ino
gw., daw., mit. gr., reg.
- bóstwo morskie, córka Kadmosa.
- tylko.
W lekturach
— U matki spałam, a Witek co ino przyleciał powiedzieć.
Słońce zaś było już ino, ino...
By ino wpadł znienacka do leż.
Jest nią Ino, Kadmosa pięknostopna dziewa,
Cięgiem ino rad byś godać,
— Jak wyszli o chłodzie, to ani chybi, co ino ich patrzeć!
Czy kochacie ino mnie?
Spraw, żeby Alkinoj mógł ino
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.