- tu: uroczysty. + 1 inne znaczenie „I leżał se tak paradnie w onej trupiej cichości Maciej Boryna — człek sprawiedliwy i mądry, chrześcijan prawy, gospodarz z dziada pradziada i pierwszy bogacz we wsi.” Chłopi, Część czwarta - Lato to słowo w 2 lekturach →
- paradoks
- sąd wyrażający myśl sprzeczną (czasem tylko pozornie) z ogólnie uznanymi zasadami. „Robi się więcej, niżby sądzić można z daleka, z wysokości takich czy innych paradoksów.” Ludzie bezdomni
- paradyz daw., z fr.
- najwyższe i najtańsze miejsca dla widzów na najwyższym balkonie w teatrze. + 1 inne znaczenie „Pod stropem zaś, na paradyzie,” Kwiaty polskie to słowo w 2 lekturach →
- parafanały z łac.
- właśc. paraphernalia; majątek osobisty żony, wniesiony przez nią w małżeństwo, ale nie zaliczający się do posagu; najczęściej stroje, meble i biżuteria. „…, on zaś kazał im za każdą po talarze dawać, chociaż w sakwach dość było pusto, bo wszystkie pieniądze, nawet klejnoty „parafanały" królowej poszły na wojsko.…” Potop
- parafianin daw.
- człowiek zacofany, ograniczony. „W dniu, kiedy znalazł się tam d'Artagnan, zebranie było imponujące, zwłaszcza dla parafianina przybyłego z prowincji; co prawda był on Gaskończykiem, a w owych czasach szczególniej jego ziomkowie nie tracili przy byle czym swej junackiej fantazji, lecz wejście…” Trzej muszkieterowie
- parafianka daw.
- tu: kobieta z prowincji. + 1 inne znaczenie „Wolę już ja być głupią parafianką, gęsią, owcą, a takiego wielkiego świata nie znać!” Nad Niemnem to słowo w 2 lekturach →
- paragon przestarz.
- współzawodnictwo, rywalizacja. „Nie chcę ja w paragon wchodzić z panem Zagłobą, którego przygody Dydonę samą i jej wdzięczny fraucymer w największy podziw wprawić by mogły, ale gdy sami waćpaństwo żądacie casus cognoscere meos, nie będę się ociągał, aby zacnej kompanii nie ubliżyć.” Pan Wołodyjowski
- paragraf
- dziś: akapit. „Tylko że pierwszy jego paragraf wydaje mi się teraz złowróżbny w świetle późniejszych informacji.” Jądro ciemności
- parala
- paraliż. „Parala mnie trzaśnie...” Potop
- paralelka
- równoległa klasa w szkole. „Z łaski dawano mu jeszcze gospodarstwo w jakiejś paralelce, co nabawiało go mnóstwa kłopotu, ale czyniło kilkaset rubli.” Syzyfowe prace
- paralusa daw.
- paraliż; do paralusa: do cholery, do diabła. „Trzecie pismo wyśle się do Chowańskiego, by sobie szedł do paralusa, a nie, to go ze wszystkich miast i zamków wykurzymy.” Potop
- paralusz gw.
- paraliż. „Najmądrzejszy w całej gminie, żeby mnie paralusz tknął!” Placówka
- parantela z łac. parens , parentis : rodzic płci męskiej lub żeńskiej, przodek, z łac.
- pokrewieństwo, powinowactwo, zwł. ze znanym rodem; wyraz najczęściej używany w lm: parantele. + 3 inne znaczenia „a jaka parantela...” Nad Niemnem to słowo w 4 lekturach →
- parapety (z fr. parapet , wł. parapetto
- osłona piersi) — występy w murach obronnych osłaniające walczących. „Dwa miesiące nas trzymali, a nędzny rząd armat i lada jakie parapety.” Nie-Boska komedia
- Paras
- hebr. nazwa Persji. „Trzeci raz powtórzy się on za pięćset lub sześćset lat od strony Asyrii i ludu Paras, który mieszka na wschód od Chaldei.” Faraon
- paraszytowie z gr. paraschistes
- przygotowujący zwłoki zmarłych do balsamowania i pochówku. „— Owszem, teraz zejdzie, bo poszedł po niego błazen pierwszej królowej i obiecał, że zaprowadzi go do karczmy, gdzie piją paraszytowie, otwieracze ciał zmarłych.” Faraon
- parbleu fr.
- dalibóg. „— To nie ulega wątpliwości — parbleu!” Lord Jim
- parbleu! fr.
