Czytam Lektury

nama

gw., starop.; C. daw. liczby podwójnej

  1. nam (starop. liczba podwójna).
  2. mnie i tobie.

W lekturach

Nama też nieletko, ale już tobie, sieroto, pewnikiem, co barzej ciężko — mówiła z dobrością.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · I
Aż nama przyszło do zwady.
Fraszki, Jan Kochanowski · Księgi pierwsze — Z Anakreonta (Próżno się mam odejmować...)
Nie ugrozi zazdrość nama.
Pieśni, Jan Kochanowski · Księgi wtóre — Pieśń II (Nie dbam, aby zimne skały...)
— Łakomiec nama gadali i zaprzysięgli się.
Popioły, Stefan Żeromski · W górach

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.