Litera N
1196 słów, strona 2 z 5.
- nadobny daw.
- ładny, pełen powabu. + 1 inne znaczenie „— Nie dopuszczajże jejmość tej myśli, byśmy panią i nadobną jej córkę mieli bez pomocy zostawić.” Ogniem i mieczem to słowo w 2 lekturach →
- nadra starop.
- zanadrze; wetknąć za nadrę : wsadzić w zanadrze, wsadzić za pazuchę. „Wetknie za nadrę kapicę,” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- nadstawia się
- pyszni się, wywyższa. „Nadstawia się i gardzi.” Satyry
- nadto zyskować
- zbyt wiele zyskać. „A chcąc nadto zyskować, sam sobie zaszkodził:” Bajki i przypowieści
- nadybać daw.
- zdybać, przyłapać. + 1 inne znaczenie „Dwóch wilków jedno w lesie nadybali jagnię;” Bajki i przypowieści to słowo w 2 lekturach →
- nadyszeć się
- naoddychać się. „Tam się człowiek napije, nadysze ojczyzny!” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- nadziak
- czekan; broń o kształcie zaostrzonego młotka, służąca w do rozbijania zbroi przeciwnika. „…oniec rzucił się na namiestnika, który szedł właśnie z cekhauzu do księcia, bez szabli przy boku, mając w ręku tylko lekki nadziak z mosiężną główką.…” Ogniem i mieczem
- nadzieje starop. forma D. lp rodz. ż.
- nadziei. „Nie masz, nie masz nadzieje.” Treny
- nadziewać gw.
- tu: najadać. „Przysiadł łakomie do jadła i z wolna się nadziewał podrzucając niekiej glonki chleba boćkowi, któren przygrajdał się ze sadu i warował przy nim kiej pies.” Chłopi, Część czwarta - Lato
- nadziewać się gw., daw.
- napełniać się, pakować się. + 1 inne znaczenie „Wolniuśko pojedali, nadziewając się z rozmysłem, by jak najwięcej zmieścić i jak najdłużej czuć w gębie smakowitości.” Chłopi, Część trzecia - Wiosna to słowo w 2 lekturach →
- nagabany
- dziś: nagabywany; nękany, zaczepiany. „Nagabany adwokat ucieka tak szybko, że jego spodnie wydają się jeszcze bardziej wytłoczonymi na kolanach, aniżeli są w istocie.” Lalka
- naganiać
- ganić, krytykować. „Nikt z Greków czucia twego naganiać nie będzie.” Iliada to słowo w 2 lekturach →
- Nagasaki
- miasto w Japonii, w zach. części wyspy Kiusiu; od 1639 do XIX w. jedyny japoński port otwarty dla cudzoziemców i centrum wymiany międzynarodowej dla całego kraju. „Prosiłem Jego Cesarską Mość, aby mnie z bezpieczeństwem kazał zaprowadzić do Nagasaki.” Podróże Guliwera
- naglądać reg.
- doglądać. „…głowy skręconym — zaglądała ona do dzieży, w której dziewczyna miesiła żytnie ciasto, albo przechodząc do izby czeladnej naglądała prania bielizny, albo od płonącego w wielkim piecu ognia odstawiała hładysze, w których mleko zsiadłe zamieniło się już na twaróg…” Nad Niemnem
- nagłówek
- okrągła poduszeczka, chroniąca mózg od nacisku ciężaru, niesionego na głowie. „Włożyła na czoło nagłówek, a ja podałem jej naczynie.” Cierpienia młodego Wertera
- nagłymi ulewy
- dziś popr. forma N.lm: ulewami. „I wzdęta od Zeusa nagłymi ulewy” Iliada
- nagodzić się
- zgodzić się; umówić się co do pracy. „Już mi się insza dziewucha nagodziła, to ją trzymać muszę".” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- nagonić
- tu: dogonić. „Ale niech go tylko nagoni!” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- nagonka
- grupa ludzi, którzy na polowaniach naganiają zwierzynę w pobliże stanowisk myśliwskich. „Rankiem na polach mgły leżą, słońce ledwo się wychyla, a mój szlachcic nuż w bór z nagonką!” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- nahaj
- a. nahajka: bicz. „Rzędzian nie dał sobie dwa razy instrukcji powtarzać, czapkę na bakier nasunął, nahajem świsnął i pojechał.” Ogniem i mieczem to słowo w 2 lekturach →
- nahaja a. nahajka
- skórzany, pleciony z rzemieni bicz z krótką rękojeścią. „Jadą te rabusie, mówię paniczkowi, dobrym truchtem, a co ten nie może nadążyć, to go albo jeden, albo drugi zdzieli nahają bez łeb, bez gębę, gdzie popadnie.” Syzyfowe prace
- naigrawać się daw.
- żartować, kpić. „Ze mnie się grożącymi słowy naigrawa.” Iliada
- Naj korol bude w Warszawi z ukr.
- niech król będzie w Warszawie. „— Naj korol bude w Warszawi, a ja na Rusi.” Ogniem i mieczem
- Naj sia poprobujut z ukr.
- Niech się zmierzą. „Naj sia poprobujut.” Ogniem i mieczem
- Najady
- nimfy wód. „Boginek Najadami zwanych w niej siedlisko.” Odyseja
- Najady zboża
- Przypomnienie wierszy Owidiusza z jego Przemian [ Metamorfoz ; red. WL], ks. VII: Carmina Naiades non intellecta priorum solvunt ingeniis (...). „Plaga ich trzody ocali i zboża.” Boska Komedia
- najbardziej poważany
- u Cylkowa: 'najpoważańszy'; uzasadnienie korekty: uwspółcześnienie. „I znalazły upodobanie słowa ich w oczach Chamora, i w oczach Szechema, syna Chamora.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- najbarzej gw.
- najbardziej. „Ale się nie ruszyła z miejsca; jeszcze stali przy sobie dysząc jeno ciężko a poglądając na się rozsrożonymi ślepiami, a kieby szukając w sobie tych jakichś słów najbarzej bolących.” Chłopi, Część czwarta - Lato to słowo w 2 lekturach →
- najcelniejsze
- tu: najlepsze, świetne. „…iej się tych krzykaczy nie boją i spokojnie sobie między nimi chodząc, zgarniają w mieszki albo i w poły opończy, co najcelniejsze ziarno.…” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- najcelniejszy daw.
- najlepszy. „I najcelniejszym wodzom wdzięczną ucztę sprawia.” Iliada
- najdę gw.
- znajdę. „Najdę ka gdzie przy figurze.” Wesele
- najdzie
- 3 os.lp od: naleźć, dziś: znajdzie (się). „Zeszłoroczne orzechy też jeszcze gdzieniegdzie najdzie.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- najęłam
- hebr. שָׂכַר ( sachar ): ‘wynajmować, zapłata, wynagrodzenie’. „służebnica Lei, syna drugiego Jakubowi.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- najemnica
- osoba spełniająca określone posługi za pieniądze. „Z rana kobiety same zamiatały mieszkanie, a około południa najemnica przynosiła im niezbyt obfity obiad.” Katarynka
- najemnik daw.
