korowaj
reg., z daw. ukr.
- ciasto; białe pieczywo spożywane od święta (szczególnie podczas wesela).
- weselny placek z mąki pszennej, tradycyjny w Rosji i na Ukrainie.
- ciasto weselne wypiekane tradycyjnie na Ukrainie.
- pszenne, wykwintne pieczywo, ciasto weselne.
W lekturach
Bo już nie przyjdę więcej z korowajem,
Zachciało się babie trzeci korowaj piec!
My z weselem, z korowajem...
Starsze niewiasty siedziały na ziemi, a około nich cebry i garnki, i niecki z mięsiwem, i kołacze a korowaje świąteczne widać było; młódź się kręciła i goniła po błoni, klaskając w ręce.
Korowaj — sama pójdę w step Bojana,
Suchych korowajów ostatkami karmiły się niezliczone ptastwa stada, a żarłoczne wróble tysiącami kręciły się przy chramie.
Stoły postawiono z desek pod drzewami, z mięsiwem, chlebem i korowajami świątecznymi, a około nich kadzie z napojem, czerpaki i kubki.
Przed przybyciem młodego zaczęto już korowaj miesić, placek weselny, na którego przyjęcie piec się dopalał jasno i wesoło.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Stara baśń — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.