Litera U
376 słów, strona 2 z 2.
- Uranos mit. gr.
- Uranos (Niebo) i Gaja (Ziemia) stanowili pierwszą parę bogów. „I mimo woli przychodziła na myśl nieskromna legenda o przyczynie onej piany wód za sprawą Uranosa.” Ludzie bezdomni
- urbi łac.
- miastu. „Pokazał Orbi, dowiódł Urbi,” Kwiaty polskie
- urbi et orbi! łac.
- miastu i światu (dziś formuła błogosławieństwa papieskiego). „— Urbi et orbi!” Quo vadis
- uręczać
- dziś popr.: ręczyć, zaręczać. + 1 inne znaczenie „Ej, uręczam, że nie odmówi.” Krzyżacy to słowo w 3 lekturach →
- uredzać gw.
- radzić się. „— Co dnia zachodzi, ale do Jagusi; ma z nią jakieś sprawy, to się schodzą i przed ludźmi uredzają w opłotkach — powiedziała ciszej, z naciskiem, wyglądając oknem, bo w sam raz Jagna schodziła z ganku, wystrojona sielnie, z książką w ręku i z palmami; długo pat…” Chłopi, Część trzecia - Wiosna
- uredzić gw.
- poradzić, dać radę; podołać. „— Jaże uwierzyć trudno, żeś to wszystkiemu sama uredziła!” Chłopi, Część czwarta - Lato wszystkie 2 wystąpienia →
- ureus
- wizerunek uniesionej, gotowej do ataku kobry, symbol bogini Wadżet, sprawującej boską opiekę nad faraonem i legitymizującej jego władzę. Ureus umieszczano na koronie lub diademie władcy, ponad czołem, oraz jako amulet i element dekoracyjno-magiczny budowli, sprzętów i biżuterii. „Poniższe opowiadanie odnosi się do XI wieku przed Chrystusem, kiedy upadła dynastia dwudziesta, a po synu słońca, wiecznie żyjącym Ramzesie XIII, wdarł się na tron i czoło swoje ozdobił ureusem wiecznie żyjący syn słońca San-amen-Herhor, arcykapłan Amona...” Faraon
- urezać z ukr.
- uciąć. „Zhreszy kniaź, urezać mu szyję; zhreszy Kozak, urezać mu szyję!” Ogniem i mieczem
- uriańska perła
- orientalna, należąca do najdroższych pereł importowanych ze Wschodu, odznaczających się wyjątkowym blaskiem. „Uriańska z noska zadartego,” Kwiaty polskie
- urobić się starop.
- spracować się. „Gdyby się urobiła —” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- uroczysko
- trudno dostępny teren w puszczy. „Spojrzy chłop, a całe owo uroczysko w srebrnym blasku stoi, właśnie jak kiedy żyto dojrzeje, a za cichym wiatrem pełne kłosy gnie...” O krasnoludkach i sierotce Marysi wszystkie 5 wystąpień →
- urodzajów
- słowo 'urodzajów' dodane przez Cylkowa, nie ma go w oryginale. „A teraz niech upatrzy Faraon męża rozsądnego i mądrego, a niech ustanowi go nad ziemią Micraim;” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- urodził się dnia 24 lipca 1803 r
- Aleksander Dumas urodził się 24 lipca, ale w roku 1802. „Alexandre Davy de la Pailleterie Dumas urodził się dnia 24 lipca 1803 r. w Villers-Cotterêts, w departamencie Aisne.” Trzej muszkieterowie
- urodziła była Jakubowi
- Tora podkreśla ten fakt, bo to co stało się Dinie było karą dla Jakuba, za to że nie dopuścił, by poślubił ją Esaw (zob. komentarz do Ks. Rodzaju 32:23), zob. Radak do 34:1.
