Czytam Lektury

pałać

daw.

  1. być rozpalonym, rozgrzanym.
  2. świecić; być rozpalonym.
  3. płonąć.

W lekturach

I dopiero spostrzegł, że oczy jej są nieprzytomne i błyszczące, a policzki pałają.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dwudziesty czwarty
Dwa po ciemku pałające ciała...
Napój cienisty, Bolesław Leśmian · Powieść o rozumnej dziewczynie (cykl) — Pociemku
Dziś i winem i jedzeniem ciała same przez się pałające roztykają, a onych się upadków, o których Valerius mówi, nie boją.
O poprawie Rzeczypospolitej, Frycz Modrzewski, Andrzej · O obyczajach
Był jednak sobie pewien słoń — nowy słoń — malutki słoń, który pałał nienasyconą ciekawością, to znaczy, stawiał wciąż różne pytania.
Takie sobie bajeczki, Kipling, Rudyard · O malutkim słoniu

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.