temlak
z tur. temlik, daw.
- a. temblak, rzemień lub taśma umocowana na rękojeści szabli lub szpady; na temlaku broń mogła wisieć i być pod ręką, gdy szermierz chciał mieć swobodną dłoń.
W lekturach
Zardzewiała, tam leży szpada bez temlaku:
Pośrodku ma temlak z białego rzemienia do zakładania na przedramię.
(Prawą miał na temlaku, widać, że był ranny)
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.