- urodzony
- tu: szlachetnie urodzony; szlachcic. „Urodzonych tu wszystkich obecnych świadectwo,” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- urodzony w domu
- „w pokoleniach waszych” odnosi się do Żydów, „urodzony w domu” odnosi się do syna, którego urodziła w domu niewolnica, „nabyty za pieniądze” odnosi się do niewolnika, który został nabyty już po urodzeniu, zob. Raszi i Radak do 17:12. „I obrzeżecie ciało napletka waszego, a będzie to znakiem przymierza między Mną a wami.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- urok odczyniać
- próbować zdjąć z kogoś lub czegoś urok, złe czary. „Już mu i urok odczyniała, trzy węgielki żarzące, trzy kruszyny chleba na wodę rzucając; już go i w hebdzie kąpała, które to ziele od złych oczu bardzo jest pomocne; już go i baźkami z kwietniowej palmy okadzała, i wiórzyskiem z wypróchniałej wierzby, co na roz…” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- uroki ros.
- lekcje. „Na tych balach, po otwarciu roku szkolnego, Marcinek przesiadywał całe odwieczerza, wykuwając swoje uroki.” Syzyfowe prace
- uronić daw.
- upuścić, przepuścić; tu: wypuścić z ust (słowo). + 1 inne znaczenie „Aladyn patrzył na to wszystko ze zdziwieniem, ale słówka nie śmiał uronić, ażeby stryja nie rozgniewać.” Klechdy sezamowe to słowo w 2 lekturach →
- uroniony
- upuszczony przypadkiem. „Całe gromady wróbli spadają na uronione ziarno z pobliskiej topoli i krzyczą, i dziobią, i kłócą się, i biją, a ruszy się co w pobliżu, to znów frrr...” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- urość
- dziś popr.: urosnąć. „Jak się jej pozbyć: bo stąd mogą urość plotki,” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie
- uróść daw.
- urosnąć. „A obłoki gasnące chcą w bezludny świat uróść.” Napój cienisty
- urosić
- dziś: zrosić. „„Źle!" — myśli Podziomek i za ratunkiem się ogląda, a pot zimny czoło mu urosił.” O krasnoludkach i sierotce Marysi wszystkie 2 wystąpienia →
- ursus łac.
- niedźwiedź. „…dwóch nogach chodzą po świecie, jest od niej lepsza i poczciwsza, to niech ja od tej chwili zacznę chodzić na czterech jako ursus!…” Pan Wołodyjowski
- urwisz daw.
- uciekinier; dziś: urwis. + 1 inne znaczenie „Cóż to za urwisz z niego jest wierutny!” Antygona to słowo w 2 lekturach →
- ury
- niedźwiedzie. „Widywał on w cyrkach straszliwe „ury", sprowadzane z puszcz północnych, na które najdzielniejsi bestiarii polowali z obawą i które jednym tylko słoniom ustępowały w wielkości i sile.” Quo vadis
- urządzić kocią muzykę
- hałasować złośliwie, aby komuś sprawić przykrość. „O rewolucji nikt już nie myślał, tylko młodzież i dzieci urządziły kocią muzykę przed pałacem prezesa ministrów.” Król Maciuś Pierwszy
- urzec
- tu: rzucić na kogoś zły urok. + 1 inne znaczenie „ja cię urzekę...” Balladyna to słowo w 2 lekturach →
- urzędnikowskie
- dziś: urzędnicze. „Jeden i drugi przebywał na pańskich dworach, o urzędnikowskie lub oficjalistowskie posady zaskakując.” Nad Niemnem
- urzędówka
- obrona prowadzona z urzędu. „W dodatku mam za kilka minut urzędówkę o zabójstwo...” Lalka
- urzędownie
- dziś: oficjalnie, urzędowo. „W kilka dni później dostojny Sargon urzędownie zawiadomił księcia o swej roli asyryjskiego posła, oświadczył chęć powitania następcy tronu i prosił o orszak egipski, który by go odprowadził ze wszelkim bezpieczeństwem i honorami do stóp jego świątobliwości far…” Faraon
