Litera M
1120 słów, strona 5 z 5.
- Możeś nie zajrzał
- może nie zajrzałeś (przykład ruchomości końcówki fleksyjnej czasownika. „Możeś do łóżka i nie zajrzał?” Romeo i Julia
- możeś powiedziała
- może powiedziałaś. „Możeś tymi czasy” Hamlet
- możeś słyszał
- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika: może słyszałeś. „Możeś słyszał o mnie?” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- możesz sądzić me obejście płochym
- możesz uważać, że moje zachowanie jest lekkomyślne. „Stąd możesz sądzić me obejście płochym;” Romeo i Julia
- możeszli wydać głos daw.
- konstrukcja z partykułą -li ; znaczenie: jeśli możesz wydać głos. „Możeszli wydać głos albo przynajmniej” Hamlet
- możeta gw.
- możecie. „— Mogą tu moje dzieci wyżyć, to i wy możeta!” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- możeż daw.
- tu: czy może, czyżby mógł (konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że , skróconą do -ż ). + 1 inne znaczenie „Możeż piękność z czym lepszym chodzić w parze niż z uczciwością?” Hamlet to słowo w 4 lekturach →
- możeż być daw.
- konstrukcja z partykułą -ż w funkcji wzmacniającej i pytającej; znaczenie: czy może być. „Możeż być większe podobieństwo?” Hamlet
- mozgi reg.
- mózg. „— znajdę cię, mozgi na bruku rozbiję —” Dziady, część III
- możnali
- czasownik z partykułą pytajną -li. „Lecz możnali się ucztą dziś bawić spokojnie?” Iliada
- możnaż
- czy można (daw. konstrukcja z partykułą pytającą -że , skróconą do -ż ). „możnaż kochać i nie płakać razem?” Śluby panieńskie czyli Magnetyzm serca wszystkie 3 wystąpienia →
- możność
- tu: stan wiedzy, doświadczenie. „Dam, na jaką się może zdobyć moja możność,” Satyry
- możny daw.
- potężny. „…w świecie rycerzy, takich, którzy odbyli wyprawę do Ziemi Świętej albo też walczyli zwycięsko przeciw olbrzymom-smokom lub możnym czarnoksiężnikom.…” Krzyżacy
- mozol gwar.
- zgrubienie i stwardnienie naskórka na ręce lub nodze. „Łzy toczyły się po spokojnej przecież, niezmącenie cierpliwej jego twarzy, a ręce chude, jak ziemia ciemne, mozolami i dziwnymi jakimiś garbami okryte, zacierał i ściskał tak, że aż stawy w palcach trzeszczały.” Nad Niemnem
- Mozyr a. Mozyrz
- miasto położone nad Prypecią, w płd. części dzisiejszej Białorusi. „Ruszono następnie do Babicy pod Mozyr — i tam w święto Bożego Ciała wybiła godzina rozstania się, bo księżna z dworem miała jechać do Turowa, do pani wojewodziny wileńskiej, ciotki swojej, książę zaś z wojskiem w ogień ku Ukrainie.” Ogniem i mieczem
- mroczyć się
- ciemnieć, pogrążać się w mroku. „Ciało się moje mroczy,” Napój cienisty
- mrowić się gw.
- wić się. „Młyn gdziesik hurkotał bez przestanku, a jakaś niewidna rzeczka mrowiła się po kamieniach cichuśkim, przytajonym bełkotaniem.” Chłopi, Część trzecia - Wiosna
- mruczno mi było daw.
