karabela
- lekka szabla o otwartym jelcu i rękojeści ukształtowanej na wzór głowy orła (z wypukłością w kształcie „dzioba" na końcu), zwykle ozdobna; broń wywodząca się z Turcji, przyswojona jako tradycyjna szabla szlachty polskiej, charakterystyczna dla sarmatyzmu.
- szabla noszona przez szlachtę polską. Miała rękojeść w kształcie głowy orła.
W lekturach
Myślił zrobić wycieczkę, porwał karabelę
Ci niosą karabele, drudzy buzdygany,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.