- rodzaj przekleństwa; do diaska! „Parbleu! Tłum taki...” Lord Jim
- parch
- strup na skórze wywołany chorobą grzybiczą; tu: daw. pogardliwe określenie osoby narodowości żydowskiej. „A Sarze i jej ojcu Gedeonowi ja mogę wypłacać przez tego parcha Azariasza...” Faraon
- pardon fr., fr.: przepraszam; proszę o darowanie
- tu: poddaję się, proszę o darowanie życia. + 2 inne znaczenia „pardon krańcowy idealizm!” Nad Niemnem to słowo w 3 lekturach →
- Pardon ma jeunesse! fr.
- Przepraszam, stokrotnie przepraszam, byłem bardzo zajęty. Co widzę, menuet? Doskonale sformowane grupy! To mi przypomniało dni mojej młodości! „Cela m'a rappelé les jours de ma jeunesse!” Dziady, część III
- Pardon. C'est vrai fr.
- Przepraszam. To prawda.
- Pardonnez moi fr.
- proszę wybaczyć. + 1 inne znaczenie „W bitwie rapierami okrutnie bodli i powiadali o nich, że co który człeka przebódł, to mu mówił: Pardonnez moi!” Potop to słowo w 2 lekturach →
- pardwa
- średni ptak łowny z rodziny kurowatych. „Położono na ogniu gotowe ćwierci baranie; zdjęto też z koni kilka dropiów upolowanych w czasie dnia, kilka pardew i jednego suhaka, którego pachoł wnet zaczął obłupywać ze skóry.” Ogniem i mieczem to słowo w 2 lekturach →
- parentela daw.
- pokrewieństwo. „Nie wyrówna z imienia ani z parenteli” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- parfors z fr., fonet.
- siłą, przemocą. „Wieczorem przyszedł po schodach, ale go, jak mówiła, „parfors wypchła z kuchni".” Granica
- pargamin
- dziś popr.: pergamin. „Wziął pargamin, w ręku zważył;” Ballady i romanse to słowo w 2 lekturach →
- pargaminowy
- pergaminowy, tzn. przypominający kartę księgi, a zarazem czoło starca. „Pargaminowym świecić będzie czołem.” Kordian
- parias
- członek najniższej kasty w Indiach; ogólnie: najbardziej pogardzany i krzywdzony członek społeczeństwa. + 1 inne znaczenie „Ale kupiec — jest pariasem...” Lalka to słowo w 2 lekturach →
- pariasi
- członkowie najniższej klasy społecznej w Indiach; w przenośni: ludzie wzgardzeni, nędzarze. „Jakież katusze znosiły kobiety tego klanu pariasów, gdy w ich potomstwo uderzały krosty albo to straszniejsze, co ściśnie w gardle i zadusi nieletnie dzieciątko, niczym bezlitosna kuna, ćkórz, wytracający całe kurniki ptasich piskląt.” Przedwiośnie
- parień ros.
- chłopak, młodzieniec. „Na szczęście biuro składu przyjmującego na przechowanie ręczne pakunki było otwarte i tenże parień, który walizkę przyjął, siedział przy otwartym okienku.” Przedwiośnie
- parions fr.
- załóżmy się. „Parions, że mu wyliczył najmniej ze trzy setnie.” Dziady, część III to słowo w 2 lekturach →
- Paris fr.
- Paryż, stolica Francji; Paris IX-e (fr.): Paryż, dzielnica IX. „Listy adresuje się: Münich, Lausanne, Paris IX-e — i wreszcie: Nice (Alpes Maritimes).” Granica
- Parka mit. rzym.
- jedna z trzech bogiń przędących i przecinających nić ludzkiego losu; w mit. gr. ich odpowiednikami były Mojry. „I byłby pewnie nadszedł ostatni kres jego, pewno już Parka w nożyce nić jego żywota schwyciła, którą potem w Okrzei przecięła, gdyby nie Silnicki, pacholik szlachecki, któren jak błyskawica na watażkę się rzucił i wpół go chwycił, nim szablą został przeszyty.” Ogniem i mieczem
- Parker
- firma produkująca pióra wieczne, długopisy i artykuły piśmiennicze; marka piór wiecznych posiadająca patent od 1889 r. „Magicznym drążkiem firmy Parker!” Kwiaty polskie
- Parki mit. gr., mit. rzym.
- personifikacja przeznaczenia, trzy boginie, które przędły i przecinały nić ludzkiego losu, odpowiednik Mojr w mit. gr. + 3 inne znaczenia „Parki niełaskawe” Balladyna to słowo w 5 lekturach →
- Parki a. Mojry mit. gr.