- byłem niezadowolony. „Mruczno mi było z początku, żeście to bez mego pozwoleństwa uczynili, ale po prawdzie nie było czasu, bom ja w oną porę był w Warszawie, gdzie i święta chciałem przepędzić.” Krzyżacy
- mrzeć
- umierać. „I mówią: «Chciał mrzeć, głupi!” Napój cienisty
- mściwa bogini
- - Diana, staroż. bogini rz. utożsamiana z gr. Artemidą; uważana za boginię księżyca, polowania i lasów. „Niepochybny, o Febe i mściwa bogini?” Treny
- mściwce
- mściwcy; mściciele. „Wskrześnijcie mściwce!” Noc listopadowa
- mszał
- podstawowa księga liturgiczna w Kościele katolickim, według której odprawiana jest msza. „Bazin, który tam stał i słuchał tego sporu z pobożną radością, poskoczył ku nim, wziął brewiarz proboszcza i mszał jezuity i szedł przed nimi w postawie pełnej szacunku, torując im drogę.” Trzej muszkieterowie
- mszów
- mszy. „Paweł trzech mszów słuchał,” Satyry
- muc
- lichy koń. „— Muc to sobie zwyczajny, nie żadna piękność, mości dobrodzieju — odrzekł pan Nowowiejski — a do Raszkowa jedziem, bo tam syn mój niecnota pod chorągwią pana Ruszczycową służy.” Pan Wołodyjowski
- „Mucha", „Kolce", „Bocian"
- ilustrowane czasopisma satyryczne: „Mucha" wyd. w Warszawie w latach 1868–1939 i 1946–1952 (w tym W latach 1905–1907 pod nazwami „Bąk", „Chrabąszcz" i „Komar"), tu swoje pierwsze utwory publikował Bolesław Prus; „Kolce" wyd. w Warszawie w latach 1871–1914 jako dwutygodnik, a następnie tygodnik, którego współpracownikami byli m.in. Michał Bałucki, Adam Asnyk, Bolesław Prus i Janusz Korczak piszący pod pseudonimem Hen-ryk; „Bocian" wyd. w latach 1896–1932 w Krakowie kolorowy tygodnik dla panów, eksploatujący tematykę erotyczną. „O, «Muchy», «Kolce» i «Bociany»!” Kwiaty polskie
- muchar
- muchomor, grzyb. „…aścielał miejscami po kolana, kajś niekajś zieleniły się pólka mchów, to jakby przytajone przed zimą zżółkłe jagodziny albo muchar zaschnięty.…” Chłopi, Część druga - Zima
- Muchawka
- rzeczka przepływająca pod Siedlcami. „piękniejsze niż jakiekolwiek na świecie, a kiedy księżyc świecił nad Muchawką i odbijał się w stawie około młyna...” Przedwiośnie
- muchołówki
- terpsichone viridis . „Nel zachwycała się szczególnie widokiem rajskich muchołówek i czarnych, podszytych pąsowo, sporych ptaków, które odzywały się głosem pastuszej fujarki.” W pustyni i w puszczy
- mudry po rozkazu ros.
- mądry według rozkazu. „Mudry po rozkazu.” Noc listopadowa
- mudryj did ukr.
- mądry dziad. „— Mudryj did!” Ogniem i mieczem
- muezin z tur.
- muzułmanin wzywający do modlitwy. „Śpiewającegom słyszał muezina:” Ojciec zadżumionych
- mufka
- kawałek futra zszytego w kształt walca z dwoma otworami po bokach, służący niegdyś do ochrony dłoni przed zimnem. + 1 inne znaczenie „Więc dostała ciepłe ubranie, buciki i mufkę, a gdy się posiliła, stanęła przed bramą śliczna złocona kareta, zaprzężona w pięknego konia, woźnica i lokaj mieli złote korony na liberii.” Baśnie to słowo w 2 lekturach →
- muito obrigado port.
- bardzo dziękuję. „Muito obrigado” Kwiaty polskie
- mularka
- murarstwo. „Chaty ich nazywały się numy i były bardzo biedne i smrodliwe, bez pieców i kominów, bo tym leśnym ludziom nieznajoma jeszcze była mularka.” Nad Niemnem
- mularz daw.
