poruczyć

Kogo jej strzelca trafny wzrok poruczy.

Duszę cierpliwie porucz naszej pieczy,

Najlepiej tę powinność poruczyć młodzieży.

Wałęsałem się tu i ówdzie, przeszkadzając kolegom w pracy i nachodząc wasze domy, zupełnie jakby mi niebo poruczyło misję, aby was cywilizować.

Dozoru tego nigdy sługom nie poruczy;

I zdrowie rodziców swych Bogu poruczyła.