miarkować

Hanka, jeno rozwiesiwszy przeprane szmaty na płocie, poleciała budzić swoich, ale tak byli jeszcze śpikiem zmorzeni, że co która głowa się uniesła, to zaraz padała ciężko, niczego nie miarkując.

Teraz ci dopiero miarkowała, co straci, skoro go nie stanie.

Pozwól, abym twój zapał miarkował

Słyszałem pode drzwiami — rozumiem, miarkuję.

Aliści ledwie przelecieli dolinę i ową rzekę, która pod zorzę płynąc, zdała się różanych blasków pełna, kiedy Podziomek coś miarkować i jakby przypominać sobie zaczął.

„Miarkuję i rozumiem, co chcesz, rad twych pomny.

Kto swą chciwość na tym, co dosyć, miarkuje,

Ze swej strony milady utwierdziła Feltona w powziętym zamiarze; spostrzegła jednak niebawem, że młody fanatyk potrzebował raczej, aby miarkowano jego zapał.