- murarz, robotnik budowlany. „„Do luftu" to też finansowe wyrażenie; Fil słyszał, jak raz tak powiedział pijany mularz.” Bankructwo małego Dżeka to słowo w 4 lekturach →
- mularzów , cieślów
- dziś: murarzy, cieśli. „Szklane domy kosztują niezmiernie tanio, gdyż przecie przy ich budowie nie ma mularzów, cieślów, stolarzy i gonciarzy.” Przedwiośnie
- Mulat
- potomek białego mężczyzny i czarnej kobiety lub białej kobiety i czarnego mężczyzny. „Tamten wyjaśnił, że przywiozła ją flotylla łódek pod wodzą angielskiego urzędnika, Mulata, którego Kurtz miał z sobą; że Kurtz zamierzał widocznie sam przyjechać, ponieważ jego stacja była już wówczas ogołocona z towarów i zapasów, ale po przebyciu trzystu mil…” Jądro ciemności
- mulier łac.
- kobieta; tu B. lp. mulierem : kobietę. „…iał, podnosząc w górę palec, opat — ale to, że się ożenił, i do tego nieszczęśliwie, albowiem fornicariam i bibulam wziął mulierem, która, jak mówią, Bacchum od młodości adorabat, a do tego i adultera była, z czego też nic dobrego wypaść nie mogło.…” Krzyżacy
- Mulier insidiosa est ! łac.
- kobieta jest przebiegła! „— Mulier insidiosa est! — rzekł z powagą Zagłoba.” Pan Wołodyjowski
- mułła
- duchowny islamski. „Noc była spokojna i ciepła, więc siedział przed namiotem wśród mułłów i agów — i w oczekiwaniu na nowiny pożywał daktyle ze srebrnej misy, obok stojącej, czasem zaś poglądał na wyiskrzone niebo, mrucząc:” Ogniem i mieczem
- mulnik
- właściciel mułów. „Z wyjątkiem może mulników, którzy najmują się podróżnym przy Porta Capena.” Quo vadis
- multanka
- dęty instrument muz. „Tratwa krążyła teraz blisko brzegów, na których wśród kęp drzew i kwiatów widać było grupy ludzi poprzebieranych za faunów lub za satyrów, grających na fletniach, multankach i bębenkach, oraz grupy dziewcząt przedstawiających nimfy, driady i hamadriady.” Quo vadis
- multanki
- dudki o kilku piszczałkach, nazywane od Multan (Wołoszczyzny), gdzie najpierw były w użyciu. + 1 inne znaczenie „Skinął na chłopców, ci do multanek,” Ballady i romanse to słowo w 2 lekturach →
- multyplikować z łac.
- pomnożyć, zwiększyć. „Pan za zbyt małą uznasz, wedle swej pańskiej woli multyplikować możesz.” Potop
- mundur
- mundury wojewódzkie albo obywatelskie nosiła szlachta pełniąca funkcje poselskie i urzędowe mocą uchwały sejmu z r. 1776; mundury poszczególnych województw różniły się kolorem kontuszów i żupanów. „W mundur barwę zamienił, a nader obfite” Satyry
- Münich niem.
- Monachium, miasto w Niemczech, stolica Bawarii. „Listy adresuje się: Münich, Lausanne, Paris IX-e — i wreszcie: Nice (Alpes Maritimes).” Granica
- munsztuk daw.
- sprzęt stanowiący część uprzęży, złożony z wędzidła (kawałka metalu wkładanego koniowi do pyska) oraz mocowania z rzemieni, ściśle utrzymującego wędzidło na łbie konia; munsztuk służy do układania młodych koni, skłania je do podgięcia karku. + 2 inne znaczenia „Aż kiedy w pysku poczuł munsztuk nader twardy,” Bajki i przypowieści to słowo w 3 lekturach →
- munsztukiem
- wędzidłem; za jego pomocą powściąga się zapędy konia; tu: umysłu. „Ochełznaj dumne zdania pokory munsztukiem,” Satyry
- munsztułuk daw.
