Polszcze
daw. forma, starop.
- dziś popr. forma N., Msc.lp: Polsce.
W lekturach
O Polszcze, kiedy była kwitnąca, szczęśliwa,
Panie Sewerynie, u nas w Polszcze księdzu i żołnierzowi dobrze w bezżeństwie, a szlachcic, czy to rolnik, czy prawnik, jeśli się nie żeni, to mu piątej klepki nie dostaje.
W Polszcze zacni ten herb mają,
Jakoż go ono tam nie ominęło; bo z taką wymową i praw znajomością wszędzie w Polszcze nie byłoby mu trudno o korzystną pracę.
Gdzie nie masz miłości i wiary, trzeba siły; a więc już nie prawo, ale siła rządzi, i to tak wszędzie, w jednej Polszcze było inaczej.
W Polszcze kto się bił za ojczyznę, a jeszcze coś dla niej oberwał po kościach, między swoimi z głodu nie zginie.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pamiątki Soplicy — tam to słowo pada najczęściej.
- lubodaw.
- jednostarop.
- dowcipdaw.
- tuszyćdaw.
- sromotadaw.
- wczasdaw.
- powinnydaw.
- chudobaz czes. chudoba : bieda
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.