intrata

Koron intraty rocznej mu przeznaczył

Pewnie i ciebie jakowa intrata spotka, a w ostatku jeszcze cię książę z jaką krewniaczką swoją ożeni.

Wykupisz się od więzień połową intraty».

— Nie mogę pojąć — mówił — jak królestwo śmie czynić większe wydatki nad intraty i zjadać dobra swoje jak jaki prywatny człowiek.

Ale byle intrata była dobra, to nie żal i jęzor sobie wystrzępić.

Poszedł handel z intratą i jeszcze pożyczył”.

A właśnie intrata z olbrzymich dóbr nie nadeszła; część ich niezmierna, rozproszona po całej Litwie i hen, aż do Polesia kijowskiego, leżała w ruinie; podlaskie zaś wypłukali do cna konfederaci.

Wiem też, że potrzebuje pieniędzy, bo intraty źle dochodzą.