- usadzone
- urządzone. „Rozkoszy wasze, które tak są usadzone,” Treny
- uściech
- dziś popr. forma Ms.lm: ustach. „Nazwa bolesna błąka się i łka w pamięci, krąży dokoła mózgu, szeleści w uszach, w oczach, w uściech mściwie ściśniętych.” Popioły
- uścierwienie
- neol. od rzecz. ścierwo, oznaczającego rozkładające się szczątki zwierzęcia. „W której mrok się tygrysim gęstwi uścierwieniem, —” Napój cienisty
- uścisnął go
- «Gdy zobaczył, że nic nie ma ze sobą, pomyślał: może ma złoto w zanadrzu?», zob. Raszi do 29:13. „I rzekł: „Wszak jeszcze dnia dosyć, nie czas zapędzać stada; napójcież trzodę, a idźcie popaść".” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- usiadamy
- dziś popr.: siadamy. „Więc usiadamy tu nad ciemną wodą dumać i rozmyślać, i odpoczywać; bo serca nasze są strudzone gorzéj niż ciała.” Anhelli
- usiec tu: 2 os. lp cz. przysz.: usieczesz
- pokonać. „Już ty bądź tym rycerzem, co piwo usieczesz;” Pieśni
- usiędę
- dziś popr.: usiądę. „— Zaraz usiędę.” Placówka
- usiędzie
- usiądzie. „Ale polegniesz, jak Morar, a na grobie twoim płaczek usiędzie.” Cierpienia młodego Wertera
- usieść starop.
- usiąść. „Usieść Aleksandrowym i miecz krwią napoić” Odprawa posłów greckich
- usilny
- tu: silny, natarczywy. „Usilne wiatry, co morzem władacie,” Pieśni
- usłuchał
- nawet gdy był wystawiany na próby, Abraham był posłuszny Bogu, zob. Raszi do 26:5. „I rozmnożę potomstwo twoje, jako gwiazdy nieba, i oddam potomstwu twojemu wszystkie kraje te, a błogosławić się będą potomstwem twoim wszystkie narody ziemi.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- usłysz głosy starop.
- wysłuchaj głosów. „Usłysz głosy, napełni myśli człowiecze.” Bogurodzica
- usłyszał
- synowie Labana rozmawiali między sobą i mówili to do swojego ojca, w obecności synów Jakuba, zob. Radak do 31:1.
- usłyszał głos mój
- «Modliłam się do Niego o to i nawet gdybym nie zasługiwała, to wysłuchał mojej modlitwy», zob. Radak do 30:6. „I dała mu Bilhę, służebnicę swoją, za żonę; i poszedł do niej Jakub.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- usłyszycie starop.
- daw. forma wołacza: usłyszcie. „Usłyszycie moj zamętek,” Lament świętokrzyski
- uśmiechnąwszy
- hebr. צָחַק ( cachak ): 'zaśmiać się/śmiać się'. W przypadku Abrahama «Targum Onkelosa [aramejski przekład] tłumaczy to słowo jako 'uradował się', a w przypadku Sary (18:12) to samo słowo oznacza śmiech. Co uczy, że Abraham uwierzył i ucieszył się, a Sara nie uwierzyła i podśmiewała się, i to dlatego Bóg zirytował się na Sarę, a na Abrahama nie», zob. Raszi do 17:17. Targum Onkelos: Targum [czyli aramejski przekład] dokonany przez Onkelosa około II wieku n.e., odzwierciedla rabiniczną interpretację Tory w tamtych czasach. Raszi i inni komentatorzy nierzadko powołują się na wybory językowe tego przekładu. „I obrzeżecie ciało napletka waszego, a będzie to znakiem przymierza między Mną a wami.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- uśmiechy
- dziś popr. forma N.lm: uśmiechami. „Bezkarnie i bez przeszkody, jawnie a w myśl przepisów tańca, mogli obejmować się miłosnymi uśmiechy, tonąć w sobie nawzajem oczyma.” Popioły
- usque ad absurdum łac.
