Czytam Lektury

wczas

daw., daw., gw.

  1. wypoczynek; używać a. zażywać wczasu: odpoczywać.
  2. odpoczynek.
  3. w porę.

W lekturach

Aby znaleźć wczas po trudach;
Dziady. Widowisko, część I, Mickiewicz, Adam · Dziady. Widowisko, część I
Człowiek pytać; boby on swój wczas umiłował,
Fraszki, Jan Kochanowski · Księgi trzecie — Do Stanisława (Kto pija do północy, bracie Stanisławie...)
Wczas lejc ciągnie, najbliżej kołem kres obiega,
Iliada, Homer · Księga XXIII
Skończony wasz i wczas i trud,
Noc listopadowa, Wyspiański, Stanisław · TEATRUM STANISŁAWA AUGUSTA
A sami we stolicy używają wczasu;
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Dyplomatyka i łowy
to mu ino w myśli wczas.
Wesele, Wyspiański, Stanisław · SCENA XIX

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Dziady. Widowisko, część I — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.