- nagroda za dobrą nowinę. „Chciałem im dać nagrodę za fatygę, to jeszcze się na mnie żachnęli i nuż przymawiać, że to może orszańska szlachta munsztułuki bierze, ale laudańska nie!” Potop
- Mur
- rzeka w płd. Austrii, wsch. Słowenii, płn. Chorwacji i zach. Węgrzech, w dorzeczu Dunaju. „Jechał wielkim, starodawnym traktem górskim, który przecina rzeki Sawę, Drawę i Mur.” Popioły
- Mur siedmiorakim otoczył go pasem
- Komentatorowie Dantego różnie to miejsce wykładają: jedni pod figurą obronnego zamku otoczonego siedmiu murami rozumieją opokę filozofii, którą żadne szturmy głupstw ludzkich wstrząsnąć nie mogą; drudzy siedem cnót kardynalnych, jakich bez światła wiary można dostąpić, jako to: sprawiedliwość, siła woli umiarkowanie, roztropność, pojętność duchowa, mądrość i nauka. Albo też siedem bram jest godłem siedmiu sztuk wyzwolonych, a strumień piękny to symbol wymowy. „Mur siedmiorakim otoczył go pasem,” Boska Komedia
- murawa
- obszar porośnięty trawą. „…zie obok chodników, małe drzewa, ujęte w żelazne okratowania jak kajdaniarze, napawały go boleścią, czuł taki brak miękkiej murawy, że ze łzami poglądał na jej ździebełka wegetujące między kamieniami bruku, a jedyną ulgę i pociechę znajdował w spoglądaniu na n…” Syzyfowe prace
- murawica
- trawa; por. murawa. „Przed nim — murawica niska, która się pewno wraz z zamkiem pod ziemię ongi zapadła.” Klechdy polskie
- Murawiew, Michaił Nikołajewicz 1794–1866
- rosyjski generał-gubernator wileński, krwawo stłumił powstanie styczniowe na ziemiach północno-wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, zyskując sobie przezwisko „Wieszatiela". „— Taki Murawiew!” Syzyfowe prace
- murena
- drapieżna ryba węgorzokształtna. „W norach skalnych siedziały mureny — długie, podobne do liści agawy, powyginane jak wstążki na nagłówkach starych drzeworytów.” Granica
- murszeć
- próchnieć, psuć się, sypać się; murszy — dziś popr. forma: murszeje. „I gdyby przynajmniej krasą dziewiczą mogła się na wysokościach poszczycić, ale zgrzybiałe to i już po brzegach murszy, a jeszcze chce się oczom ludzkim z takiego posterunku po nocy ukazywać!” Klechdy polskie
- mury z dębowego lasu
- chodzi o dębową palisadę. „Patrz na te mury z dębowego lasu” Grażyna
- mury, nieśmiertelnych ręku roboto
- Troja, położona u podnóża góry Ida, nad rzeką Skamander, została założona przez Ilosa, syna Trosa; za panowania syna Ilosa, Laomedona, którego następcą był Priam, wzniesiono potężne mury obronne, przy czym mieli pomagać bogowie, Apollo i Posejdon. „O mury, nieśmiertelnych ręku roboto!” Odprawa posłów greckich
- murz gwar.
- grzybek pasożytniczy niszczący zboże. „Tylko gdy było dotknąć go palcem, wylatywał ze środka złotej łupiny murz, czarny, pyłkowaty, sypki.” Ludzie bezdomni
- murza z pers.
- murza [wym. mur-za] a. mirza [wym. mir-za], książę tatarski. + 1 inne znaczenie „Z niektórymi murzami wodę na szablę lał i pobratymstwo zawarł.” Pan Wołodyjowski to słowo w 2 lekturach →
- murza a. mirza
- wódz, książę tatarski. „Z chanem zaś miał książę taką sprawę, że chodziło mu o ukaranie kilku murzów tatarskich, którzy własnowolnie puścili mu w jego zadnieprzańskie państwo zagony, a których sam zresztą srodze zbił.” Ogniem i mieczem
- Mus
- bogini konieczności (łac. Necessitas). „Jesli dyjamentowe goździe Mus ma w ręku,” Pieśni
- muscas łac.
