miasto
daw., starop.
- [tu:] Ateny, którymi zarządzał Pizystrat z wielką łagodnością. Młody Grek, jak mówi Valerius Maximus, córkę władcy ateńskiego publicznie pocałował. Żona Pizystrata skarżyła przed mężem na tę zniewagę ich krwi i stanowi wyrządzoną; co na to odpowiedział Pizystrat, wiemy ze słów tekstu.
- chodzi o Rzym (łac. Urbs ).
- tu: w miejsce, zamiast.
W lekturach
Choćby miasto żyta
Łkając mówiła: «Jeśliś ty pan miasta,
Miasto blach złotych, mokry kamień błyska;
Odziana, miasto sukni, prześcieradłem,
Jeśli miasto łez, w dzieciach zapalonych skorsza
…go wyboru, wyjechał umyślnie z Malborga i który od pierwszej chwili swych rządów nakazał, by w stosunkach z królem i Polską miasto łaciny używać języka niemieckiego — pokazał wreszcie, kim jest.…
Miasto szat chiton został z siermięgą na grzbiecie,
Jeść dostaniemy, a jutro pojedziemy ku Zołotonoszy miasto iść piechotą...
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Balladyna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.