- człowiek wynajmujący się do pracy, pracownik najemny. „…eciństwa, ci, dla których ojciec pilnował ludzi, by pracowali, bił chłopaków i dziewczęta, by nie kradły, ujadał się z najemnikami o robociznę, ci, których pobłażliwej łasce zawdzięczał „spokojny kawałek chleba na stare lata".…” Granica
- najezdnik
- najeźdźca, agresor. „Żaden najezdnik nie deptał nigdy nogą tych ciemnych głębin, w których człek nieobeznany mógł zabłądzić i błąkać się wkoło, aż póki nie padł z wysilenia lub nie poszedł na łup drapieżnym zwierzętom.” Potop
- najgłówniejszy
- tu: najważniejszy, najbardziej zasadniczy. „Najgłówniejsze atoli opuściłeś zdanie...” Iliada
- Najgorętsząm odbył
- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: odbyłem najgorętszą (łaźnię). „Najgorętsząm odbył łaźnię".” Ballady i romanse to słowo w 2 lekturach →
- najgrawa
- naigrywa, wyśmiewa się, szydzi. „Brzóz się najgrawa.” Balladyna
- najgrawać się
- dziś: naigrywać się; wyśmiewać się, szydzić. „Ty się najgrawasz?” Balladyna
- najlekciejszy gw.
- popr.: najlżejszy. „— Choćby i ten najlekciejszy wiaterek, a zakurki będą — szepnął rankiem, na drugi dzień, stary Bylica wyzierając przez okienko.” Chłopi, Część druga - Zima
- najmita
- pracownik rolny wynajmowany do robót polowych; chłop nieposiadający własnego gospodarstwa. „— Ty, gospodarzu — poczęła wykrzykiwać — ty, gospodarzu, zbijaj grosze, a ty, najmito — żnij!...” Placówka
- najmitka
- kobieta najmowana do prac polowych. „W jesieni przy ciepłym dniu, można było widzieć na wzgórzu białą figurę parobka, jak w parę koni orał ziemię — albo żonę Ślimaka i dziewczynę najmitkę, obie w czerwonych spódnicach, jak kopały kartofle.” Placówka
- Najmniejsza jak przy gwiazdach gwiazdy
- Poeta mówi tu przez porównanie: wszystko, co się zbliża do Boga, chociaż jest najmniejszym w przestrzeni, staje się wielkim, wzniosłym, bowiem do Boga zbliżamy się tylko wiarą, przez którą wszelki duch kształci się na obraz boży. „Stojąc tuż przy nim, jak przy gwiazdach gwiazdy.” Boska Komedia
- najniespodzianiej
- dziś popr.: najbardziej niespodzianie. „Wprost od tych szczegółów najniespodzianiej zjechał z Wilna do Warszawy i już nie ku profesorowi, lecz w stronę klasy zwrócony jął wyborną i bardzo piękną ruszczyzną z chwalebnym uniknięciem „polonizmów" plastycznie malować napad podchorążych na Belweder w noc…” Syzyfowe prace
- najpewniejsze papiery
- tj. papiery wartościowe (akcje, obligacje, listy zastawne itp.) obarczone niewielkim ryzykiem straty. „…odze i berecie, z twarzą wygoloną i tak szlachetną, jakby w jego kasie ogniotrwałej leżały tylko pieniądze i najpewniejsze papiery, też reprezentował ów nienawistny świat wyższego rzędu, przeznaczony na zniszczenie i zgubę, wrogi i zarazem kuszący.…” Granica
- najpierw
- tu: najpierwszy, pierwszy ze wszystkich. „Najpierw memoriał, który podałem po moim uwolnieniu, był prośbą o zezwolenie mi widzenia Mildendo, stolicy tego państwa, na co mi cesarz pozwolił, zalecając, żebym nic złego obywatelom, żadnej szkody ich domom nie uczynił.” Podróże Guliwera
- najpierwsza kobieta
- Ewa. „Stworzoną była najpierwsza kobieta,” Boska Komedia
- najprzedniejszy daw.
- najlepszy, najwyższej jakości. „Szedł z nimi różny naród: Niemcy, Francuzy, Angielczykowie do łuków najprzedniejsi, Czechy, Szwajcary i Burgundy.” Krzyżacy
- najprzód daw.
- najpierw, z początku. „Ale bibliotekarką została Fanny i rozumie się, najprzód chłopcy powiedzieli, że od niej ani jednej książki nie wezmą, a potem i dziewczynki dały spokój.” Bankructwo małego Dżeka wszystkie 3 wystąpienia →
- Najromantyczniejszego
- słowa „romantyczny" użył Goethe dwa razy w Cierpieniach młodego Wertera . „…ę i radowaliśmy się bardzo w początkach naszej znajomości, stwierdziwszy obopólne upodobanie do tego zakątka najromantyczniejszego, zaprawdę, jaki stworzyła sztuka ogrodnicza.…” Cierpienia młodego Wertera
- najrychlej
- najszybciej. „Aby tu jak najrychlej przybył z wijatykiem;” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- najsamprzód
- dziś popr.: nasamprzód. „Postrzegł najsamprzód ojca, a potem derwisza.” Bajki i przypowieści
- najstarsza głowa
- tu: starszy brat. „Bo któż by śmiał ujmować czci najstarszej głowie?” Odyseja
- Najstarsza klątwa stygmat bratniego mordu
- piętno Kaina, w Biblii pierwszego mordercy, zabójcy swego brata, Abla. „Bratniego mordu!” Hamlet
- najstarszego zaczął
- zaczął od najstarszego, «aby nie zorientowali się, że wie, gdzie jest [kielich]», zob. Raszi do 44:12. „I spiesznie złożyli każdy biesagę swą na ziemię, i rozwiązali każdy biesagę swoją.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- najtęższy
- najsilniejszy. „Zbroja kształtna i trwała na najtęższe” Iliada
- najtyczanka
- rodzaj bryczki (nazwa od miasta Neu-Tischein). „W niespełna godzinę po przybyciu Zygmunta zgrabną najtyczanką i pięknymi końmi do Różyca należącymi nadjechał Kirło.” Nad Niemnem
- najwabniejszy
- ten, który dodaje najwięcej powabu, wdzięku; najbardziej twarzowy. „Najwabniejszy wdziewa strój.” Napój cienisty
- najwiarogodniejszy
- dziś: najwiarygodniejszy, najbardziej wiarygodny. „Nasze tajemne księgi pełne są najwiarogodniejszych opowiadań w tej sprawie.” Faraon
- Największe między światłami świętymi
- Światłość Marii, która tu po swoim słońcu, to jest po Chrystusie, jest największą gwiazdą. „Największe między światłami świętymi;” Boska Komedia
- Największy padół zalany wodami
- Morze Śródziemne. „— «Największy padół zalany wodami,” Boska Komedia
- Najwyższe dobro zwano „El” na ziemi
- Święty Izydor mówi w swoich wywodach etymologicznych: Primum apud Hebreos Dei nomen El dicitur: secundum nomen Eloi est . „Najwyższe dobro zwano El na ziemi,,” Boska Komedia
- najwyższy
- tu w znaczeniu: najważniejszy. „A gdyby córka kapłana zhańbiła się wszeteczeństwem, ojca swego zhańbiła: ogniem spaloną będzie.” Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra
- najzacniejsza pieśń Salomonowa
- Pieśń nad pieśniami , najwybitniejszy utwór liryczny poezji hebrajskiej; autorstwo jej przypisuje się Salomonowi (X w. p.n.e.). „„Najzacniejsza pieśń Salomonowa" mówi: „I któż to jest, który wychodzi z puszczy, jako słupy dymu, kurząc się od mirry, od kadzidła i od wszystkich prochów wonnych..."” Ludzie bezdomni
- najzgubniejszy
- przynoszący zgubę, nieszczęście. „— «O najzgubniejszy” Iliada
- nakrzesać
- tu: naciąć. „Sama nizina, na której stały szałasy, była także grząska i błotnista, lecz oni nakrzesawszy jodłowych i sosnowych gałązek, przyrzucili ją nimi tak grubo, że spoczywali jakby na najsuchszym miejscu.” Krzyżacy
- naksyjski
- wyspa Naksos była ogniskiem kultu Bakchusa. Legenda umieszczała także i na niej urodzenie boga, a wiadomo, że miejsc roszczących sobie prawa do tego zaszczytu było wiele. „Niechaj cię zastęp naksyjskich otoczy” Antygona
- Nalazł fortel król August
- most rozpoczęto budować w r. 1568, ukończono po śmierci króla w r. 1573. Otwarcie mostu nastąpiło 5 kwietnia 1573. „Nalazł fortel król August, jako cię miał pożyć,” Fraszki
- Nałęcze
- śrdw. ród wielkopolskich możnowładców, który dał początek herbowi Nałęcz. „Źle to było onemu Nałęczowi, który czterdziestu rycerzy do Krzyżaków jadących chwycił, w podziemiu osadził i póty nie puścił, póki mu pełnego woza grzywien mistrz nie przysłał?” Krzyżacy
- nałęczka daw.
