Czytam Lektury

mietlica

gw.

  1. wysoka trawa o drobnych kłoskach zebranych w wiechy.
  2. gatunek trawy.
  3. miotła.

W lekturach

Kobusowa zaś uwijała się po bokach, próżno chcąc się przedrzeć do strażników, nad którymi co chwila trzęsły się zaciśnięte pięście, a gdzieniegdzie już i kij albo utytłana mietlica.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · IV
…poty, liliowe skabiozy polne wylewały ze swych stulistnych koron miodowe wonie, chwiały się całe lasy słabej i delikatnej mietlicy, kosmate kwiaty babki stały na swych wysokich łodygach, rumianością i zawadiacką postawą stwierdzając nadaną im nazwę kozaków.…
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · I
…rony lepianka ubogiego Skrobka, a z drugiej mały kawałek ugoru, na którym bujały żółte dziewanny i puszyste cykorie, wśród mietlic tak gęstych, że całe to odłogiem już od dawna leżące pólko wydawało się z daleka srebrzyste i złote.…
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Dobre czasy
Na snopek uwiązanej trawami mietlicy,
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Umizgi
Aż gdy przybiegł, zobaczył, że to tylko mietlica owa srebrzysta w promieniach miesięcznych świeci.
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Koncert mistrza Sarabandy

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.