kontent
daw., daw., z łac., przestarz., z łac., z łac.
- zadowolony.
W lekturach
Tukaj, kontent z wynalazku,
Ale on kontent, że cię rozgniewał, śmieje się i dalej zaczyna.
— Rodzice byli kontenci!...
— Nietknięty, przywieźliśmy go w najlepszym porządku; sądzę, że jeśli o to idzie, będziesz pan zupełnie kontent.
Jeżeli dzień udał się dobrze, pan Ignacy był kontent.
skowronek kalifornijski, dochodzący rozmiarów naszej przepiórki, zdobny wydłużonym dziobem i złotą piersią, nie śpiewa tak, jak nasz, długo i melodyjnie, ale siadłszy gdziekolwiek, gwizdnie raz i drugi, jakby na psa, i już kontent.
Może młodzi będą kontenci, że przyszli, ot, tak — do gotowego, a może i panna ze swej strony chowa jaką niespodziankę...
Kontenta ciocia z Hanki?
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Ballady i romanse — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.