wałach
gw.
- koń wykastrowany, używany do pracy (w przeciwieństwie do ogiera, wykorzystywanego do jazdy wierzchem oraz w celach rozpłodowych).
- wykastrowany samiec konia.
- wykastrowany ogier.
- kastrat.
W lekturach
— Pietrek orze ziemniaczysko pod górką, a Witek we wałacha bronuje zagony pod len na świńskim dołku.
Jeździł niegdyś czwórką wałachów i wspaniałymi saniami, z furmanem w złotawej liberii, otulał się niegdyś kiereją, srogimi niedźwiedziami podbitą...
Z postawy jeźdźca i konia widać było, że między człowiekiem a zwierzęciem stosunki były jak najlepsze; wałach biegł inochodem, jeździec był księdzem; ubrany na czarno, na głowie miał trójgraniasty kapelusz mimo nieznośnego skwaru; zbliżali się umiarkowanym kłu…
Więc też i ten na wojnę stary wałach woła,
Cóż gdy w niej wałacha
Starszy wałach; w tego był władzy rodzaj guzy
Niż którego z wałachów; dlatego jak na lep,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Transakcja wojny chocimskiej — tam to słowo pada najczęściej.
- łacnodaw., gw.
- bezgw.
- bróggw.
- juchadaw.
- chudobaz czes. chudoba : bieda
- zgołagw.
- zawrzećdaw.
- zdolićdaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.