Czytam Lektury

imać

daw., starop. tu forma 3 os. lp: imie

  1. chwytać, brać się za co.
  2. łapać, chwytać.
  3. zacząć.

W lekturach

Wnet się najlepszych nie imał zamysłów
Antygona, Sofokles · Antygona
Miłość, co łatwo tkliwe serca ima,
Boska Komedia, Dante Alighieri · Pieśń V
W niewolę ima Pirrusowe ucho;
Hamlet, Shakespeare, William · SCENA DRUGA
Gdy się przykra niezgoda samych bogów ima,
Iliada, Homer · Księga I
— Bom już przez pół był na tamtym świecie, a teraz tak mi się widzi, że jakowaś chorość mnie ima.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział trzydziesty pierwszy
Imać za broń!
Noc listopadowa, Wyspiański, Stanisław · SALON W BELWEDERZE
…grzbiet z góry spadł i rękoma się sierści uchwycił, czym przestraszony Mruczek, mniemając, iż go na złym uczynku baba za kark ima, tym większym pędem się puścił.…
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Wyprawa Podziomka
Ima mnie, gdy ci objąć ze czcią chcę kolana:
Odyseja, Homer · Pieśń szósta

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Antygona — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.