wtór
gw., daw.
- akompaniament.
- razem.
W lekturach
Odcięła się cosik Filipka, ale mogła to utrzymać wtór z takim pyskaczem i ozornicą?
Wtem, jakby wtór do ich radości, rozległy się w salonie naprzód fortepianowe akordy, a potem przeciągłe tony skrzypiec.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część trzecia - Wiosna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.