trefny
daw.
- dowcipny, wyszukany, wykwintny; por. trefniś : błazen na dworze.
- tu: żartobliwy.
W lekturach
Chciał jeszcze cosik trefnego dodać, ale Dominikowa przyszła opatrywać Hankę i wygonili go z izby.
Kakambo tłumaczył Kandydowi wszystkie trefne odezwania króla, które nawet przetłumaczone nie traciły swej trefności.
Malowania nierządności pełne, rozmowy i pieśni wszeteczne, towarzystwa z ludźmi wszetecznymi, żarty, trefne powieści, łagodne namowy a którego wieku, którego pogołowia nie plugawią?
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.