narzecze
- odmiana języka mówionego charakterystyczna dla określonej grupy społecznej, używana na pewnym terytorium.
W lekturach
Nie znam narzecza tego ludu.
— Synu mój — prawił szlachcic gaskoński tym narzeczem czysto bearneńskim, którego nawet Henryk IV nigdy nie zdołał się pozbyć — synu mój, koń ten zrodzony jest w domu ojca twojego, będzie temu trzynaście lat, i dotąd w nim przebywał, więc kochać powinieneś to…
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Jądro ciemności — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.