przyrodzenie
daw., starop.
- to, co jest przyrodzone człowiekowi, natura.
- natura; tu: charakter, usposobienie.
- natura, charakter, właściwości.
- tu: natura, przyroda.
W lekturach
Czyliż przyrodzenie,
Jednoręki zaś, łagodniejszego będąc przyrodzenia, kolanem jeno z lekka napominał i odstraszał szturchającą go na kształt ślepego wahadła nogę kulawca, której z kolei przypisywał namolną zbędność piątego koła u wozu.
Co przyrodzenia związał łańcuch złoty,
Był on prostak, lecz umiał czuć wdzięk przyrodzenia,
…ętania drobne, szare ptastwo — i przez bory, przez lasy, przez stepy i jary poszedł jeden wielki rozgłos, jakoby całe przyrodzenie krzyczało w radości i uniesieniu:…
…podniósł nim poły mej wierzchniej sukni, pokazując po sobie, jakby ją miał za jakowyś gatunek odzienia, które mi samo przyrodzenie nadało.…
…rodzonym chciał prawdziwą utopić zasługę oceanie albo niebotycznymi przysypać ją Karpatami, przecie ona, jakoby oleju przyrodzenie mając, na wierzch wypłynie, spod ziemi się wydobędzie, ażeby do oczu ludzkich powiedzieć: „Jam jest, która się światła nie wzdrag…
Przyrodzenia niewieściego,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Balladyna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.