czeladź
daw.
- hebr. עֲבֻדָּה רַבָּה ( awuda raba ): ‘liczne prace’. W znaczeniu ‘wiele zadań, wiele rzeczy do zrobienia, wiele przedsięwzięć’. zob. Raszi do 26:14.
- służba bądź szerzej: zależni domownicy.
- służba u magnatów i szlachty.
- służba we dworze.
W lekturach
Przyszli mędrkowie, śmiała czeladź —
I wzmógł się ten mąż, i stawał się coraz możniejszym, aż został możnym bardzo.
Luigi zapytał swego protektora, rządcy pałacu, czy mogliby wmieszać się w czasie balu w dworską czeladź i w ten sposób przyglądać tańcom.
W gospodzie uczynił się ruch: gospodarz począł wołać na czeladź, a goście spoglądali ze zdumieniem jeden na drugiego.
Niechże tam już królisko każe tej swojej czeladzi cicho siedzieć, bo tylko człowiekowi mąt w głowie tym śpiewaniem robią, a ja jak mam jechać, to pojadę, żebym jeno wiedział gdzie i za co?
…t rzecz osobna, jednemu należąca, którą własnym imieniem zowią rzeczą domową albo gospodarstwem; a do tego należy, aby ona czeladź i wszyscy domownicy wespołek żyli, a do każdej potrzeby albo roboty, ku pożywieniu należącej, wspólnie sobie pomagali, a ktokolwi…
Czeladź się oddaleniem moim gdzieś kłopoce.
Przy poselstwie było kilkunastu karałaszów eskorty i wozy z czeladzią.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Faust — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.