Czytam Lektury

ostrów

daw.

  1. wyspa, kępa; burzany — rodzaj wielkich ostów kwitnących na czerwono.
  2. wyspa, kępa roślinności na wodzie.
  3. zarośnięta wyspa rzeczna.

W lekturach

Latają w gości na spólne ostrowy.
Konrad Wallenrod, Mickiewicz, Adam · Wstęp
poniesiem je na ostrów,
Noc listopadowa, Wyspiański, Stanisław · W ULICY
Tam, na ostrów Ogygii, i niech nimfie onej
Odyseja, Homer · Pieśń pierwsza
Jak bajeczne żurawie, na dzikim ostrowie,
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Epilog
Omijam koralowe ostrowy burzanu.
Sonety krymskie, Adam Mickiewicz · Stepy akermańskie
Kto na przyszłość itackim ma władać ostrowem.
Odyseja, Homer · Pieśń pierwsza
Stąd daleko na morzach jest ostrów niewielki,
Odyseja, Homer · Pieśń siódma
Zawinąwszy więc znowu na ostrów, gdzie łodzi
Odyseja, Homer · Pieśń dziewiąta

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.