wniście
daw.
- dziś popr.: wejście.
- wejście, wzejście.
W lekturach
To rumieniec żyjący — jak zorzy wniście.
Błędnym przechodniom zdają się u wniścia
Odkrył mur i otworzył dla wielu rot wniście.
Głaz ogromny, zawalił nim do jamy wniście.
W drewnianej szafie poznał, u wniścia alkowy;
I on z swymi sam tylko głównie trzyma wniście.
Kiedy dzieci, przelękłe podróżnego wniściem
Blask latarek i wniście kilkudziesiąt ludzi,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.