wiano
daw.
- hebr. מֹהַר ( mohar ): ‘opłata za pannę młodą’. Ketuba [kontrakt ślubny] w znaczeniu: suma, którą mąż zobowiązuje się wypłacić żonie, zob. Raszi do 34:12.
- posag i wyprawa panny młodej; tu: synonim wianka dziewiczego, dziewczęcej cnoty.
- za czasów Homera narzeczony wypłacał wiano ( hedna ) ojcu panny młodej.
W lekturach
Na dziewiczym wianie
I rzekł Szechem do ojca i do braci jej: „Obym tylko znalazł łaskę w oczach waszych, a cokolwiek mi powiecie, dam.
Wziął gardło lub dał za Grażyny wiano!
Siedm pięknych miast ode mnie wianem odziedziczy...
Wzięli kuszę, siedli na koń i pojechali naprzód do Moczydołów, które miały być w przyszłości wianem Jagienkowym, potem pod las, gdzie zostawili konie pachołkowi, i dalej poszli piechotą, gdyż przez gęstwę i mokradła trudno było przejechać.
Jeśli za hojne wiano zawiezie cię do dom?
Intercyzę spiszem, wiano ubezpieczym, do którego zapis dołączę, i do czasu — sza!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Balladyna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.