- chusta służąca jako przepaska na głowę. „nałęczką mi głowę nakryła...” Krzyżacy
- nalegali
- hebr. יָּאִיצוּ ( jaci-u ): 'wyprowadzali, wyciągali', tu w znaczeniu: 'naciskali, pośpieszali'. „Albowiem zburzymy miejsce to, gdyż wzmogła się skarga na nich przed obliczem Wiekuistego i posłał nas Wiekuisty, aby je zburzyć".” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- nalepiej
- najlepiej. „Nalepiej, żeby sie też i nam podobało.” Treny
- Nalewajko, Semen zm. w 1597
- kozacki ataman, przywódca powstania kozacko-chłopskiego na Ukrainie; znany także pod imieniem Seweryn. „— Nie przepowiadam, bo ją widzę, a Chmielnicki lepszy od Nalewajki i od Łobody.” Ogniem i mieczem
- nalewka daw.
- tu: naczynie do polewania wodą. + 1 inne znaczenie „Przyszła, niosąc nalewkę” Iliada to słowo w 2 lekturach →
- Nalewki, Świętojerska
- ulice w daw. żydowskiej dzielnicy Warszawy, zniszczone zupełnie w czasie powstania w getcie w 1943 r., a także w r. 1944. W czasie odbudowy powojennej powstała tu zupełnie nowa dzielnica, w której zachowano historyczne nazwy ulic. „Nie mógłby to parch, jeden z drugim, pilnować się Nalewek albo Świętojerskiej?” Lalka
- należało
- leżało, kryło się. „Któż wiedział, by tak wiele należało w trunku?” Fraszki
- naleźć gw.
- dziś popr.: znaleźć. „— Kobieta i nalazła mądrą radę!” Chłopi, Część czwarta - Lato to słowo w 4 lekturach →
- naleźca wina
- Bachus (mityczny wynalazca i bóg wina). „Muzy parnaskie i naleźcę wina,” Pieśni
- naliszszy starop.
- najlichszy, najgorszy. „I naliszszy żebrak takież,” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- naliższą starop. forma
- najlichszą; najgorszą, ostatnią (najwyższy stopień od lichy : słaby, zły). „By mu był niewolnicę naliższą przemówił,” Odprawa posłów greckich
- nalodek neol.
- cienka warstwa lodu. „Czasem lśniwo nalodku, oślepłe od zorzy,” Napój cienisty
- nałów mi zwierzyny
- złów dla mnie zwierzę niczyje, nie przynoś mi zrabowanego, zob. Raszi do 27:3.
- nałożnic
- «Miał on tylko jedną nałożnicę: Hagarę, czyli Keturę», zob. Raszi do 25:6. Nie były to biologiczne dzieci Abrahama, były to nałożnice mężczyzn służących w jego domu, wszyscy oni byli członkami jego domostwa i dzieci te zrodziły się w domu Abrahama, zob. Radak do 25:6.
- nam do odparcia na sile nie schodzi
- mamy wystarczające siły, by odeprzeć atak. „Ale nam do odparcia na sile nie schodzi:” Iliada
- nam k woli starop.
- dla nas. „Nam k woli, kędy róża pozno kwitnie” Pieśni
- Nam każą iść na bal
- Zaproszenie urzędowe na bal jest w Rosji rozkazem; szczególniej jeśli bal daje się z okoliczności urodzin, imienin, zaślubin itd. cesarza lub osób familii panującej, albo też jakiego wielkiego urzędnika. W takich razach osoba podejrzana lub źle widziana od rządu, nie idąc na bal, naraża się na niemałe niebezpieczeństwo. Były przykłady w Rosji, że rodzina osób uwięzionych i wskazanych na szubienicę znajdowała się na balach u dworu. W Litwie Dybicz ciągnąc przeciwko Polakom, a Chrapowicki więżąc i tępiąc powstańców, zapraszali publiczność polską na bale i uroczystości zwycięskie. Takowe bale opisują się potem w gazetach jako dobrowolne wynurzenia się nieograniczonej miłości poddanych ku najlepszemu i najłaskawszemu z monarchów. „Nam każą iść na bal.” Dziady, część III
- Nam nie lza, jedno starop.
- jedyne, co możemy zrobić to. „Nam nie lza, jedno patrzać też swej rzeczy:” Pieśni
- nama gw., starop.; C. daw. liczby podwójnej
- nam (starop. liczba podwójna). + 1 inne znaczenie „Nama też nieletko, ale już tobie, sieroto, pewnikiem, co barzej ciężko — mówiła z dobrością.” Chłopi, Część czwarta - Lato to słowo w 4 lekturach →
- namaz
- modlitwa muzułmańska, którą odprawiają siedząc i bijąc pokłony. »Każdy muzułman obowiązany jest co dzień pięć takich odprawiać namazów, w godzinach oznaczonych« (Sękowski, Collectanea t. I, str. 202). „Rannym szumi namazem niwa złotokłosa,” Sonety krymskie
- namiestnik
- zastępca ekonoma, gumienny. „Istotnie, nie miała ani chwili czasu, bo oto i teraz we drzwiach od kuchni zjawił się młody oficjalista, namiestnikiem tytułowany, jedyny jej w gospodarstwie pomocnik, który oznajmił, że ci kupcy, którzy tu tydzień temu zajeżdżali, przybyli znowu i życzą sobie…” Nad Niemnem
- namiestnikowskim
- hebr. משנה ( miszne ): ‘drugi’. «Drugi z wozów [Faraona], jadący obok jego [rydwanu]», zob. Raszi do 41:43. „I rzekł Faraon do Josefa: „Patrz, postanawiam cię nad całą ziemią Micraim!"” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- namilszy starop.
- najmilszy. „…W NIEDOSZŁYM WIEKU SWOIM, Z WIELKIM A NIEZNOŚNYM RODZICÓW SWYCH ŻALEM ZGASŁA, JAN KOCHANOWSKI, NIEFORTUNNY OCIEC, SWOJEJ NAMILSZEJ DZIEWCE ZŁZAMI NAPISAŁ.…” Treny
- namiotach
- «W namiocie Szema i w namiocie Ebera», czyli w miejscach nauki Tory, zob. Raszi do 25:27. „Ci są synowie Iszmaela, i te imiona ich, w osadach ich, i w koczowiskach ich, — dwunastu książąt podług plemion ich.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- namiotka daw.
- woalka a. welon. „Na lica zapuściła z głów namiotkę cienką,” Odyseja wszystkie 5 wystąpień →
- namiotu Jakuba
- «To był też namiot Racheli, gdyż Jakub przebywał stałe z nią», zob. Raszi do 31:33. „I odpowiedział Jakub, i rzekł do Labana: „Bo obawiałem się, bo sądziłem, że może wydrzesz mi córki twoje.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- namniej starop.