- aż do absurdu. „Chaty im buduje z pałacowatymi oknami, felczerów sprowadza, gdy się w karczmie pokrwawią, dni na pańskim zmniejszył usque ad absurdum...” Popioły
- Usta moje otwórz mi, o Panie
- Psalm Dawida, 51 w. 17. „Psalm «Usta moje otwórz mi, o Panie!»” Boska Komedia
- usta moje przemawiają do was
- mówię w świętym języku, czyli po hebrajsku, zob. Raszi do 45:12. „A będę cię żywił tam, — bo jeszcze pięć lat będzie głód: abyś nie zubożał ty i dom twój, i wszystko, co twoje.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- ustalić
- tu: utwardzić. „Dniem bory iskrzyły się w promieniach słońca, lód popętał rzeki i ustalił bagna.” Krzyżacy
- ustaw
- hebr. חֻקּוֹתַי ( chukotaj ) to odnosi się do praw, których sens podważany jest i przez skłonność do złego i przez narody świata, jak np. zakaz jedzenia wieprzowiny czy zakaz noszenia szaatnez [mieszanki wełny i lnu], te prawa nie mają wyraźnego uzasadnienia, lecz są przestrzegane, ponieważ taki właśnie jest nakaz Boga, zob. Raszi do 26:5. „I rozmnożę potomstwo twoje, jako gwiazdy nieba, i oddam potomstwu twojemu wszystkie kraje te, a błogosławić się będą potomstwem twoim wszystkie narody ziemi.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- ustawnie daw.
- ustawicznie, ciągle. + 1 inne znaczenie „Nigdy on się nie chronił, ustawnie nacierał,” Iliada to słowo w 3 lekturach →
- ustawny daw.
- ustawiczny, ciągły. + 1 inne znaczenie „Pod lwem starym ustawną prowadziły wojnę;” Bajki i przypowieści to słowo w 3 lekturach →
- ustka
- zdr. od: usta, rzadko spotykane, dziś: usteczka. „Marysia ustka otwarła, sili się przemówić, a nie może, tak jej głos w piersiach zamarł z wielkiego podziwu.” O krasnoludkach i sierotce Marysi to słowo w 2 lekturach →
- ustroń a. ustronie
- miejsce oddalone od ludzkich siedzib; schronienie. „Dla snów błędnych jest człowiek — lada Bożą ustronią.” Napój cienisty
- ustronie
- okolica położona z dala od ludzkich siedzib. „Za miedzami, za ustroniem młyna” Napój cienisty
- ustronny
- odludny, niedostępny. „Macierze szuka po górach ustronnych,” Pieśni
- usty daw. forma, daw., daw. forma N.lm
- dziś popr. forma N.lm: ustami. „I ani usty ująć się nie umiem” Hamlet to słowo w 5 lekturach →
- usuć daw.
- usypać. „Mogiłę by nad tobą usuli Achiwy” Odyseja
- Usuńcie bogi obce
- pozbądźcie się bożków, które zrabowaliście w mieście Szechem i oczyścicie się z bałwochwalstwa, zob. Raszi do 35:2.
- usunęła z kolana spódnicę
- dziś raczej: zsunęła, odsunęła. „Znów usiadła, poruszyła nogą, ujęła ją w obie ręce, usunęła z kolana spódnicę.” Medaliony
- usus łac.
- ustalony zwyczaj, praktyka. „Judym widział tam jak na dłoni to, co chłopi zowią „sposobem": usus, wypróbowany w krwawym trudzie szereg środków cudacznych, które stanowią najkrótszą, najłatwiejszą a niezbędną do przebycia linię między dwoma końcowymi punktami pracy.” Ludzie bezdomni
- uświerknąć
- skonać. „Kozuń leżał nieżywy, ale i powstaniec uświerkł niedaleko od niego.” Syzyfowe prace
- Usypiam duszę mą biedną ...
