wżdy
daw., starop.
- przecież, zawsze; tu: ciągle.
- przecież, wszakże, jednak.
- przynajmniej.
W lekturach
O bogowie, wżdy to muzyka i rzeźba, i malowidło...
Święty Jerzy jest patronem rycerzów: on ci strzeże wojennika od przygody i wżdy męstwa we wszelakiej potrzebie mu przydawa, a powiadają, że często osobą własną po sprawiedliwej stronie staje i niemiłych Bogu bić pomaga.
A wżdy nie chcieli przestać.
A przeto takowe popędliwości serdeczne jeśli nie mogą być wykorzenione, wtedy wżdy jednak mają być hamowane a powściągane, a nie mają być obracane do żadnych rozmysłów ani do żadnych spraw, gdy się zbytnie z człowieka wynurzają.
Siedzący tam śród gachów; wżdy myśl jego gorzka,
Wżdyć to nie po drodze.
Alem wżdy o nim, nieboga, słyszała;
Wrzekomoś zdrów, a wżdy stękasz!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Faraon — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.