- wcale; wcale nie. „Zawżdy niesiesz; ty śmierci namniej sie nie boisz,” Treny
- namówiemy daw. forma
- dziś: namówimy. „A namówiemy się po cichu razem,” Balladyna
- namówiliście mnie
- por. list z 20 lipca. „Wyście winni temu wszyscy, namówiliście mnie bowiem do podjęcia owego jarzma, rozwodząc się szeroko o potrzebie rozpoczęcia czynnego życia.” Cierpienia młodego Wertera
- namykać poły
- zamknąć dolne fragmenty rozpiętego płaszcza. „I namykał poły od siwej sukmanki, czyniąc mu miejsce przy ogniu.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- nań
- dziś raczej: na niego. „Wówczas sułtan wyskoczył z sarkofagu i pobiegł do pałacu, gdzie nań czekał król Wysp Hebanowych.” Klechdy sezamowe to słowo w 2 lekturach →
- naniecić, rozniecić
- rozpalić. „— Wytrzeć tam stoły i światła naniecić: księżna Anna Danuta na odpoczynek się tu zatrzyma.” Krzyżacy
- nankinowy
- nankin: gęsta i gładka tkanina, barwy żółtej, podobna do perkalu. „żółte nankinowe spodnie z fartuszkiem na przodzie i ze strzemiączkami u dołu.” Lalka
- naparstek
- ochraniacz nakładany na palec w czasie szycia. „Wiadra te były wielkości dużego naparstka i chociaż biedny lud z wielkim pośpiechem dostarczał wody, ogień jednak był tak gwałtowny, że to niewiele pomagało.” Podróże Guliwera
- napawać się
- tu: poić się. „Gdzie się nieprzyjacielskie napawały” Iliada
- napełni myśli starop.
- spełnij pragnienia. „Usłysz głosy, napełni myśli człowiecze.” Bogurodzica
- napierać się daw.
- upierać się, usilnie na coś namawiać. + 2 inne znaczenia „Kazał tylko stary rycerz poprzysiąc Jaśkowi na rycerską cześć i na głowę świętego Jerzego, że się w żadną dalszą drogę nie będzie napierał — i wyjechali.” Krzyżacy to słowo w 2 lekturach →
- napierać się czegoś
- tu: usilnie dopraszać się czegoś. „…tołu, przy czym żadne z nich nie zapomniało o sobie i zająwszy przeznaczone im miejsca, powsadzały w buzie łyżki, aby nie napierać się gęsi, zanim przyjdzie na nie kolej.…” Opowieść wigilijna
- napierśnik
- hebr. חשֶׁן ( choszen ). „I kazał przystąpić Mojżesz Aharonowi i synom jego i obmył ich wodą.” Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra
- napierstnik a. napierśnik
- część zbroi osłaniająca pierś. „Wszędzie wszystkie inne troski ustępowały trosce o konie i zbroje, wszędzie oglądano w wielkim skupieniu kopie, miecze, topory, rohatyny, hełmy, pancerze, rzemienie przy napierstnikach i kropierzach.” Krzyżacy
- napiętek
- tylna część buta osłaniająca piętę. „Niechby Salomona tak związali, nie byłby mądrzejszy od własnych pludrów albo od mego napiętka.” Ogniem i mieczem
- napity
- pijany. „Źle tylko spotkać się z nim w nocy, zwłaszcza gdy człek napity.” Krzyżacy
- Napoleon Bonaparte 1769–1821
- zmarł 5 maja 1821 r. na wyspie św. Heleny, gdzie został pochowany. W 1840 r. prochy Cesarza Francuzów zostały przewiezione do Paryża i złożone w kościele Les Invalides; następnie jeszcze w 1861 roku przeniesiono je do wspaniałego sarkofagu w tejże świątyni. + 1 inne znaczenie „Coś ty uczynił światu, Napolionie,” Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie to słowo w 2 lekturach →
- Napoleon I
- wówczas gen. Bonaparte, po raz pierwszy ożenił się w 1796 r. z wicehrabiną Józefiną de Beauharnais (1763–1814), której wpływy ułatwiły mu karierę. „Czym byłby Stefan Batory albo Napoleon I, gdyby nie pożenili się z kobietami mającymi wpływy?” Lalka
- Napoleon I umarł w niewoli
- angielskiej w r. 1821 na wyspie Św. Heleny (na Oceanie Atlantyckim). „Wszyscy, nie wyłączając ciotki, twierdzili jak najbardziej stanowczo, że choć Napoleon I umarł w niewoli, ród Bonapartych jeszcze wypłynie.” Lalka
- Napoleon III
- Ludwik Napoleon Bonaparte, ur. w 1808 r., bratanek Napoleona I; w grudniu 1848 r. obrany został, głównie głosami chłopstwa, prezydentem republiki; 2 grudnia 1851 r., mając poparcie wojska i wykorzystując osłabienie burżuazji i proletariatu wzajemną walką, dokonał zamachu stanu; rozwiązał Zgromadzenie Ustawodawcze, przedłużył swoje pełnomocnictwo na lat 10 i rozszerzył zakres władzy prezydenta. W rok później, 2 grudnia 1852 r., po przeprowadzeniu plebiscytu ogłosił się cesarzem. Lawirując między klasami społecznymi Napoleon III w rzeczywistości służył interesom wielkiej burżuazji. Swą zaborczą politykę zagraniczną pozorował obroną narodów walczących o wyzwolenie i zjednoczenie polityczne (Włochy, Polska). Zdetronizowany, po klęsce w wojnie francusko-niemieckiej w r. 1870, zmarł na wygnaniu w Anglii w r. 1873. „— Niech no pan patrzy, czy nasz stary nie jest podobny z profilu do Napoleona III?” Lalka
- Napoleonek IV
- Eugeniusz Ludwik (1856–1879), syn Napoleona III, od roku 1870 przebywał w Anglii. Po śmierci ojca, w r. 1874 przybrał imię Napoleona IV jako pretendent do tronu cesarskiego. „Zobaczycie, co jeszcze zrobi Napoleonek IV, który po cichu uczy się sztuki wojennej u Anglików!” Lalka
- Napoleonidzi
- byli żołnierze walczący w Wielkiej Armii Napoleona. + 1 inne znaczenie „Każdą zaniedbaną sprawę opłacał długą bezsennością i smętnymi marzeniami na temat ruiny sklepu, stanowczego upadku Napoleonidów i tego, że wszystkie nadzieje, jakie miał w życiu, były tylko głupstwem.” Lalka
- Napolion
- Napoleon (Bonaparte). „Przeszli z Napolionem cały świat, zbili wszyćkie narody.” Placówka
- napręcej starop. forma
- najprędzej. „Wielkiej wojny pochodnią co napręcej zgasił,” Odprawa posłów greckich
- naprzeciw
- tu: przeciwnie. „Naprzeciw zaś, bo cięgiem wzrastało poczucie krzywdy i niesprawiedliwości, to i nie dziwota, jako o każdym świtaniu, kiej przecknęli jeno ze śpiku, w każde przypołudnie i na odwieczerzu każdym — w chałupach czy na dworze, gdzie się jeno naród kupił, nieustanni…” Chłopi, Część trzecia - Wiosna
- naprzod starop.
- naprzód, najpierw. „Naprzod zdawię dziewki, chłopce,” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- naprzód daw.
- wcześniej, po pierwsze, przede wszystkim. + 1 inne znaczenie „Długo próbuje, naprzód tworząc karcze,” Balladyna to słowo w 3 lekturach →
- Naprzód, hop hop, ura!