- muchy. „Ale co tu waszmościom prawić, którzyście jeno muscas po ścianach packą bili, więcej nikogo.” Ogniem i mieczem
- musi
- tu: zapewne. „— Musi, tatuńcio wieprzka kupować będą!” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- Musiał czekać z tym, aż ćwierć wyjdzie
- chodzi o trzymiesięczny okres żałoby. „Musiał czekać z tym, aż ćwierć wyjdzie, co miało nastąpić dopiero pierwszego kwietnia.” Ogniem i mieczem
- Musiałem się, jako bóbr, jajcy odkupować
- zwrot przysłowiowy, związany z anegdotą myśliwską: ścigany przez myśliwca bóbr odgryza sobie jądra, z których sporządzano cenne lekarstwa. Poeta okupił się zapewne nieprzyzwoitymi fraszkami. „Musiałem się, jako bóbr, jajcy odkupować.” Fraszki
- musić daw.
- dziś popr.: zmuszać. „Lecz ma wolność zupełną, musić go nie będzie».” Iliada to słowo w 2 lekturach →
- muślimin
- jest to właściwie l. mn. imiesłowu słowa arab. islam i oznacza tyle co: poddający się. Stąd wyrazy perskie muśliman i miusiulman ; tę ostatnią formę, przyjętą przez Turków, myśmy przekształcili na muzułmanin. „Drżąc muślimin całuje stopy twéj opoki,” Sonety krymskie
- muślin
- półjedwabna tkanina. „Trzy hładyszki z mlekiem zsiadłym na ławce ganku, w sieni niecki z mokrą bielizną i zapach mydlin, a ona sama w starym tołubku i białej muślinowej chustce na szyi!” Nad Niemnem
- Musnął mi czoło wstrząsając swe pióra
- Tu znika znowu jedno P z czoła poety, w chwili, kiedy z grzechu lenistwa ku rzeczywistemu dobru oczyszcza się. „Musnął mi czoło wstrząsając swe pióra,” Boska Komedia
- musowo gw.
- koniecznie. „Musowo tam, gdzie ruła.” Kwiaty polskie
- Musset Alfred 1810–1857
- fr. poeta i dramaturg z epoki romantyzmu. Jego liryki miłosne i poematy cechuje pesymizm, niewiara w człowieka i gorzka ironia. Pełne realistycznych obserwacji utwory sceniczne Musseta (wykpiwające wady i śmieszności burżuazji francuskiej) cieszą się do dziś niesłabnącym powodzeniem. + 1 inne znaczenie „Bywała na koncertach, zajmowała się wręczeniem bukietu uczonemu krakowianinowi, występowała w żywym obrazie w roli anioła litości i grała w sztuce Musseta Nie igra się z miłością.” Lalka to słowo w 2 lekturach →
- muszkat z łac.
- gałka muszkatowa; przyprawa korzenna dodawana do ciast dla zapachu. „Cynamonu i muszkatu,” Zemsta
- muszkiet
- ciężka strzelba lontowa, gładkolufowa, ładowana odprzodowo. „Toteż w zamku nie stało więcej nad sześćset ludzi, ale za to co najprzebrańszego żołnierza, uzbrojonego w muszkiety i samopały.” Ogniem i mieczem to słowo w 3 lekturach →
- muszkieter
- żołnierz oddziałów specjalnych francuskiej gwardii królewskiej w XVII- i XVIII-wiecznej Francji. „…zisiaj, pomimo wszelkich zakazów królewskich, pomimo rozporządzeń i wyroków na pojedynkujących się, jest on kapitanem muszkieterów, co tyle znaczy, jak gdyby był wodzem legionu cezarów, i król go wielce ceni, a strachem przejmuje on nawet kardynała, który, jak…” Trzej muszkieterowie
- muszkuły
- dziś: muskuły. „…nie masz, wszystkie wypadły, strącone myślami — skóra przyschła do czaszki, do liców, żółtawo się wcina pomiędzy koście i muszkuły — a od skroni broda czarna wieńcem twarz opasuje — nigdy krwi, nigdy zmiennej barwy na licach — oczy niewzruszone, wlepione w słu…” Nie-Boska komedia
- musztuluk a. munsztułuk daw.
