Czytam Lektury

przecz

daw., starop., przestarz.

  1. czemu; przez co; dlaczego; w jakim celu.
  2. dlaczego, z jakiego powodu (przez co).
  3. dlaczego, czyż; tu: przecież.
  4. dlaczego, z jakiej przyczyny.

W lekturach

Przecz mieczem nikt w łono
Antygona, Sofokles · Antygona
Przecz tego smutny u Fortuny sobie
Fraszki, Jan Kochanowski · Księgi pierwsze — Na poduszkę
Przecz Litawor na Niemce jął się do oręża?...
Grażyna, Mickiewicz, Adam · Epilog wydawcy
„Przecz nam zabrano naszą umiłowaną?
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział szósty
O Sławo, przecz znowu mogę
Noc listopadowa, Wyspiański, Stanisław · SALON W BELWEDERZE
— A przecz o starego szlachcica i o kozaczka pytał?
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXIII
Przecz żeś wśród zatwardziałych Żydowinów naukę twoją świętą opowiadał?
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XXV
Przecz by sie miał wstydać swojej rady.
Pieśni, Jan Kochanowski · Księgi pierwsze — Pieśń II (Serce roście patrząc na te czasy!)

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Antygona — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.