- Hop, hop, da stich und poss! wołali Niemcy na nieprzyjaciół. „Naprzód, hop hop, ura!»” Grażyna
- napsować daw.
- zniszczyć. „Nie tylko Sieradz i Łęczycę, ale i wiele innych miast napsowali.” Krzyżacy
- napurpurzać się neol.
- stawać się purpurowym, czerwienić się intensywnie. „Jak buńczucznie do boju z mgłą się napurpurza!” Napój cienisty
- naraczej
- najchętniej. „Jedno do Hanny, tam bywa naraczej.” Fraszki
- naramiennik
- hebr. אֵפֹד ( efod ): naramiennik, rodzaj fartucha będącego częścią stroju Najwyższego Kohena. „I kazał przystąpić Mojżesz Aharonowi i synom jego i obmył ich wodą.” Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra
- naramienny
- przewieszony przez ramię. „Z barków zrzucił, odpasał swój miecz naramienny;” Odyseja
- naraz daw.
- nagle. „Usłyszałem lekkie westchnienie i naraz stanęło mi serce, zatrzymane przez straszliwy krzyk uniesienia, krzyk niepojętego tryumfu i niewypowiedzianego bólu:” Jądro ciemności to słowo w 2 lekturach →
- narazić na szwank
- wystawić na niebezpieczeństwo doznania jakiejś krzywdy, uszczerbku, straty. „Bo łatwo taką drogą uczoność na szwank narazić można.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- nard z gr.
- nazwa pachnących części wielu gatunków roślin; także: olejek eteryczny otrzymywany z nich. „Tymczasem niewolnicy wnieśli trójnożne, zdobne głowami tryków, brązowe misy z węglami, na które poczęli sypać małe źdźbła mirry i nardu.” Quo vadis
- naręczny koń
- koń idący z prawej strony dyszla. „— Trąć naręcznego!” Przedwiośnie to słowo w 2 lekturach →
- nareście
- dziś popr. forma: nareszcie (zniekształcone dla rymu). „My, zacny starcze, ból nasz zwyciężmy nareście:” Iliada
- narocznik
- słowo wieloznaczne: chłop płacący roczną daninę bądź przedstawiciel ludności niewolnej zobowiązany do bliżej niesprecyzowanych świadczeń wojskowych. „— Weźcie z pięciu naroczników.” Krzyżacy
- naród
- «Jeśli zabijesz mnie, to tak jak gdyby mój naród został zabity, bo ja jestem królem, który kieruje nimi wedle prawa», zob. Radak do 20:4. + 2 inne znaczenia „— Wszyćko bez to, co naród pobłąkany i zgłupiały kiej barany, a nie ma go komu przywieść do rozumu!” Chłopi, Część czwarta - Lato to słowo w 2 lekturach →
- narodzenie starop.
- tu: potomstwo, dziecko. „Widzęć rozkrwawione me miłe narodzenie;” Lament świętokrzyski
- narośl żywego ciała
- u Cylkowa: wybujanie dzikiego mięsa ; korekta z powodu śmieszności. „Zaraza trądu, gdy będzie na człowieku, przywiedziony będzie do kapłana,” Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra
- narów tu daw.
- złe przyzwyczajenie, nałóg. + 1 inne znaczenie „Zna doskonale czasów tych narowy.” Makbet to słowo w 2 lekturach →
- narowić się
- być narowistym, tj. nieposłusznym, rozjuszonym; zwykle o zwierzętach pociągowych i jeździeckich. „Narowili się, uciekali, wymykali się ze swymi jukami w ciemność — coś zupełnie podobnego do buntu.” Jądro ciemności
- narowny
- narowisty, trudny do opanowania. „Dziura tym śpiewem zachęcony dobył ze dna kosmatej piersi narownego nieco głosu i w takt melodii tobołek pod pachą, niby kobzę posłuszną, naciskając, zawtórował basem tak starannie, że mu grdyka, od natężenia nabrzmiawszy, jęła z nuty na nutę podrygiwać spręży…” Klechdy polskie wszystkie 2 wystąpienia →
- naroz gw.
- naraz, nagle. „jak się naroz bez płot cisnął,” Wesele
- narychtować
- przygotować. „Przywtórzę raz jeszcze, staremu się w niczym nie przeciw, przychwalaj, przygaduj, na wesele idź, dobrego słowa nie żałuj, a obaczysz, że go narychtujemy...” Chłopi, Część pierwsza - Jesień
- narychtowane
- wycelowane. „— Im mgły nie przeszkodzą, bo owo działo, raz narychtowane, może prowadzić i po ciemku dzieło zniszczenia, a tu gruzy walą się i walą.” Potop
- narywać się
- przepracowywać się, przedźwigać się. „robota nie ptak, nie pofrunie, a narywać się la młynarza czy tam innego, jaka wam wola i mus...” Chłopi, Część druga - Zima
- narządzić daw.
- przygotować. „Przyszło jej wraz z matką na myśl narządzić mi posłanie w kolebce jej lalki.” Podróże Guliwera
- narzecze
- odmiana języka mówionego charakterystyczna dla określonej grupy społecznej, używana na pewnym terytorium. „Nie znam narzecza tego ludu.” Jądro ciemności to słowo w 2 lekturach →
- nas dla starop.
- dla nas. „Nas dla wstał z martwych syn boży.” Bogurodzica
- nas obu
- Werter utożsamia swój los z losem parobczaka. Już w liście z 4 września 1772 porównywał się z nim. „Widzę dobrze, że nic nas obu uratować nie może!«” Cierpienia młodego Wertera
- nasadlony
- nasmarowany sadłem. „…wyciągali coraz ciszej i mamrotliwiej, nie przecykając nawet wtedy, kiej Łapa przychodził i z cicha skamlący, polizywał nasadlone buty nieboszczyka.…” Chłopi, Część czwarta - Lato
- nasadzać
- nasyłać, przygotowywać zasadzki. „Ile razy nasadzaliście na niego zbójców albo biliście do niego z kusz w boru?” Krzyżacy
- nasadzić
- tu: nasłać. „Twarz miał zbolałą i pochyloną, jakby chciał po raz ostatni przypatrzeć się swemu katowi, który go zdradził, pozbawił go żony, dzieci, nasadził na niego zabójcę, a gdy to wszystko zostało mu w imię Chrystusa odpuszczone, raz jeszcze wydał go w ręce oprawców.” Quo vadis
- nasamprzód daw.
- najpierw. „Na tę bliznę nasamprzód zwróć oko,” Odyseja
- nasamprzód a. najsamprzód daw.
- najpierw. „Ma też ów samochwał pawi czub na hełmie, a ja nasamprzód takich trzy ślubował, a potem, ile paliców u rąk.” Krzyżacy
- naści daw., gw., daw., reg.
- masz, trzymaj, weź. + 1 inne znaczenie „— Naści dziesiątkę, udał ci się: tak kury goni z ogrodu, że ni jedna nie zostaje!” Chłopi, Część trzecia - Wiosna to słowo w 8 lekturach →
- nasieka
- broń podobna do maczugi. Nasiekę wykonywano w ten sposób, że siekierą albo toporem nasiekiwano młode dęby lub brzozy i w powstałe szpary wciskano ostre kamienie. W ciągu kilku lat kamienie wrastały w drzewo, które po ścięciu było groźną bronią. „I naciętą od licznych kordów jak nasieka;” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- naśli
- dziś popr.: naszli. „— Po coś powiedział, że wyście pierwsi naśli Juranda?” Krzyżacy
- naśmiewać się komu starop.
- naśmiewać się z kogo. „Świeczszczy mu się naśmiewali,” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- nastąpić na kogoś daw.