- Typ polskiej spuścizny romantycznej, w który jest wymierzona krytyka zawarta w scenie dialogu Dziennikarza ze Stańczykiem, to przede wszystkim ta odmiana romantyzmu, której patronuje Zygmunt Krasiński. Wymieniając najważniejsze piętnowane tu cechy, zbieżne z postawą ideową Krasińskiego, należy zwrócić uwagę na: jego konserwatywną politykę powstrzymywania Polaków od działań, które potencjalnie mogłyby przekształcić się w rozruchy godzące w niesprawiedliwą strukturę społeczną w kraju, podnoszące antagonizm interesów szlachty i chłopstwa („usypiam brata mego", ubolewanie nad rozbratem „duszy z ciałem"), naznaczone bezsilnością odwoływanie się do idei Woli i Czynu, przy jednoczesnym kierowaniu uczuć patriotycznych ku obrzędowości pogrzebowo-żałobnej (motyw śmierci ojczyzny-Matki; tradycja mszy patriotycznych), a wreszcie tony melancholijne (Dziennikarz mówi: „wolałbym już stokroć razy policzone dni niż ten bieg"; por. M. Bieńczyk, Czarny człowiek. Krasiński wobec śmierci , Gdańsk 2001), postawy katastroficzne (pragnienie kresu, nieszczęścia) i dekadenckie (charakterystyczne dla Krasińskiego poczucie postawienia nad otchłanią) znajduje tu oddźwięk w słowach Dziennikarza: „Nad przepaścią stoję" itd., a jednocześnie łączy romantyka z postawami twórców żyjących na przełomie XIX i XX wieku; por.Jarosław Włodarczyk, Z rozłamów wielkiego ducha . O młodopolskiej recepcji Krasińskiego , Kraków 2002). „Usypiam duszę mą biedną” Wesele
- uszak archit.
- element dekoracyjny, występ z linii obramienia w górnych narożach okien i drzwi; poszerzenie obramienia okiennego. „Jedli, pili lub wsparci na okien uszakach,” Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie wszystkie 2 wystąpienia →
- uszczyknął
- dziś popr.: uszczknął; tu: forma wydłużona dla zachowania rytmu jedenastozgłoskowca. „Wyciągnął rękę i gałąź uszczyknął.” Boska Komedia
- uszczyknie
- dziś popr.: uszczknie; tu forma wydłużona dla zachowania rytmu jedenastozgłoskowca. „— «Jeśli ten drugi duch cię nie uszczyknie” Boska Komedia
- uszłabych była starop.
- uniknęłabym. „Uszłabych była tej ciężkiej żałości,” Pieśni
- uten a. deben
- jednostka wagi, około 91 gramów. W czasach opisywanych w powieści monet jeszcze nie znano. Wartość towaru wyrażano w jednostkach wagowych miedzi, srebra lub złota. „Chociaż nie dałbym jednego utena miedzi, że mumia Menesa nie istnieje.” Faraon
- utensylia z łac. utensilia
- rzeczy użyteczne; narzędzia, sprzęt, przybory. „Kiedy indziej lokaje, rządca, ekonom, kasjer i inni funkcjonariusze pożyczali dla swych gości łóżek, a naczynia i utensylia rozkradziono ze słowiańską starannością.” Ludzie bezdomni
- utinam sim falsus vates łac.
