kontent
daw., przestarz., z łac., z łac., daw., z łac.
- zadowolony.
W lekturach
Tukaj, kontent z wynalazku,
Ale on kontent, że cię rozgniewał, śmieje się i dalej zaczyna.
— Rodzice byli kontenci!...
Jeżeli dzień udał się dobrze, pan Ignacy był kontent.
Kontenta ciocia z Hanki?
proszę, bardzo proszę, dziadunio kontent będzie...
Pan Zagłoba był po prawdzie wielce zdumiony, lecz nie mniej kontent, iż go tak wielki honor wobec niewiast spotyka; puszył się więc niezmiernie, czerwienił, pocił, a jednocześnie starał się okazać pani stolnikowej, iż przywykł do podobnych odwiedzin ze strony…
I ja mam być z twojego bronowania kontenta?
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Ballady i romanse — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.