parantela
z łac. parens , parentis : rodzic płci męskiej lub żeńskiej, przodek, z łac.
- pokrewieństwo, powinowactwo, zwł. ze znanym rodem; wyraz najczęściej używany w lm: parantele.
- krewni należący do jednego, tego samego rodu.
- związki pokrewieństwa, powinowactwo.
- powinowactwo, powiązania rodzinne.
W lekturach
a jaka parantela...
Co zaś do paranteli, to Jeziorkowska prawie jeszcze Drohojowską przewyższa.
— Przepraszam cię, kuzynie, i winszuję paranteli.
Dopóki nic a nic nie wiedziała o jego paranteli, traktowała go z jakim takim uszanowaniem.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Nad Niemnem — tam to słowo pada najczęściej.
- kontentdaw.
- kondycjaz łac.
- alteracjaprzestarz.
- dekretz łac.
- facecjaprzestarz.
- subiekcjadaw.
- admiracjaz łac.
- wiorstaz ros.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.