- chciałbym się mylić. „Zmyli nam głowy jak żakom; a bodaj czy słusznie, bo utinam sim falsus vates, ale te ministry pana Firleja ściągną jeszcze na nas jakie nieszczęście...” Ogniem i mieczem
- utoczony
- wykonany na tokarce, tu: krągły. „…osmyki włosów, które nie chciały trzymać się pod pątlikiem, na całą postać smukłą a urodziwą, a zwłaszcza na cudne, jakby utoczone nogi, obejmujące wronego podjezdka, to ciarki przechodziły go od stóp do głów.…” Krzyżacy
- utolić tu forma 3 os. lp cz. przysz.: utoli
- utulić, ukoić. „A nigdy sie nie utoli.” Treny
- Utopia z greckiego „kraj nigdzie"
- fikcyjna wyspa z idealnym systemem społecznym, opisana w dziele Thomasa More'a (Morusa) z 1516; stąd jako rzecz. pospolity: ideał szczęśliwego społeczeństwa. + 1 inne znaczenie „Zdawało mi się, że jestem na wyspie Utopii albo na kartce nudnego a cnotliwego romansu, w którym autor opisuje, jakimi szlachcice być powinni, lecz jakimi nigdy nie będą.” Lalka to słowo w 2 lekturach →
- utracać
- dziś: tracić. „Zaraz konia przed karczmą zawrócił, żeby grosza na drzewo nie utracać, i przesiedział tam do wieczora, rachując i rozmyślając, co kiedy robić ma, żeby mu czasu na wszystko starczyło.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- utrata starop.
- koszt, rozrzutność. „A tu teraz w dodatku taka utrata!” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- utratny
- rozrzutny. „Paweł skąpy na czeladź, na zbytki utratny,” Satyry
- utrecht
- rodzaj aksamitu używany do obicia mebli. „Meble kryte utrechtem, na stołach albumy, w oknie majoliki...” Lalka
- utrefić
- ułożyć w loki. „Trzeba nam tylko włosy utrefić i przyodziać się przystojnie.” Krzyżacy
- utrefiony daw.
- ułożony, ufryzowany. „Z puchów białych koronek wysuwały się okrągłe nóżki ociągnięte pończoszkami delikatnymi jak sieć pajęcza a niknącymi w malutkich, błękitnych trzewiczkach; ogniste włosy utrefione, woniejące trzymała w karbach opaska z szylkretu.” Dobra pani
- utriusque iuris doctor łac.
- doktor obojga praw, tj. prawa kościelnego i świeckiego. „Nakłaniał przeto Jarzymskiego prośbą i groźbą do wstąpienia na Akademię i do słuchania lekcji prawa natury, które wykładał utriusque iuris doctor Nemetz, oraz na prawo cywilne, tłumaczone przez adwokata Litwińskiego.” Popioły
- utrzeć starop.
- obetrzeć, przetrzeć, wytrzeć. „Krew po tobie płynie, tęć bych ja utarła;” Lament świętokrzyski
- utwierdzajcie się na niej
- «Nabywajcie sobie w niej majątek, aż staniecie się jak dostojnicy miasta», zob. Radak do 34:10. „A spowinowaćcie się z nami: córki wasze oddacie nam, a córki nasze weźmiecie sobie.” Genesis. Księga Rodzaju. Bereszit
- utwierdzenie daw.
- umocnienie. „— Zważcie, wasze moście — rzekł Niemiec — że to wszystko, co ku północy widzicie, jakkolwiek za łaską Bożą nie do zdobycia, jest tylko Vorburg: i utwierdzeniem nie może się porównać ani ze Średnim Zamkiem, do którego was prowadzę, ani tym bardziej z Wysokim.” Krzyżacy
- utworzył
- tu pojawia się hebr. czasownik יָצַר ( jacar ): 'tworzyć, kształtować' w odróżnieniu do używanego dotąd czasownika בָּרַא ( bara ): 'stwarzać'. Słowo bara oznacza stwarzanie z niczego i stosuje się tylko do Boga. Słowo jacar oznacza wytwarzanie z jakiegoś materiału.
