łacno
daw., gw., gw., daw., starop.
- bez trudu, łatwo.
W lekturach
— Łacno mu było, kawaler.
— Poszukam se dobrych i czujących ludzi, a może i jaki grosz przyobiecam, to się łacniej zgodzą...
Co by oznaczał, Rymwid łacno zgadał;
Łacno je skreślić: rzeź, grabież, pożoga
Łacno brzęczącą strunę na gędziebnym drzewie
(Bo łacno, gdy chce, nieszczęście ugodzi),
Ani mi teraz łacno dowiadać sie o tym,
Czegoś żądał, o wszystko łacno było.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pieśni — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.