trza

Nie trza się z góry porywać na mary.

Trza Panu Bogu dziękować, co się już nie morduje — wyrzekł.

Trza było witać osoby niskiej kondycji.

Na nic tu żal, trza radzić.

W tym rzeczy stanie dalszej trza narady.

— Trza będzie wyporządzić i przeniesiemy się tutaj.

Mieli się już rozchodzić, boć trza było wraz ze dniem dźwignąć się do roboty, kiej przyleciał kowal skarżąc, że dopiero przyjechał ze dwora, i klął na wieś i na wszystkich.

— Trza będzie ludziom ponieść podwieczorek — przerwała Hanka.