wszytki
starop., starop. forma
- wszystkich; wszytki w żywocie zaniszczę : zniszczę, zgładzę wszystkich, którzy żyją.
- wszystkie.
W lekturach
Sprochniało we mnie ciało i moje wszytki kości.
Wszytki w żywocie zaniszczę.
WDZIĘCZNEJ, UCIESZONEJ, NIEPOSPOLITEJ DZIECINIE, KTÓRA CNÓT WSZYTKICH I DZIELNOŚCI PANIEŃSKICH POCZĄTKI WIELKIE POKAZAWSZY, NAGLE, NIEODPOWIEDNIE, W NIEDOSZŁYM WIEKU SWOIM, Z WIELKIM A NIEZNOŚNYM RODZICÓW SWYCH ŻALEM ZGASŁA, JAN KOCHANOWSKI, NIEFORTUNNY OCIEC,…
Gdy wszytki ludzie potracisz;
Wszytki moja kosa skarze;
Wszytki płacze, wszytki łzy Heraklitowe
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.