Parki
mit. gr., mit. rzym.
- personifikacja przeznaczenia, trzy boginie, które przędły i przecinały nić ludzkiego losu, odpowiednik Mojr w mit. gr.
- trzy prządki snujące nić ludzkiego życia; jedna z nich, najstarsza, przecinała ją ostatecznie.
- boginie przeznaczenia: Kloto, Lachesis i Antropos, przędły i przecinały nić ludzkiego życia.
- boginie losu (trzy siostry) przędące nić życia i ucinające ją w chwili śmierci.
W lekturach
Parki niełaskawe
Temu dziecięciu przędźcie, sprzyjaźliwe Parki!
Kiedy Parki przetną moją nić,
Innym przędą nić życia Parki, a jemu przędła ją miłość, tęsknota i smutek.
A tu są takie Parki stare,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Balladyna — tam to słowo pada najczęściej.
- Fortunamit. rzym.
- Erebmit. gr.
- Jazonmit. gr.
- Akteonmit. gr.
- Feb a. Febusmit. rzym.
- siładaw.
- puklerz
- snadniedaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.