- zaatakować kogoś. „— A jeden z moich kleryków słyszał, że ma na nas nastąpić przed gospodą po kościele.” Krzyżacy
- nastarczać
- zapewniać odpowiednią ilość czegoś. „Z podwójnym tedy zapałem dorzucał na palenisko świeżą szuflę węgla i, podczas kiedy palacz po głowie się drapał, on, stojąc jedną nogą na podmurowaniu, zwinny i giętki, za dwóch nastarczał w robocie.” Dym
- nastateczniejszy
- najbardziej stały, poważny. „Nastateczniejszego;” Pieśni
- nastawać daw.
- nalegać, usilnie do czegoś dążyć. „Człowiek na brzegu zaczął wołać, nastając, abyśmy wylądowali.” Jądro ciemności
- następ gw.
- cofnij się. „Następ — jo im sprawie lanie.” Wesele
- następne
- dziś: następujące. „Po czym dał im znak, by odeszli, sam zaś udał się do biblioteki i usiadłszy, napisał do Petroniusza następne słowa:” Quo vadis
- następnie
- wedle tradycyjnego pojmowania wiedzy biologicznej pierworodnym z dwojga bliźniąt był w rzeczywistości Jakub, ponieważ «Jakub został poczęty z pierwszej kropli [nasienia] a Esaw z drugiej […], zatem Esaw, który został ukształtowany później wyszedł jako pierwszy, a Jakub stworzony jako pierwszy wyszedł ostatni. I Jakub chciał go powstrzymać i być pierwszym urodzonym, tak jak był spłodzony jako pierwszy, by „otworzyć łono [swojej matki]” i dostać należny mu prawnie status pierworodnego», zob. Raszi do 25:26. „Ci są synowie Iszmaela, i te imiona ich, w osadach ich, i w koczowiskach ich, — dwunastu książąt podług plemion ich.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- następny daw.
- tu: następujący. „Ziemią, w sposób następny...» Tu zaczął wywodzić” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie to słowo w 2 lekturach →
- następować daw.
- atakować. „Trąba ozwała się po raz drugi, a za trzecim mieli przeciwnicy wedle umowy na się nastąpić.” Krzyżacy
- Nastrój?
- słowa zwrócone przeciw poszukiwaniu „nastrojów", znamiennych dla sztuki modernistycznej ( Stimmung ), ale tu raczej dla modnej wówczas postawy, podporządkowującej zachowanie się zmiennym, lecz przeważnie posępnym lub marzycielskim nastrojom, odpowiadającym pesymizmowi w poglądzie na świat. „macie ot nastroje:” Wesele
- nasuć daw., gw.
- nałożyć, nasypać. „— Mnie to się jeno spodobają takie historie o królach, o smokach albo i o strachach, co to jak się o nich słucha, to jaże mrówki człowieka obłażą i jakby zarzewia nasuł do piersi.” Chłopi, Część czwarta - Lato
- nasunęliścież
- czy nasunęliście (tj. czy podsunęliście). „Nasunęliścież mu jaką rozrywkę?” Hamlet
- nasz duch, nieśmiertelny Ka
- według Egipcjan jeden z kilku składników duchowych człowieka. Najbliższa pojęciu ducha jako czynnika ożywającego ciało. „Tym bardziej że, jak ci wiadomo, nasz duch, nieśmiertelny Ka, w miarę oczyszczania się wstępuje na wyższe szczeble, aby za tysiące czy miliony lat, razem z duszami faraonów i niewolników, nawet razem z bogami — rozpłynąć się w bezimiennym a wszechmocnym ojcu ż…” Faraon
- nasz książę rodzi się z Mohilanki
- matką Jeremiego Wiśniowieckiego była Raina Mohylanka, córka hospodara wołoskiego. „Pomyślałem sobie tedy, że nasz książę rodzi się z Mohilanki i że ma takie dobre prawo do hospodarskiego tronu, jak kto inny, których praw przecie książę Michał dochodził.” Ogniem i mieczem
- nasz Monarcha
- Bóg. „— «Ponieważ chce nasz Monarcha ze swej łaski,,” Boska Komedia
- nasz sztandar płynie ponad trony
- fragm. refrenu pieśni Czerwony sztandar (1881), znanej też pod tytułem Krew naszą długo leją katy ; pierwotnie była to pieśń szwajcarskich anarchistów, powstała z okazji rocznicy wybuchu Komuny Paryskiej; z polskimi słowami Bolesława Czerwieńskiego od roku 1882 Czerwony sztandar funkcjonował jako rewolucyjny hymn bojowy polskiego proletariatu. „Z tej epoki zachowała pani Cecylia sentyment dla melodii, na którą śpiewało się wówczas, że „nasz sztandar płynie ponad tro-o-ny", a także dla głupiej piosenki operetkowej: Lecą świetliki, ach lecą, lecą, zapamiętała ją bowiem z rzadkich szczęśliwych wieczorów…” Granica
- nasza
- tj. zapewne: nasza sprawa.
- nasze karmicielki
- Muzy. „W których mieszkają nasze karmicielki.” Boska Komedia
- Naszedł i z tronu zmiótł Olgierdowica
- Witołd wypędził z Wilna Skirgajłę i sam Wielkie Księstwo objął. „Naszedł i z tronu zmiótł Olgierdowica” Grażyna
- naszladować starop.
- iść za kimś, iść śladem, tropić. „Prózno to; jakie szczeście ludzi naszladuje,” Treny
- naszyjnik
- tu: osłaniający szyję element zbroi. „…m, inni walczyli jak przez sen, inni na koniec mordowali się sami, wbijając sobie w gardło mizerykordię lub porzuciwszy naszyjniki, zwracali się do towarzyszów z prośbą: „Pchnij!".…” Krzyżacy
- naszym panom bratom
- tj. szlachcie. (Książę nie jest pewny tej formy gramatycznej, dlatego pyta: „Czy dobrze powiedziałem?”) „Niech pan sobie wyobrazi — mówił książę siadając — że dopóty dokuczałem naszym panom bratom...” Lalka
- natchnięte
- dziś: natchnione. „Jedną natchnięte myślą — jak dwa pszczelnych roi,” Kordian
- natchnięty
- dziś: natchniony. „To Leonard, prorok natchnięty Wolności — naokoło stoją nasze kapłany, filozofy, poeci, artyści, córki ich i kochanki.” Nie-Boska komedia
- natenczas daw.
- dziś: wtedy, wówczas. „A Abram miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy wyszedł z Charanu.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit to słowo w 2 lekturach →
- natrafił
- hebr. פָּגַע ( paga ): ‘napotkać’. Tu odczytywane jest w sensie modlitwy, a tradycja przypisuje Jakubowi ustanowienie modlitwy wieczornej, zob. Raszi do 28:11. „Widząc też Esaw, że nie mają upodobania córki Kanaanu w oczach Icchaka, ojca jego,” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- natręty
- dziś popr. forma B.lm: natrętów. „Któż wie, czy on nie przyjdzie, nie zetrze natręty” Odyseja
- naturalista daw.
- badacz natury, przyrodnik. „Mogłem też wyraźnie widzieć klejowatą materię, za pomocą której, jak naturaliści utrzymują, zwierzęta te mogą głową na dół po powale chodzić.” Podróże Guliwera
- natwardszego sęku starop.
