pałać
daw.
- być rozpalonym, rozgrzanym.
- świecić; być rozpalonym.
- płonąć.
W lekturach
I dopiero spostrzegł, że oczy jej są nieprzytomne i błyszczące, a policzki pałają.
Dwa po ciemku pałające ciała...
Dziś i winem i jedzeniem ciała same przez się pałające roztykają, a onych się upadków, o których Valerius mówi, nie boją.
Był jednak sobie pewien słoń — nowy słoń — malutki słoń, który pałał nienasyconą ciekawością, to znaczy, stawiał wciąż różne pytania.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.