czeladź
daw.
- hebr. עֲבֻדָּה רַבָּה ( awuda raba ): ‘liczne prace’. W znaczeniu ‘wiele zadań, wiele rzeczy do zrobienia, wiele przedsięwzięć’. zob. Raszi do 26:14.
- służba u magnatów i szlachty.
W lekturach
I wzmógł się ten mąż, i stawał się coraz możniejszym, aż został możnym bardzo.
W gospodzie uczynił się ruch: gospodarz począł wołać na czeladź, a goście spoglądali ze zdumieniem jeden na drugiego.
Niechże tam już królisko każe tej swojej czeladzi cicho siedzieć, bo tylko człowiekowi mąt w głowie tym śpiewaniem robią, a ja jak mam jechać, to pojadę, żebym jeno wiedział gdzie i za co?
Czeladź się oddaleniem moim gdzieś kłopoce.
Przy poselstwie było kilkunastu karałaszów eskorty i wozy z czeladzią.
Bliskość piwnic wygodna służącej czeladzi.
Na koniec odesławszy czeladź swoją do roboty i dobywszy z kieszeni chustkę do nosa, złożył ją na dwoje, rozciągnął na ręce lewej, położywszy ją na ziemi, i dał mi znak, żebym w tę chustkę wlazł, co łatwo mogłem uczynić, ponieważ jego ręka nie była grubsza nad…
To rzekłszy krzyknął; czeladź przyskoczyła żwawo:
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.