Czytam Lektury

zdolić

daw., gw.

  1. zdołać.

W lekturach

Nie napytam ja szczęścia ni tobie, ni komu, bo czego nie mam, tego i dać nie zdolę.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział czternasty
Czasem to tam nawet dłużej przystaną i wezmą szukać wrzosu abo chwycą wargami, ile zdolą, młodych koniuszków jedli.
Popioły, Stefan Żeromski · W górach

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.