by

I leci na nią by natrętna osa

Cofnęła się przed pieśnią Ulina, by księżyc na zachodzie, co wiedząc, iż burza nadciąga, kryje przecudną głowę w chmurze.

czynicie z niej by obłok, wstający z poranku

A ten kryształ powietrza, by tchnieniem rozbity,

Ale Jurandówny to i wy, panie, nie najdziecie, bo ona może już na tamtym świecie, a przeciwko śmierci by i największa chytrość nie pomoże...

Ciemny lazur bez tchu nad ziemią wisi, gwiazd w nim, by piasku w morzu.

Odys, by dozorca,

Że, by kto mógł być wolen, raczej ci sie daje.