imać

Wnet się najlepszych nie imał zamysłów

Miłość, co łatwo tkliwe serca ima,

imał się srogi — gniew pełen zazdrości.

W niewolę ima Pirrusowe ucho;

Gdy się przykra niezgoda samych bogów ima,

— Bom już przez pół był na tamtym świecie, a teraz tak mi się widzi, że jakowaś chorość mnie ima.

Wicek więc pracował teraz na troje, bo stary Burba, odpoczywając na respekcie ludzkim, hebla się więcej nie imał, na zięcia się oglądając.

Imać za broń!