tedy
daw., starop.
- dziś w znaczeniu: zatem, wtedy.
- zatem, a więc; tu: wtedy.
W lekturach
Ja tedy władcę, co by, rządząc miastem,
tak więc tedy
Pochylił się tedy ku sułtanowi i szepnął mu do ucha:
Pilno tedy zważcie, co wam powiem, bom człek służały i wojny świadom.
Zawakowało tedy miejsce latarnika, które trzeba było jak najprędzej obsadzić, ponieważ latarnia niemałe ma znaczenie tak dla ruchu miejscowego, jak i dla okrętów idących z New Yorku do Panamy.
Grzał się tedy król Błystek przy blasku złota i srebra, przy płomieniach brylantów, wielkich jak skowrończe jaja, przy tęczach, które promyk dziennego światła zapalał w kryształowych ścianach tronowej sali, przy iskrach lecących z długich mieczów, którymi wywi…
— W jaki tedy sposób?
Tak tedy przez wielką przyjaźń sekretarza cała sprawa została zgodnie zakończona.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Antygona — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.