- nagroda. „— Naściże talera za musztuluk.” Ogniem i mieczem
- Mut
- bogini-pramatka, żona Amona z triady tebańskiej. Przedstawiana pod postacią sępa, później jako kobieta w nakryciu głowy ze skrzydłami sępa. „— Daję ci ten oto pierścień z imieniem bogini Mut, której łaska i roztropność będą ci towarzyszyły do końca ziemskiej wędrówki, jeżeli na nią zasłużysz.” Faraon
- mutra
- nakrętka. „Obadwa jego końce miały kwadratowe wyimki, czyli zęby do chwytania nimi mutry zakręcającej śrubę.” Popioły
- muzułman z niem. Muselmann
- w gwarze obozowej: osoba skrajnie wycieńczona fizycznie oraz psychicznie głodem i chorobami, pozbawiona podstawowych odruchów życiowych. „Bo na ćwiczeniach łażą jak muzułman po błocie — odezwał się podchorąży Kolka, który spał przy ścianie od drzwi.” Pożegnanie z Marią wszystkie 3 wystąpienia →
- muzułmańskie oddziały SS
- prawdopodobnie chodzi o 13. Dywizję Górską SS „Handschar", złożoną z muzułmańskich Bośniaków i Chorwatów. „Czerwone kepi, ozdoba muzułmańskich oddziałów SS, zsunęła mu się na ucho.” Pożegnanie z Marią
- My God ang.
- Mój Boże. „— My God — powiedział.” Pożegnanie z Marią
- my master ang.
- mój mistrz. „Proszę zatem, aby Planchet tam się udał; był on już tam ze mną i potrafi bardzo poprawnie wypowiedzieć: London, sir, if you please, a także: my master, lord d'Artagnan.” Trzej muszkieterowie
- My nic nie wiem
- skrócona forma czasownika: My nic nie wiemy. „My nic nie wiem, nas ledwie czczy odgłos dosięże;” Iliada
- my nie wrócim do raju
- jest to wyraz niewiary Henryka w możliwość zrealizowania „raju na ziemi". „— Adam skonał na pustyni — my nie wrócim do raju.” Nie-Boska komedia
- My po bożej myłosti kniaź i hospodyn ukr.
- My, z bożej miłości książę i pan. „Z kancelarii jego wychodziły przywileje i nadania: „My po bożej myłosti kniaź i hospodyn" et cetera.” Ogniem i mieczem
- my Polaki
- dziś popr.: my Polacy; my jesteśmy Polakami. „I wszystkie krzyczeć zaczęły z wielką dumą: my Polaki, odprowadź nas do ojczyzny i do matek naszych, aż Szaman począł płakać, uśmiechając się...” Anhelli
- my sie nie rozumiewa gw.