- uosabiające przeznaczenie trzy córki Nocy; dwie młodsze, Kloto i Lachezis, przędły nić ludzkiego życia, którą w godzinie śmierci przecinała najstarsza z nich, Atropos. „Zasypane tabaką, wychudłe, nędzne, siwe, potworne, z czerwonymi oczami, były jak Parki odprawiające tajemnicze misterium swoje.” Ludzie bezdomni
- parkotać a. perkotać , a. pyrkotać pot.
- wydawać specyficzny odgłos przy gotowaniu. „Zajrzała do parkocących garnków i wróciła na dawne miejsce, modląc się półgłosem na koronce, że to na książce nie umiała.” Chłopi, Część trzecia - Wiosna
- parkur
- tor przeszkód do ćwiczeń lub zawodów jeździeckich w skokach. „Hrabinie prowadzą konia (skoki na parkurze), założyli szpaki do bryczki (spacer z dziećmi), hrabina jest na tenisie (francuski książę).” Granica
- parlamentariusz
- poseł wojenny, który z białą flagą symbolizującą pokojowe zamiary idzie do wrogów, aby w imieniu swoich towarzyszy broni zaproponować rozmowy. Według prawa wojennego nie wolno go zabijać. „Probowano wysłać parlamentariusza.” Król Maciuś Pierwszy
- parlamentarz
- dziś: parlamentariusz, posłaniec wojenny, który z białą flagą symbolizującą pokojowe zamiary idzie do dowództwa wrogich wojsk, aby omówić możliwości zawieszenia broni lub kapitulacji jednej ze stron. „Wyślą parlamentarza i kiedy przekonają się, że to jedynie żart, będziemy już daleko.” Trzej muszkieterowie
- parlamentowy daw.
- parlamentarny. „To było wszystko, czego się od pana mego dowiedziałem z rady parlamentowej, ale nie powiedział mi jednej okoliczności, która się mnie osobiście tyczyła i której opłakanych skutków wkrótce doznałem, jak to czytelnik w stosownym miejscu wyczyta.” Podróże Guliwera
- parlance z fr.
- mowa, przemówienie; tu: powiedzonko. „Moc przygaduszek i parlance'ów,” Kwiaty polskie
- Parle-moi rispondero Io
- wypowiedź w kilku językach, po francusku, niemiecku, angielsku oraz hiszpańsku (właśc. caballeros ) i włosku: „Mów więc do mnie po francusku, biedny kapucynie! Ja mogłem w wielkim świecie zapomnieć łacinę, ale ty, jako święty, powinieneś mieć dar języków. Może mówisz po niemiecku? Co tam trwożnie mamroczesz? Co to jest? Panowie, ja odpowiem". „What it is, — Cavalleros, rispondero Io.” Dziady, część III
- Parmenides z Elei ok.540–ok.470r. p.n.e.
- filozof gr., uczeń Ksenofanesa, twórca teorii bytu jako tożsamego z prawdą, wiecznego (bez początku i końca), stałego, jednego i niepodzielnego. „Niechby razem wywoływali cienie Ksenofanesa, Parmenida, Zenona i Platona, które nudzą się tam w kimeryjskich krainach jak czyże w klatce.” Quo vadis
- Parnas
- geogr. pasmo górskie w środkowej Grecji; w mit. gr. siedziba Muz, opiekunek poszczególnych sztuk i patronującego im Apolla. + 3 inne znaczenia „Gdzie Parnas szczytem dwugłowym wystrzela,” Antygona to słowo w 4 lekturach →
- parno
- wilgotno, gorąco i duszno; jak gdy powietrze nasycone jest parą a. oparami. „W powietrzu parno okrutnie, słońce praży z nieba, aż Gasio język wywiesił i głośno dyszy.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- parob daw., gw.
- robotnik rolny. „Kwietniowy dzień dźwigał się leniwie z legowisk mroków i mgieł jako ten parob, któren legł spracowany, a nie wywczasowawszy się do cna, zrywać się ano musi nade dniem, by wnetki imać się pługa i do orki się brać.” Chłopi, Część trzecia - Wiosna
- parobek
- daw. najemny robotnik pracujący, na czas określony lub na stałe, w zamożnych gospodarstwach rolnych lub w folwarkach. „Chaty były zamożne, świeżo wybielone, z kominów ulatywał dym siny, w podwórkach skrzypiały studzienne żurawie, parobcy poili konie i porykujące bydło, a kupki dzieci bawiły się hałaśliwie na wysadzonej topolami drodze to „w gonionego", to znów „w chowanego".” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- paroch
- proboszcz, pleban. „Zapalono całą jedną stronę rynku, cerkiew i dom parocha.” Ogniem i mieczem
Objaśnienia pochodzą z przypisów redakcji WolneLektury.pl i są udostępnione na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zebranie ich w słownik i przykłady użycia pochodzą od nas.