bieżyć
daw., daw., gw.
- iść; tu: rozchodzić się.
- iść, biec, śpieszyć.
- zmierzać, iść.
- iść, podążać.
W lekturach
Za cackiem bieżyć gotowi w zapędy,
Tak dnem piaszczystym ta krynica bieży.
— Późno, muszę już bieżyć!
Choć noc dziś duszna, choć noc dziś długa, bieżmy prędko, bracia, i nie szczędźmy sił.
Kiedy gospodyni dzieciątko w kolebce zostawi, a sama na plotki do sąsiadek bieży, zaraz Krasnoludki dziecko takie zamienią, swoje podrzucą, a to chwycą, u siebie wychowają i służyć sobie każą.
Wszystko bieży ku studni, której ramię z drzewa
Straszne a okropne rzeczy, od których włosy wstają na głowie i dreszcz po kościach bieży.
Ta Mincio zwana, bieży po dolinie
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Boska Komedia — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.