trzos
- w dawnej Polsce pas z kieszeniami na pieniądze.
- sakiewka; torebka na pieniądze.
- woreczek na pieniądze.
W lekturach
Cisnął Włochowi trzos ładowny złotem:
Spojrzy Półpanek, a nędzarz trzyma garść ważnego złota; chwyci się za kieszenie, gdzie trzos z dukatami chował, a tam garstka śmieci.
— Oto tydzień już piję wino za pieniądze tego szlachcica, któren ma miecz za pasem równie ciężki jak trzos, a trzos równie ciężki jak dowcip.
Salomon powiada: „Nie wścibiaj nosa do cudzego trzosa" — i ma rację.
Wyrzekłszy ostatnie amen, już z błyskiem pożądliwości w oczach, rzucił się przede wszystkim do kieszeni i zanadrza i począł szukać trzosa.
— rzekł Bonacieux, uderzając się po zaokrąglonym trzosie, który wydał metaliczny dźwięk.
konsekwentnie próżny trzos;
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Konrad Wallenrod — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.