powinny

w tej skrusze mej powinnej.

— «Hektorze, na to łono miej względy powinne!

Albowiem ani król urzędu królewskiego, ani żaden urząd także urzędu sobie powinnego używać, ani też żadem priwant (to jest: urzędu żadnego na sobie nie noszący) uciesznego i spokojnego żywota mimo rzeczpospolitej długo wieść nie może.

Powinnych ofiar.

Pan Tadeusz wstał, a przekupka tyle ufała w jego sprawiedliwość, że się upierała, aby koniecznie sądził; ale on tego nie przyjął, mówiąc: „To nie idzie o ufność, ale żeby robić, jak prawo każe, a prawo nie pozwala, żeby powinny powinnego sądził.

I każdemu powinną uczciwość wyrządzić.

Powinna mu się chwała w kościołach poświąca,

Albo gdy panowie weseli a szynkarka im wina donasza, to barzo jej za to powinni i panią ją Gretą zową.