- utyskiwanie
- skarga, narzekanie. „Lecz uporczywie trwać w utyskiwaniach” Hamlet
- uwadziłam
- zawadziłam, zaczepiłam. „uwadziłam; — ażem uklękła —” Noc listopadowa
- Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego
- pismo Stanisława Staszica, wydane anonimowo w 1787, zawierające program reform Rzeczypospolitej. „Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego, Żywot Chodkiewicza to były jakby światła pochodni w noc ciemną.” Popioły
- uwalany
- ubrudzony. „— Chochlik i Grabiec w czerwone błoto trzęsawic uwalany — i dobrze podpiły.” Balladyna
- uważ
- dziś: rozważ. „Uważ więc, czyliś zdolny ocalić mą głowę».” Iliada
- uważać starop.
- dostrzegać i oceniać. + 1 inne znaczenie „Uważałem, że surdut tego młodzieńca połyskuje od tłustych plam.” Lalka to słowo w 2 lekturach →
- uważać czegoś
- tu: pilnować. „Nikt wszakże nie uważał tego, stojąc z oczyma wlepionymi w budę, gdzie się pokazywać miały owe cuda; widział to tylko Podziomek.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- uważaj je jako daw.
- uważaj je za; traktuj je jako. „Jego zalotów, uważaj je jako” Hamlet
- uważał się
- tu: był uważany. „…onymi słowy: „Zdejmcie zbroję, szlachetny panie, albowiem przybyliście do przyjaciół" — niemniej jednak wjazd „wojenny" uważał się za okazalszy i podnosił znaczenie rycerza.…” Krzyżacy
- uważcie
- tu: patrzcie, zauważcie. „— Uważcie, pobożni bracia, jako Bóg karze sam zamiar zdrady.” Krzyżacy
- uważyć daw.
- zdać sobie sprawę z czegoś. + 1 inne znaczenie „Chciej same tylko uważyć imiona,” Fraszki to słowo w 2 lekturach →
- Uwdzięcza
- nadaje wdzięku, powabu. „Uwdzięcza bite ślady, lecz choć mile pieści,” Satyry
- uwertura
- instrumentalny utwór rozpoczynający operę lub koncert. „— Caca uwerturka!” Nad Niemnem
- uwiadomić
- poinformować. „Gdy miał próg przestąpić, lord Winter ukazał się na korytarzu wraz z żołnierzem, który go uwiadomił o zemdleniu milady.” Trzej muszkieterowie
- uwidzieć daw.
- zobaczyć. „Już jak którego choć z daleka uwidzi, to aże kolanem o kolano trze!...” Krzyżacy
- uwielbiony
- wywyższony, podniesiony. „Dopieroż tym tryumfem głupiec uwielbiony” Satyry
- uwięznął
- dziś popr. forma: uwiązł. „Lecz sam uwięznął w zwątpienia zawiłość.” Boska Komedia
- uwłaszczenie
- uwłaszczenie chłopów w zaborze rosyjskim, przeprowadzone przez rząd carski dekretem z 2 marca 1864 r. Z chwilą uwłaszczenia chłopi otrzymywali na bezwzględną własność uprawianą przez siebie ziemię, a ich dotychczasowe „powinności" wobec szlachty (pańszczyzna, czynsze) zostały zniesione. Podstawowe grunty folwarczne pozostały jednak w posiadaniu obszarników. „Więc, jak przyszło uwłaszczenie...” Lalka
- uwłóczyć daw.
- odmówić. „Tego ludziom uwłóczy, w czym jest od nich rózno.” Pieśni
- uwonnić
- nadać piękny zapach; tu: zagłuszyć zły zapach krwi. „Wszystkie kadzidła Arabii nie uwonnią tej małej ręki.” Makbet
- uxor łac.