- my się nie rozumiemy. „że my sie nie rozumiewa” Wesele
- My stałych tutaj miejsc nie mamy
- Ci, którzy żal i pokutę za grzechy odłożyli na kres swój ostateczny, a z przyczyn przygodnych nie otrzymali dostatecznego przebaczenia win swoich przez żal i pokutę, błądzą bez stałego miejsca pobytu wokół bramy czyśćcowej. „A on: «My stałych tutaj miejsc nie mamy.” Boska Komedia
- mycka
- mała, okrągła czapka. „Ubrany był w łosi kubrak i okrągłą, pilśniową myckę, taką, jakich używano pod hełmy, włosy miał bez pątlika, obcięte równo nad brwiami, a po bokach spływające w złotych zwojach na ramiona — i zbliżał się szybko, rosły, hoży, do giermka z wielkiego domu zupełni…” Krzyżacy to słowo w 2 lekturach →
- mydło zostało zawsze sprzątane
- dziś popr.: było sprzątane a. zostało sprzątnięte. „A chociaż już była Palarnia, no, to mydło zostało zawsze po czterech, pięciu dniach sprzątane.” Medaliony
- Mykena
- właśc. Mykeny, miasto na Peloponezie na wschodniej granicy Argolidy, od niego wzięła się nazwa epoki mykeńskiej. „I przez lat siedm w Mykenie jak król rozkazywał.” Odyseja
- Mykene
- córka boga rzeki argolidzkiej Inachosa, od jej imienia wzięły nazwę Mykeny. „Taka Alkmen i Tyro, więc Mykene cudna —” Odyseja
- Myłeńka moja, zazula moja! ukr.
- Mileńka moja, kukułeczka moja! „„Myłeńka moja, zazula moja!" — szeptał cicho i groźne, choć piękne lica watażki złagodniały i płonęły wielkim ogniem miłości, która go ogarnęła i ogarniała coraz bardziej, tak jak zapomniany przez wędrowca płomień ogarnia dzikie stepy.” Ogniem i mieczem
- Mylitta
- imię bogini utożsamianej przez Herodota z asyryjską Afrodytą; w tradycji antycznej jej kult łączono z obrzędami erotycznymi; „gaje Mylitty" oznaczają tu zapewne dom schadzek. „Znaleźli je w wiadomych Jarzymskiemu rozkosznych gajach asyryjskiej Mylitty.” Popioły
- myrias myriadum łac., z gr.
- miriada miriad; mnóstwo, bez liku. „Myrias myriadum w noc lipcową,” Kwiaty polskie
- Myrmidońcy
- Myrmidonowie, szczep grecki zamieszkujący Ftyję, w czasie wojny trojańskiej dowodzeni przez Achillesa. „Najpierw więc Myrmidońcy dostali się do dom” Odyseja
- Myrmidonowie
- wojowniczy, bezlitosny w walce naród, poddani Peleusa, króla Ftyi, ojca Achillesa. + 2 inne znaczenia „Przy Achillu Patrokla płaczą Myrmidony...” Iliada wszystkie 2 wystąpienia →
- Myrra
- córka króla Cypru, winna tej zbrodni, jaką tu opisał poeta, po jej odkryciu przeklęta i wygnana przez ojca, uciekła do Arabii, gdzie długo i póty opłakiwała swój występek, aż od łez i żalu zamieniła się w gumę drzewną od jej imienia nazwaną myrra. „A on: «To Myrry starożytnej dusza,” Boska Komedia
- „Myśl Narodowa"
- czołowy endecki tygodnik polityczno-społeczny endecji, programowo antysemicki, wyd. w Warszawie w l. 1921–1939. „«Myśl (do złudzenia) Narodowa»,” Kwiaty polskie
- myślałem oglądać dno mojego raju
- [należy to rozumieć:] Myślałem, że już doszedłem do kresu mojej szczęśliwości zupełnej. „Dno mojej łaski i mojego raju.” Boska Komedia
- myślałżeś
- konstrukcja z partykułą -że-; znaczenie: czy myślałeś. „Myślałżeś ty co więcej” Wesele
- myśląż
- czy myślą. „Myśląż oni tylko dopóty sztukę uprawiać, dopóki nie stracą dyszkantu?” Hamlet
- myśle daw., gw.
