la

Jagna nie odrzekła, Hanka zaś wyniesła w opłotki żarcie la prosiąt i wyglądała na drogę.

A to i koziki sielne, prawdziwie misiarskie nalazły się la chłopaków, i cała paczka machorki dla Tomasza.

Mój Boże, Borynowa chałupa dworem się widziała przy tej ruderze; co chałupa, nawet obora ojcowa sposobniejszą była la ludzi.

— Jeno la oczów ludzkich taka spokojna.

Nie bój się, srogi la ciebie nie będę i krzywdy ode mnie nie zaznasz.

— Jeno la Rocha zgotuj co inszego.

Mało co, a byłbym którą chycił la Pietrusia!

— skarciła ją Hanka dźwigając picie la ostatniej krowy — zaraz tu będzie posłuch — dodała.