- żona; tu B. lp. uxorem : żonę. „— Kto-li bo masz się żenić, czyli uxorem wybierać, masz baczyć, aby była bogobojna, dobrych obyczajów, gospodarna i ochędożna, co wszystko, oprócz Ojców Kościoła, jeszcze ci i pewien pogański mędrzec imieniem Seneka poleca.” Krzyżacy
- użalił się przed nim swej krzywdy
- dziś: użalić się przed kim na swą krzywdę. „Malec odszedł w milczeniu, ale, wyciągając ciernie ze stóp Kala Naga, użalił się przed nim swej krzywdy.” Księga dżungli
- użałować się starop.
- ulitować się. „Użałuj sie, kto dobry, a potłucz zawiasy” Pieśni
- użątek daw.
- zebrane plony, zżęte zboże. + 1 inne znaczenie „Kto by jadł ją, winę swą poniesie, albowiem świętość Wiekuistego znieważył; i wytraconą będzie dusza ta spośród narodu swojego.” Księga Kapłańska. Leviticus. Wajikra to słowo w 2 lekturach →
- uzbieranych w boru
- dziś popr. forma: Ms.lp: w borze; bór : duży las iglasty. „Wielu z nich sporządziło sobie szuby i spencery z mchów brunatnych i zielonych, uzbieranych w boru jeszcze na jesieni, z szyszek, z huby drzewnej, z wiewiórczych puchów, a nawet z piórek, które pogubiły ptaszki lecące za morze.” O krasnoludkach i sierotce Marysi
- uzbrojenia Anglii
- przedsięwzięte w związku z naprężoną sytuacją polityczną. „…ojcowie rodzin, utrzymujący się z własnych funduszów, i posiadacze kamienic bez zajęcia, równie dużo mówiono o uzbrojeniach Anglii, jak o firmie J.…” Lalka
- uznać
- doznać, doświadczyć. + 1 inne znaczenie „Nie uznali nas zrazu, było ciemno, i precz uradzali o Jagience.” Krzyżacy to słowo w 2 lekturach →
- uznajęć
- skrócone od: uznaję cię. „Uznajęć, synu Mai.” Noc listopadowa
- uznała
- doznała. „Że boleści w rodzeniu dziatek nie uznała?” Treny
- uźrzał starop.
- ujrzał. „By uźrzał śmierć w jej postawie.” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- uźrzeć starop.
- ujrzeć. „Uźrzą mądrzy tego świata,” Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią
- uzwyczajenie
- przyzwyczajenie. „Chociaż to wszystko od uzwyczajenia zależy.” Nad Niemnem
- użyć
- doznać. „Żebych jakiej choroby nagłej nie użył,” Pieśni
- użyć w obojgu jednakiej wolności
- mieć w obu rzeczach jednakowo wolny wybór; w obojgu : tj. i w pisaniu kołysanek (zob. w. 4) i w pisaniu płaczów (zob. w. 9). „Alem użyć w obojgu jednakiej wolności” Treny
- użycie zbytkowne odkrył wonnego goździka
- Dowiadujemy się tu od poety, że Nikolo pierwszy smakosz sieneński, pierwszy korzenne zaprawy do sosów i pieczeni wprowadził w użycie. „Zbytkowne odkrył wonnego goździka” Boska Komedia
- użyj nade mną litości
- okaż mi swoją litość. „Użyj dziś, Panie, nade mną litości.” Treny
- użyteczen starop. forma
- dziś: użyteczny. „Duch nie mój użyteczen i zmysły wszytki” Odprawa posłów greckich
- używać daw.
- mieć coś, dysponować czymś, cieszyć się czymś. „Nie przyszło wprawdzie do tego, bo nie znalazł się nikt, który by chciał tu zamieszkać, i chatę, a raczej glinę na chruścianych ścianach, rozpłukały z czasem dżdże — miejsce jednakże nie używało odtąd dobrej sławy.” Krzyżacy
- używie starop. forma
- użyje. „Dni swych używie.” Odprawa posłów greckich
Objaśnienia pochodzą z przypisów redakcji WolneLektury.pl i są udostępnione na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zebranie ich w słownik i przykłady użycia pochodzą od nas.