- myśli (forma M., B. lm). „Jużem sobie układał w głowie, jak się to grontem podzielim, nawet już o kobiecie la niego myślałem — wyrzekał cicho, z głęboką boleścią, jaże Rocho, aby odwrócić smutne myśle od wszystkich, zawołał podnosząc się z miejsca:” Chłopi, Część czwarta - Lato wszystkie 6 wystąpień →
- myśli miałem przygięte w tej chwili
- Dowiemy się niżej, że poetę jego sumienie ostrzega, ażeby tego kręgu i ciężarów, jakie w nim dźwigają najwięcej się lękał. „Choć myśli miałem przygięte w tej chwili:” Boska Komedia
- myśliłam daw.
- dziś popr. myślałam. „Myśliłam sobie: on może z wieczora” Konrad Wallenrod
- myśliłbyś
- dziś: myślałbyś. „Myśliłbyś, że róg kształty zmieniał” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- Myśliłem spotkać cię tam niżej
- Tam niżej, to jest przed bramą czyśćcową, gdzie oczekują ci, którzy za późno za swoje grzechy czynili pokutę. „Tam niżej, gdzie czas czasem się nagradza.” Boska Komedia
- myślili daw.
- dziś popr.: myśleli. „Tak myślili starzy.” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- myśliwe
- dziś popr.: myśliwskie. „Atoli serca młodych poczęły skowytać tak właśnie, jak skowyczą trzymane na uwięzi psy myśliwe, gdy z dala dzikiego zwierza ujrzą.” Krzyżacy
- Myśliwy czarny
- wyobraża złego ducha. W operze romantycznej tego okresu (1821) Wolny strzelec K. M. Webera występuje Samiel, zły duch, zwany Czarnym Myśliwym. „Ach, bądź ty ze mną, świata się wyrzeknę!” Dziady. Widowisko, część I
- myślże
- pomyśl koniecznie (konstrukcja z partykułą -że wyrażającą nacisk, podkreślenie słowa, do którego jest dodana). „Myślże o tym teraz.” Romeo i Julia
- myśmy grzeszni
- hebr. אֲשֵׁמִים ( aszemim ): ‘jesteśmy winni, zawiniliśmy’. «Bez wątpienia to za tamten grzech przyszło na nas to utrapienie, bo tak jak wszyscy zawiniliśmy razem tak i kara spada na nas razem, gdyby to był grzech jednego [z nas], to kara nie spotkałaby nas wszystkich jednakowo, jako że nasze grzechy nie są jednakie, ale ten grzech popełniliśmy wszyscy pospołu», zob. Bechor Szor do 42:21. „I uczynili tak.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- mysz
- hebr. עַכְבָּר ( achbar ): mysz .
- myszaty
- tu: koloru myszy, szarawy. „W powietrzu wszczął się pierwszy zamęt i popłoch myszatych a ponikających w bławym rozcieńczeniu zmierzchów.” Klechdy polskie
- Myszkowski
- biskup Piotr Myszkowski, przyjaciel i protektor Kochanowskiego wymieniony tu jest w miejsce Mecenasa. „Mój Myszkowski, nie umrę ani mię czarnemi” Pieśni
- myto daw.
- opłata, podatek. + 1 inne znaczenie „A dobrym mytem bym nagrodził:” Odyseja to słowo w 2 lekturach →
- Mytyleński mieszkaniec
- chodzi o Alkajosa z Mytyleny, poetę gr. żyjącego w VII w. p.n.e. „Mytyleńskiego mieszkańca przed laty” Pieśni
- mża
- rzecz. utworzony od czas. mżyć (tu: świecić rozproszonym, słabym światłem); lśnienie, poświata. „Wiatr łanem pszenicznym kolejno i stopniowo zakołysał, i kołysanie owo z nieznacznym opóźnieniem udzieliło się mży błękitnej, którą księżyc ponad łanem rozetlił.” Klechdy polskie
- M’rchand d'habits fr.
- handlarz odzieżą!... (okrzyk paryskich tandeciarzy). „— M'rchand d'habits...” Lalka
Objaśnienia pochodzą z przypisów redakcji WolneLektury.pl i są udostępnione na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zebranie ich w słownik i przykłady użycia pochodzą od nas.