bych
gw., starop.
- bym, gdybym; bych cię nisko miała : miałabym cię nisko; gdybym cię miała nisko.
- bym; rad bych wiedział : rad bym, chętnie bym wiedział.
- bym, abym; bych mogł (...) uciec : żebym mógł uciec.
- bym, abym; bych się ucieszyła : ucieszyłabym się.
W lekturach
— Bych się waju tylachna ostało po kim, to byście się do siódmego potu wydzierali, nie żałując gardzieli.
— Zdrowi bych są?
Przemów k matce, bych się ucieszyła,
Bych je mógł pilnie wyłożyć
W szabaśniku huczał już tęgi ogień, przegarniała go raz po raz i leciała obtaczać bochny i wynosić je w ganek, na deskę ździebko wystawioną w słońcu, bych prędzej rosły.
Ale Józki nie było, a Pietrek też się nie kwapił z posłuchem, nakładał w podwórzu gnój, oklepując czubaty wóz, bych się nie roztrzęsał po drodze, i spokojnie poredzał ze ślepym dziadem, któren pod stodołą wykręcał powrósła.
Jurzył się też w sobie coraz barzej i nie wiada laczego prał konie, a ostro krzykał na kobiety, bych się prędzej ruchały!
Jakże, pozwolę to, bych mi cudze świnie pyskały po zagonach!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.