trabant
z wł., daw.
- satelita planety; w średniowieczu: żołnierz należący do straży przybocznej monarchy a. dostojnika.
W lekturach
Schodzą trabanci z piłami, z topory,
Ja do dorożki, koń trabantem,
…em zaś stał ksiądz Muchowiecki, sekretarz, marszałek kniaź Woronicz, pan Bogusław Maszkiewicz, dalej paziowie i dwunastu trabantów z halabardami, przybranych po hiszpańsku; głębie sali przepełnione były rycerstwem w świetnych strojach i ubiorach.…
Odkryli dwa trabanty Marsa, z których bliższy odległy jest od swej planety o jego trzy średnice, a dalszy o pięć średnic.
Kazałem go zaraz wysmarować i trabantowi pchnąć dzidą, wyimainuj sobie...
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Grażyna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.