- ogromnej trudności (określenie przysłowiowe). „Któremi natwardszego umie pożyć sęku,” Pieśni
- Naucratis
- Naukratis, miasto nad kanopskim ramieniem Nilu, w zachodniej części Delty, założona w VI w. p.n.e. pierwsza i przez długi czas jedyna grecka kolonia w Egipcie. Położone w połowie drogi pomiędzy dzisiejszą Tantą a Aleksandrią, ok. 130 km na północny wschód od Memfis. „Ich szpiegowie niejednokrotnie byli w Melcatis, Naucratis, Sai, Menuf, Terenuthis i przepływali kanopijskie i bolbityńskie ramiona Nilu.” Faraon
- naucznie gw.
- uczenie. „— Bo pan Jasio tak prawi naucznie, że niczego nie poredzę wyrozumieć!” Chłopi, Część czwarta - Lato
- nauczny
- uczony, posiadający wiedzę; wytrenowany. „Tyle jego, co zapragnie, a w pragnieniu był bardzo nauczny.” Klechdy polskie
- nauczony daw.
- doświadczony, biegły w swym fachu. + 1 inne znaczenie „Zakładaj korab’, cieśla nauczony,” Pieśni wszystkie 2 wystąpienia →
- Nauczycielka
- sztuka Władysława Koziebrodzkiego (1839–1893), drugorzędnego komediopisarza i publicysty. „Grano Nauczycielkę, utwór wyróżniony przez gremium krytyków.” Ludzie bezdomni
- nauk
- hebr. תּוֹרֹתָי ( torotaj ) dosł. ‘Moje Tory’ w licznie mnogiej, co oznacza, że oprócz Tory Pisanej mowa tu także o Torze Ustnej, która obejmuje dodatkowe prawa przekazane Mojżeszowi na Synaju, zob. Raszi do 26:5. „I rozmnożę potomstwo twoje, jako gwiazdy nieba, i oddam potomstwu twojemu wszystkie kraje te, a błogosławić się będą potomstwem twoim wszystkie narody ziemi.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- Nausitoos
- syn Posejdona, boga morza i Peritoi, matki Alkinoosa, króla Feaków. „Wywiódł ich Nausitoos, on, bogom podobny,” Odyseja
- nawa daw., starop., z łac.
- statek, okręt. „Brankę wsadźmy z ofiarą stugłowną do nawy.” Iliada to słowo w 7 lekturach →
- nawadniania
- u Cylkowa 'dla zraszania'; w oryginale לְהַשְׁקוֹת ( lehaszkot ): 'nawadniać'.
- nawałność daw.
- nawałnica. „…h, z różnych narodów pochodzących, że statek nasz zostawał dwa razy w niebezpieczeństwie rozbicia się, raz w gwałtownej nawałności, drugi raz wpadłszy na skałę.…” Podróże Guliwera
- Nawarra
- kraina historyczna w zach. części Pirenejów, na pograniczu Hiszpanii i Francji. „…podrwiwał zawzięcie, zapytując Bicarata, która mogła być godzina, i winszował mu oddziału, który jego brat dostał w pułku Nawarry; tymi drwinkami jednak niewiele udało mu się wskórać, bowiem Bicarat należał do tych żelaznych ludzi, którym ręka opada, lecz tyl…” Trzej muszkieterowie
- Nawet bluźnierca, co legł pod Tebami
- Kapaneus (Patrz o nim Pieśń XIV). „Nawet bluźnierca, co legł pod Tebami.” Boska Komedia
- Nawet od więzów rymu w wolnej mowie ...
- Początkowe wiersze tej pieśni wzmiankują o różnych bitwach staczanych między Rzymem a Kartaginą, między Normandami a Saracenami i Grekami, między Manfredem a Karolem Walezym. Poeta wspomina na wiarę Liwiusza, że Hannibal po bitwie pod Kannami z poległych na pobojowisku Rzymian zebrał trzy korce pierścieni i odesłał do Kartaginy. „Nawet od więzów rymu w wolnej mowie,” Boska Komedia
- nawet-em nie wstępował przestarz.
- nawet żem nie wstępował; nawet nie wstępowałem. „Nawet-em nie wstępował do Kamieńca, jadę prosto z Chreptiowa.” Pan Wołodyjowski
- nawetem nie widział
- nawet nie widziałem. „— Nawetem grosza nie widział, tak mnie odepchnęły Niemce.” Placówka
- nawiasem
- bokiem, okrążając. „Co tak czynią jak drudzy, szedł zawżdy nawiasem,” Satyry
- nawidzieć daw.
- lubić, kochać. „I u nas, w Zgorzelicach, też bywał, bo jako wiecie, on mi krzcił Jagienkę, którą zawsze bardzo nawidzi i córuchną ją zowie.” Krzyżacy
- nawięcej starop.
- najwięcej. „Kto nawięcej czyni złości,” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- nawięcsze starop.
- największe. „Toć me nawięcsze wiesiele,” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- nawięcszy starop.
- największy. „Ani w nawięcszem jimieniu,” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- nawięcy gw.
- najwięcej. „— Za to wy na ludziach zarabiacie nawięcy.” Placówka
- nawiedzić daw.
- odwiedzić. „Ani dziatek nawiedzi, ale w niewoli” Pieśni
- nawiedzili
- hebr. נֵדְעָה ( neda ): dosł. 'poznać', słowo używane w Torze jako eufemizm na stosunek seksualny, por. Ks. Rodzaju 4:1. W tym wypadku jest to groźba gwałtu homoseksualnego na przybyszach, zob. Raszi do 19:5. „Zanim się położyli, — a mieszkańcy miasta, mieszkańcy Sedomu, obiegli dom, od młodzieńca do starca, cały lud zewsząd.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- nawłóczyć
- dziś: nawlekać. „Wybiera jedwabie, nawłóczy igły i szyje wciąż.” Lalka
- nawojka
- tu: dziewczyna. „Nie będzie się śmiał na nią skrzywić byle święty, a skrzywi się, to jeszcze sam od Pana Boga oberwie, boć to przecie nie żadna zwyczajna nawojka, ale królowa polska...” Krzyżacy
- Nawracaj
- w podwójnym znaczeniu tego wyrazu leży istota fraszki, podrwiwającej sobie z któregoś nuncjusza. „Nawracaj lepiej niżli twój woźnica,” Fraszki
- nazad daw.
- w tył, z powrotem. + 2 inne znaczenia „I chciałem nazad zawrócić z powrotem,” Antygona to słowo w 8 lekturach →
- nazad biec
- biec z powrotem, cofnąć się. „Struchlało serce w sierocie i już się porywała nazad biec, nie mogąc znieść tej ogromnej jasności, jaka z komnaty biła, kiedy Podziomek, który nie mógł nadążyć dzieweczce, nadbiegł, dysząc srodze, a ujrzawszy wahanie się Marysi, drzwi prędko pchnął i do komnat…” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- nazajutrz
- we wtorek, dnia 22 grudnia. „Służący, który na zawezwanie przyniósł mu nazajutrz rano kawę, zastał go piszącego.” Cierpienia młodego Wertera
- nazi
- zwolennik nazizmu, doktryny niemieckiej partii narodowosocjalistycznej (NSDAP). „…da się zauważyć, że tendencję do skracania wyrazów przejawiały w szczególności państwa i organizacje totalitarne — przykłady: nazi, Gestapo, Komintern czy Agitprop.…” Rok 1984
- nazwał Abram
- Abram nadał to imię synowi, dzięki prorockiemu natchnieniu, zob. Raszi do 16:15.
- nazwała
- «Pierwszemu synowi imię nadał Jehuda, drugiego nazwała żona [Jehudy]», zob. Radak do 38:3.
- Nazwali ją Calineczką, gdyż była maluchna ...
