szczęście
gw.
- przymiotno, roślina z rodziny astrowatych.
- tu: los, fatum.
W lekturach
Ten liść szkarłatny jest więdniejącą lebiodą, która na trawy zielone rzuca krwiste plamy, a ta wijąca się gałązka drobnym, różowym kwiatem osypana to szczęście.
Szczęście myśli poczynać, ty sam wiesz, mój Panie.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Nad Niemnem — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.