rubież
reg.
- kraniec jakiegoś obszaru; granica.
- pogranicze, tu: koniec świata.
- tu: zarąbanie (na śmierć).
- mord (dosł.: rąbanina).
W lekturach
Odwróciłem wzrok chory od ziemskich rubieży —
Obyczaj rycerskiego ślubowania nie był wprawdzie polski, jednakże Mazowsze, leżąc na rubieży niemieckiej i widując często rycerzy z dalekich nawet krajów, znało go lepiej nawet niż inne dzielnice i naśladowało dość często.
Ptaku nocny, coś bywał za świata rubieżą
Czterdzieści tysięcy czynszowników wnosiło czynsz do kas książęcych, lasy zaroiły się pasiekami, na rubieżach powstawały wsie coraz nowe, futory, słobody.
Ludzie na zwiady wyprawieni za rubieże przynieśli wieści, że się nowa gotowała wyprawa.
Skinder bił na Cecorze okrutną rubieżą,
Już i insze piechoty tak straszną rubieżą
Żyje Andrzej, brat jego, który tej rubieży
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Transakcja wojny chocimskiej — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.