- imię pochodzi od anglosaskiej miary długości: tzw. cal odpowiadał początkowo potrójnej długości ziarna jęczmienia średniej wielkości; cal stanowi 1/12 stopy i w przeliczeniu ma ok. 2,5 centymetra. „Nazwali ją Calineczką, gdyż była maluchna jak młoda pszczółka, tylko daleko zgrabniejsza.” Baśnie
- Nazwijmy od nędznych chłopów
- chodzi o gen. Józefa Chłopickiego (1771–1854), dyktatora powstania listopadowego (wcześniej walczył w powstaniu kościuszkowskim, wraz z Legionami Dąbrowskiego brał udział w kampaniach napoleońskich m.in. we Włoszech i Hiszpanii, został wielokrotnie odznaczony m.in. Legią Honorową i Krzyżem Komandorskim Virtuti Militari; był nadal czynnym wojskowym w Królestwie Polskim, ale na skutek osobistego konfliktu z Wielkim Księciem Konstantym podał się do dymisji). W okresie powstania listopadowego został członkiem Rady Administracyjnej i naczelnikiem sił zbrojnych, a 5 grudnia 1830 ogłosił się dyktatorem powstania. Nie wierzył w powodzenie powstania, był zwolennikiem rokowań z carem, starał się początkowo nie dopuścić do starć zbrojnych. Wskutek takiej polityki armia rosyjska pod wodzą Dybicza wkraczając do Królestwa zastała armię powstańczą nieliczną i źle uzbrojoną. Po raz ostatni swój kunszt dowódczy pokazał Chłopicki podczas bitwy pod Olszynką Grochowską; w bitwie został ranny w nogi. 17 I 1831 zrzekł się dyktatury. Po upadku powstania wyjechał do Krakowa, gdzie pozostał do końca życia. „Kmieciów, czyli nędznych chłopów.” Kordian
- nazwisko Czarta
- chodzi tu o księcia Adama Jerzego Czartoryskiego (1770–1861) dyplomatę, męża stanu, polityka, pochodzącego ze starej rodziny arystokratycznej. W czasie rozbiorów, po abdykacji i śmierci Stanisława Augusta uważano go za pretendenta do tronu Polski. „Ochrzcijmy imieniem Czarta.” Kordian
- Ne bude sobaka miasa isty ukr.
- Nie dla psa kiełbasa. „— Ne bude sobaka miasa isty!” Ogniem i mieczem
- Ne budu howoryty na morozi z ukr.
- nie będę rozmawiał na mrozie. „— Ne budu howoryty na morozi, będzie na to lepszy czas — odparł szorstko Chmielnicki.” Ogniem i mieczem
- Ne choczu, ne mohu, ne smiju! z ukr.
- Nie chcę, nie mogę, nie śmiem! „— Ne choczu, ne mohu, ne smiju! Ja wiem, że ona by umarła.” Ogniem i mieczem
- Ne deraisonnez pas, ma mignonne fr.
- bądź rozsądna, maleńka. „Ne déraisonnez pas, ma mignonne!” Nad Niemnem
- ne dumaju ukr.
- nie sądzę. „A jeśli i ku Perejasławiu poszli, chociaż ne dumaju, to i tak ich znajdziemy.” Ogniem i mieczem
- ne mohu z daw. ukr.
- nie mogę. „Orda w Dzikich Polach leży, czambuły wszędy chodzą, od Raszkowa dobrudzcy Tatarzy idą, ne mohu, bo strach, ale jak wrócę.” Ogniem i mieczem
- ne na to, szczo je, ałe na to, szczo bude ukr.
- nie za to, co jest, ale za to, co będzie. „Przepiwszy wszystko, pili dalej na borg, ne na to, szczo je, ałe na to, szczo bude.” Ogniem i mieczem
- Ne serdysia, druże ukr.
- Nie gniewaj się, przyjacielu. „Ne serdysia, druże!” Ogniem i mieczem
- ne sutor supra crepidam łac.
- przysłowie odpowiadające polskiemu: pilnuj, szewcze, kopyta „Patrz, do czego, wbrew zdaniu: ne sutor supra crepidam, dochodzą szewcy w naszych czasach!” Quo vadis
- Ne zderżymo ukr.
- Nie damy rady. „— Ne zderżymo...” Ogniem i mieczem
- ne zderżyt z ukr.
- nie da rady. „— Czarownik on, ale ne zderżyt.” Ogniem i mieczem
- ne zderżyte, ditki ukr.
- nie dacie rady, dzieci. „— Oj, ne zderżyte, ditki, ne zderżyte.” Ogniem i mieczem
- ne znaju ukr.
- nie wiem. „— Ne znaju, pane, ja did.” Ogniem i mieczem
- Ne znaju, pane ukr.
- nie wiem, panie. „— Ne znaju, pane.” Potop
- Ne znaju. Bytwa, każe, bude, ałe ne znaju ukr.
- Nie wiem. Bitwa, zdaje się, będzie, ale nie wiem. „Bytwa, każe, bude, ałe ne znaju.” Ogniem i mieczem
- Nebaba, Martyn zm. 1651
- ataman kozacki, pułkownik czernihowski, jeden z przywódców powstania Chmielnickiego. „Dał głowę Półksiężyc, wódz stary i doświadczony, i dziki Nebaba, i potężniejszy od nich obydwóch Krzeczowski, który nie starostw i województw, nie dostojeństw i godności, ale pala się w buntowniczych szeregach dorobił.” Ogniem i mieczem to słowo w 2 lekturach →
- Nec Hercules contra plures łac.
- dosł. I Herkules nie poradzi przeciw wielu. + 1 inne znaczenie „Nec Hercules!...” Pan Wołodyjowski to słowo w 2 lekturach →
- Nec nuntius cladis łac.
- nie pozostał świadek klęski. „— Nec nuntius cladis.” Potop
- Nec sutor łac.
- aluzja do przysłowia Ne supra crepidam sutor iudicaret : niech szewc nie sądzi powyżej sandała. „Nec sutor... A co do uporu, to może i prawda.” Popioły
- nec sutor ultra crepidam łac.
- przysłowie odpowiadające polskiemu: pilnuj, szewcze, kopyta. „Nec sutor ultra crepidam.” Ludzie bezdomni
- Nec vir fortis, nec femina casta łac.
- Ani męża dzielnego, ani kobiety czystej. „Pojąłem przyczynę, dla której Polidor Wirgili powiedział: „Nec vir fortis, nec femina casta".” Podróże Guliwera
- necessitas, necessitatis łac.
- konieczność. „Zababrałem ręce w krwi bratniej, w tej myśli, iż sroga to dla ojczyzny necessitas!” Potop
- necesytować
- przymuszać. „— „Cóż tedy czynić — wołał starosta — kiedy kogo astra necesytowały urodzeniem, iż odjąć się nie może naturze i do wesołej przywyknąć konwersacji?” Popioły
- nędza
- tu: nieszczęście. „Ale nie tu się Trojan zakończyła nędza:” Iliada
- nędzne
- nieszczęśliwe, nieszczęsne. „I ciężkiego siroctwa nędzne doznawają.” Treny
- nędznik daw.
- biedak, człowiek nieszczęśliwy, nieszczęśnik (odcień znaczeniowy często pogardliwy). „Nędznika upatrujesz pod dachem złoconym,” Treny
- nędznik w dobrym mieniu
- biedak wśród bogactwa. „Nie mógł sie chleba najeść, nędznik w dobrym mieniu.” Pieśni
- nędzny starop.
- nieszczęśliwy. „Sirót nędznych, przestrzega wczasu z każdej strony;” Pieśni
Objaśnienia pochodzą z przypisów redakcji WolneLektury.pl i są udostępnione na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zebranie ich w słownik i przykłady użycia pochodzą od nas.