włóka

— Mój Jezu, za życia to ciasno mu było i na włókach, a teraz i we czterech deskach się zmieści — szepnęła Jagustynka, zaś Jagata, przerywając pacierze, jąkała płaczliwie:

Po dwie włóki na osadę — mówił Rocho dość smutnie.

W uroczysku tym znajdował się ów bór zaniemeński, który miał około dziesięciu włók rozległości i z którym łączyły się obszerne lasy, do Andrzeja i paru sąsiadów jego należące.

Ogiński sto włók lasu raz przegrał o wilka;

— Daję dwa tysiące dwieście pięćdziesiąt rubli za włókę, bez targów — odparł stanowczo kupiec.

My sobie panowie na kilkunastu włókach, a to magnat.

Taki Niemiec, który liczy się na siedem włók ziemi, jeszcze łakomi się na zarobek.