truna
daw., starop.
- trumna; często stosowana forma przez poetów romantycznych.
- trumna; tutaj przenośnie zamiast: śmierć.
W lekturach
Dla starej matki, co już bliska truny».
I stańcie dokoła truny;
co czułem, to z sobą poniosę do truny!
Truna, koncha wieczności, do mrocznego łona.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Balladyna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.