Rozkosz

A Jagusię zaczęło cosik rozbierać. Serce się tłukło kiej oszalałe, paliły ją oczy, paliły usta nabrane i same ręce wyciągały się ku niemu. A chociaż się kurczyła w sobie, roztrząsał nią taki dziwny, niezmożony dygot, że wpierała się w płot bezwolnie i z taką mocą, jaże trzasnęła żerdka. Jasio wychylił głowę, popatrzył dokoła i znowu się zamodlił.…

Loża jest sześcioosobowa, A jedna siedzi w niej osoba— Fryderyk Alfred Folblut. W skrócie: Faf, Fafik, Fafa. Syn Artura I «Muszki» z ***onów — która, Nawiasem mówiąc, wycierpiała Gehennę mąk przy swym Folblucie; Pan Artur bowiem, lew salonów, Kankana bujny entuzjasta, Z niewiarogodną werwą szastał Rublami starych ***onów: W szampitrze topił je, w węgrzynie, U Stempka i w «Aleksandrynie», W zawrotnych redutowych……

I rzekł na to Śnigrobek: «Niech nicość nam sprzyja! Tak mi modro dziś z tobą!... Łzy — oddaj aniołom. Wszelka radość jest w końcu tyleż, co niczyja... W urojonych ogrodach znajdź mnie i oszołom!» — Szołomiła mu usta, obłąkała ręce, A on tulił cud chwiejny i czar jej nieścisły, — I patrzył w zakochane mglistości dziewczęce, Gdzie obok żądzy śmierci — wrą pieszczot domysły.…

Niewypowiedzianie parło ją cosik za nim i tak strasznie ponosiło, że aby się nie dać pokusić, wpadła do sadu, chyciła się oburącz jakiegoś drzewa i przytulając się do niego, stanęła bez tchu prawie i przytomności, nakryta, niby płaszczem, gałęziami, zwisłymi od jabłek.…