zawrzeć
daw., gw.
- zamknąć; tu: otoczyć wałami.
W lekturach
Zawrzyjcie zaraz, jak już nakazałem.
To burza drzwi zawarła.
— Zawarłabyś ano gębę, gospodarz w chałupie!
Lecz upadł znowu, znowu zawarły się oczy:
Gdy drzwi się za nią zawarły, kościelny chwilkę się zamyślił, cień smutku przemknął po jego starej, zawiędłej twarzy.
Że tam już zawrze imię kozackie w mogiły.
Obóz dokoła zawrzeć, a tymczasem znowu
Z dobytki i z swojemi zawarli owcami,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Transakcja wojny chocimskiej — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.